ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਇਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਤਮ-ਜਨਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਿੰਦਰ ਪਰਬਤ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਣ ਕਾਰਨ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਗਈਆਂ। ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਿਰਫ਼ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੂਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੁਬਾਰਾ ਹੋਈ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ-ਅਨੁਸਾਰ ਪਲੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰੇ ਵਰਣ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ—ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਿਰੋਤਿਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸਹੀ ਰੁਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ, ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ; ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਵੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਿਲਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੀਵ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਵਿਅਤੀਤ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦੇ। ਉਹ ਲੋਕ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ; ਮਰਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਪੀੜਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਨ। ਜਦ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਰਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖੀ ਹੋਏ। ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਰਹੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਹੀ ਜਗਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਅਕਾਲ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੈਦ ਅਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੈਦ ਵੇਚੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹੇ। ਵੈਸ਼ ਨੇ ਉਕਾਂ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁਹਸਤ ਗਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤਾ, ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਗਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਝਾਗ ਜਾਂ ਬੱਝੇ ਲਈ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੱਢਿਆ, ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਝੂਠੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਵੇਚੀ। ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਕਰਤਵ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਧਰਮ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਦੇ। ਸਾਰੇ ਵਰਣ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਧਰਮ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਗਾਂ ਜਣਮ ਦਿੰਦੀ, ਔਰਤਾਂ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਆਪਣੇ ਰੁਤ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ-ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਜਦ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਫਲ-ਫੂਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਸੁਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਦੈਤ, ਜੋ ਅਦਿਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹਾਰੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵਤਾ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਤਪਸੀ ਅਸੁਰ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ। ਰਾਜਾ, ਉਹ ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਉਠਾਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਮਾਸ-ਭੱਖਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋ ਚੁਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਝੱਲਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਕੁਝ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਡਿਟੀ ਅਤੇ ਦਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ। ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਤਾਇਆ, ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀੜ੍ਹਿਆ। ਡਰਾਉਣੇ, ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ-ਕੁਟਦੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ। ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਧਰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਜਦ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪੀੜ੍ਹੀ ਗਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ। ਨਾ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਨਾ ਨਾਗ, ਨਾ ਪਹਾੜ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝੱਲ ਸਕੇ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ, ਭਾਰ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਸੁਭਾਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਅਵਿਨਾਸੀ ਰਚੀਤਾ ਹੈ, ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਗਈ। ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਇਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਹੋਈ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ।