ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸੁਆਮੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ—ਤੀਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਆਦਿ ਤੱਤ। ਉਹ ਅਡੋਲ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਤੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਕਰਤਾਰ, ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਤੇ ਸਦਾ ਅਟੱਲ। ਉਹ ਅਨੰਤ, ਅਚਲ, ਹੰਸ ਰੂਪ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਵਿਅਕਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਰਗੁਣ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਸਰਵਤ੍ਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਕਰਤਾਰ, ਤੇ ਪੂਰਵਜ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਉਹ ਅੰਧਕ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਾ। ਇੱਥੇ ਸਤ੍ਯਕੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਜਨਮੇ। ਸਤ੍ਯਕਾ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਕੀ ਤੇ ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਦੋਵੇਂ ਯੁੱਧ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ। ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਦ੍ਰੋਣ ਜਨਮਿਆ। ਗੌਤਮ ਤੋਂ ਜੁੜਵੇਂ ਜਨਮੇ—ਕ੍ਰਿਪਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਦੀ ਮਾਂ। ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ; ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਘਰੋਂ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਜਨਮਿਆ। ਵੈਦਿਕ ਯੱਗ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਉਥੇ ਹੀ, ਹੋਮਕੁੰਡ ਤੋਂ, ਰੂਪਵਾਨ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਜਨਮੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼, ਨਗਨਜਿਤ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਸੌਬਲ, ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਧਨ-ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਤੋਂ, ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਯ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਬਣੇ, ਤੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਤੋਂ, ਪਰ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਗਰਭੋਂ ਜਨਮੇ। ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਾਨ ਸਨ। ਦੋ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੀ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਧਰਮ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ, ਭੀਮ ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਸੀ। ਯੁਯੁਤ्सੁ ਤੇ ਕਰਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁਸ਼ਾਹ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਨ, ਵਿਕਰਨ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਵਿਵਿੰਗਸ਼ਤੀ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀਰ ਜਨਮੇ। ਜਯ, ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਤੇ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁ (ਜੋ ਵੈਸ਼ਯ ਮਾਤਾ ਤੋਂ ਸੀ), ਇਹ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੋਏ। ਸੁਭਦਰਾ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਅਭਿਮਨ्यु ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਭਾਣਜਾ ਤੇ ਪਾਂਡੁ ਦਾ ਪੋਤਾ ਸੀ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਗਿਆਨ-ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧ, ਭੀਮ ਤੋਂ ਸੁਤਸੋਮ, ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਨਕੁਲ ਤੋਂ ਸ਼ਤਾਨਿਕ, ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ ਜਨਮੇ। ਭੀਮ ਤੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘਟੋਤਕਚ ਜਨਮਿਆ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਘਰੋਂ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧੀ ਸੀ, ਪਰ ਯਕਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਬਣੀ। ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਅਸੰਭਵ ਹਨ, ਪਰ ਇਥੇ ਮੁੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਚੱਲੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਗਈ। ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਆਏ? ਇਹ ਗੁਪਤ ਕਥਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੱਸਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ ਗਈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਮਦਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ (ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ) ਨੇ ਸੱਤ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਦੋਂ, ਜਦੋਂ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੀ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿ ਕੇ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਅਸਮੇਂ ਨਹੀਂ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਖ਼ਤਰੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀਆਂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੀਆਂ, ਤੇ ਖ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਫਿਰ ਵਧਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਤਪ ਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਖ਼ਤਰੀ ਜਾਤਿ ਫਿਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਤੇ ਵਧੇ, ਚਾਰੇ ਵਰਣ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ। ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਨਾ ਕਿ ਅਸਮੇਂ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ; ਹੋਰ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਦੇ। ਸਭ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਵਿਅਤਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜੀਵਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਲੋਕ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਿਅਕ, ਧਾਰਮਿਕ ਵ੍ਰਤਾਂ ਤੇ ਕਰਤਵ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਰੋਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ।