ਪਿਆਰੇ ਸਜਣੋ, ਸੁਣੋ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਜੋ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਬੀਟੀ ਤੋਂ, ਜੋ ਕੁਆਰੀ ਸੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਵਾਸੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਪਾਰਲੇ ਕੰਢੇ ਖੜੇ ਹਨ।" "ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਇਕ ਮੋਹ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਮੋਹ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਲਜਜਤ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕੁਆਰੀਤਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਏਗੀ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਕੁਆਰੀਤਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੀ? ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ, ਮੈਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਸੋ ਕਰੋ।" ਉਸਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਤੂੰ ਕੁਆਰੀ ਹੀ ਰਹੇਂਗੀ।" "ਹੇ ਲਜਜਤ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਕਦੇ ਵੀ ਅਫਲਤੂ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਨਾਰੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਆਈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਸੁਗੰਧੀ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ—ਸਤ੍ਯਵਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਰਾਸ਼ਰ ਮੁਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤਪੱਸਿਆ ਵੱਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮਾਂ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਲਈ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦ੍ਵੈਪਾਇਨ, ਜੋ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦ੍ਵੈਪਾਇਨ ਪਿਆ। ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਹਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵਿਆਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ, ਮਹਾਂਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ—ਸੁਮੰਤੁ, ਜੈਮਿਨੀ, ਪੈਲ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ—ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਵਾਸੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਏ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਤੇ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੈਦਾਰਥ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਚੋਰ ਸਮਝ ਕੇ ਸੂਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਨੀ ਮੰਡਵਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕੁੰਤਿਕਾ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਕੰਡੇ ਨਾਲ ਚੁਭਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਯਾਦ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।" "ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਬੇਅੰਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ? ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਕੋਖੋਂ ਜਨਮ ਮਿਲੇਗਾ।" ਉਹ ਵਿਦੁਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਨ। ਸੰਜਯਾ, ਜੋ ਗਵਲਗਣਾ ਤੋਂ ਰਥੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਰਿਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਕਰਣ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਕਵਚ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਚਮਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਦਰਨੀਯ ਹੈ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕਰਤਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਵਿਨਾਸੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਦਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਅਟੱਲ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਤੇ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ, ਸਤ੍ਵ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਤੇ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਉਹ ਬੇਅੰਤ, ਅਚਲ, ਹੰਸ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਪਾਲਕ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਪਰਗਟ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਸਰਵੋਚ ਅਵਿਨਾਸੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਰਗੁਣ, ਸੰਸਾਰ, ਅਜਨਮਾ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਕਰਤਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਉਹ ਅੰਧਕ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ; ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ। ਸਤ੍ਯਕੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਸਤ੍ਯਕਾ ਤੇ ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਜੋ ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਡ੍ਰੋਣ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਗੌਤਮ ਤੋਂ ਜੁੜਵਾ ਜਨਮੇ—ਕ੍ਰਿਪਾ, ਜੋ ਤੀਰ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਾ ਦੀ ਮਾਂ। ਫਿਰ ਡ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਵੈਦਿਕ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਪਾਤਰ, ਵੰਸ਼, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।