ਸਵਰਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸੀ। ਆਯੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਜ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਪੂਰਵਜਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਦੀ ਵੀ ਹਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕੀਤੀ; ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਗਠਜੋੜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ-ਭੈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਪਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਤਪ, ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਨਹੁਸ਼ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ। ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸਮਯਾਤੀ, ਆਯਾਤੀ, ਮਯਾਤੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਯਤੀ ਨੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਯਯਾਤੀ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚੀ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਯਗ ਕਰੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਅਜੈਯ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਮਹਿਰੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਸਨ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਜੰਮੇ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਜੰਮੇ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਧ੍ਰੁਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਜੰਮੇ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਆਮਣਾ-ਸਾਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬੁਢਾਪਾ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ—ਯਦੁ, ਪੁਰੂ, ਤੁਰਵਸੁ, ਧ੍ਰੁਯੁ ਅਤੇ ਅਨੁ—ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸੁਖ ਜਾਰੀ ਰਹੇ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੰਭਵ ਬਣਾਓ।" ਤਦ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਅਸੀਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਬੁਢਾਪਾ ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਲੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਾਂ।" "ਮੇਰੇ ਲੰਮੇ ਯਗ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਘਟ ਗਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਂ ਪੀੜਤ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਲਾਓ, ਜਦਕਿ ਮੈਂ ਨਵੀਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਾਂ।" ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਦਾ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਪੁਰੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਨ! ਤੁਸੀਂ ਨਵੀਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲਓ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈ ਲਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਪੁਰੂ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਲੈ ਕੇ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ; ਪੁਰੂ ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਦਾ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜ ਚਲਾਇਆ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਬਿਨਾ ਹਾਰ੍ਹੇ, ਵਾਜਾਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਜੀਆ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਚੈਤਰਰਥ ਵਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲੱਗਾ। ਪਰ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾ ਮਿਲੀ; ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਭਰਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ, ਉਹ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਸੋਨਾ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਕਦੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨਾਲ, ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਾ ਡਰਦਾ, ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਅਸਾਰਤਾ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਥਿਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਬੁਢਾਪਾ ਪੁਰੂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਕੇ, ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈਆਂ, ਉਸਨੇ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਚੱਲੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼-ਧਰ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਜਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਯਯਾਤੀ, ਸਾਡਾ ਪੂਰਵਜ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਸੀ—ਉਸਨੇ ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ? ਇਹ ਮੈਂ ਤ詳細 ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ; ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕਥਾ ਦੱਸੋ। ਯਯਾਤੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਪਹਿਲਾਂ, ਸੁਕ੍ਰ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ, ਜਨਮੇਜਯ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਯਯਾਤੀ, ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਕ ਵਾਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ—ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲਦੇ—ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਧਿਕਾਰੀ ਲਈ। ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਯਗ-ਪੁਜਾਰੀ ਬਣਾਇਆ, ਜਦਕਿ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕਾਵਯ ਉਸ਼ਨਸ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਰੋਧੀ, ਵੱਡੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਇੱਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕਠੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।