ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ—ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਆਪਣੀ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣ।" ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਤਿ-ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਤਰੇ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਧਰਮ, ਧਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ—ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕਸ਼, ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ, ਭਾਰਤ, ਕੁਰੂ, ਪੁਰੂ ਅਤੇ ਰਾਜਮੀਧਿਆ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੀ ਵੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ auspicious ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਦਾਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਊਰਜਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਨੇਕ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦਕਸ਼ ਜਨਮਿਆ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਕ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਦਾਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦਕਸ਼, ਵਿਰਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਜਿਹੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਸਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਉੱਚ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ 'ਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਲਈ; ਫਿਰ ਦਕਸ਼, ਨਵੇਂ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪੰਜਾਹ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼ਿਆਪ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਤਾਈ (27) ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਸਨ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਤੀਰਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧੀ ਨੇ ਮਾਰੀਚੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਿਆਪ ਤੋਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਜਨਮ ਲਏ; ਵਿਵਸਵਤ ਤੋਂ ਯਮ, ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮਿਆ। ਮਾਰਤੰਡ ਦੀ ਧੀ ਯਮੀ ਵੀ ਜਨਮ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਅਤੇ ਮਾਰਤੰਡ ਤੋਂ ਮਨੁ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਮਨੁ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ; ਮਨੁ ਦੀ ਲਾਈਨ ਤੋਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਮਨੁ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਲਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰਾ ਮਿਲ ਗਏ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਵੇਨਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਣੁ, ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ, ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੀ। ਫਿਰ ਕਾਰੁਸ਼ਾ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਅਤੇ ਅਠਵਾਂ ਇਲੀਲਾ; ਪ੍ਰਿਸ਼ਧਰਾ ਨੌਵਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ 'ਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਮਨੁ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮਨੁ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ। ਆਪਸੀ ਵਿਵਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ; ਫਿਰ ਇਲਾ ਤੋਂ ਪੁਰੁਰਾਵਸ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਇਲਾ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵਾਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ; ਪੁਰੁਰਾਵਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਤੇਰਾਂ ਟਾਪੂ ਖਾ ਲਏ। ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਪੁਰੁਰਾਵਸ, ਗੈਰ-ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਦ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਬੈਠਾ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਰੋ ਪਏ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੰਤਕੁਮਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਨੁਦਰਸ਼ਾ ਰੀਤ ਕਰੀ, ਪਰ ਪੁਰੁਰਾਵਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਲਈ, ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਲੋਭ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਦ 'ਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਖੋ ਦਿੱਤਾ; ਵਿਰਾਟਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਲਿਆ ਕੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ; ਚੈਲਾ ਤੋਂ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ: ਆਯੁ, ਧੀਮਾਨ, ਅਮਾਵਸੁ, ਤੇ ਡ੍ਰਿਢਾਯੁ, ਵਨਾਯੁ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਯੁ, ਜੋ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਨਹੁਸ਼, ਵ੍ਰਿੱਧਸ਼ਰਮਾ, ਰਾਜੀ, ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਨੇਨਸਾ। ਇਹ ਸਵਰਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਆਯੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਹੁਸ਼ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ। ਨਹੁਸ਼, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ, ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਚੁਕਵਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ; ਅਤੇ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਬਣਾਇਆ। ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ, ਤਪ, ਸ਼ੂਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਨਹੁਸ਼ ਮਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸਮਯਤੀ, ਆਯਤੀ, ਮਯਤੀ, ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ। ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ ਸਨ; ਯਤੀ ਨੇ ਯੋਗ ਅਪਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਯਯਾਤੀ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚੀ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; ਅਜੈਯ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਯਾਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਜਨਮ ਲਏ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਜਨਮ ਲਏ।