ਇਕ ਦਿਨ ਅਕਸਮਾਤ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਬਾਜ਼ ਨੇ ਮਾਸ ਦਾ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ, ਦੂਜਾ ਬਾਜ਼ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਟੁੱਟ ਪਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਬਾਜ਼ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਚੋਚਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਪਏ। ਇਸ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਬੂਟਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਅਤੇ ਜਮੁਨਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਿਆ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਅਪਸਰਾ ਸੀ — ਆਦ੍ਰਿਕਾ — ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਮੱਛੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਦ੍ਰਿਕਾ, ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੂਟਾ ਬਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਚੰਗਲਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਸ ਮੱਛੀ (ਆਦ੍ਰਿਕਾ) ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਿਗਲ ਲਿਆ। ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਜਦੋਂ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਨਰ ਅਤੇ ਇਕ ਨਾਰੀ—ਦੋ ਮਨੁੱਖੀ ਬੱਚੇ—ਨਿਕਲ ਆਏ। ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਛੀਰੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਮੱਛੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਮਨੁੱਖ ਜੰਮੇ ਹਨ।" ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਰਾਜਾ ਉਪਰਚਰ ਵਸੁ ਨੇ ਨਰ ਬੱਚਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਮਤ्सਯ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਵਚਨਬੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਆਦ੍ਰਿਕਾ ਅਪਸਰਾ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਪਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਸਿਧਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਜਦ ਤੂੰ ਦੋ ਮਨੁੱਖ ਜਣੇਗੀ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ," ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਛੀਰੇਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਅਪਸਰਾ ਦੀ ਸੋਭਾਵਾਨ ਅਕਾਸ਼ੀ ਕਾਇਆ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਗਈ। ਜੋ ਕੁੜੀ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਵਰਗੀ ਸੁਗੰਧ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਾਸਾ ਨਾਮਕ ਮਛੀਰੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕੁੜੀ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ।" ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ, ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਛੀਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਕਰਕੇ ‘ਸਤ੍ਯਵਤੀ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਮੱਛੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਆਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਨੌਕਾ ਚਲਾਉਂਦੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਨੌਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਦੀ ਸੋਭਾ ਇੰਨੀ ਵਧੀਆ ਸੀ ਕਿ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਸਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸੁੰਦਰਿ, ਇਹ ਨੌਕਾ ਕੌਣ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ।" ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਨੌਕਾ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਂ, ਮਛੀਰੇ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ।" ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵਾਸਵੀ, ਨੌਕਾ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਕਿਰਾਇਆ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਦਰਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਧੇ ਘੜੇ ਜਿਤਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਮਤ੍ਸਯਗੰਧਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼," ਅਤੇ ਨੌਕਾ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਮੈਨੂੰ ਲੋਕ ਮਤ੍ਸਯਗੰਧਾ, ਮਛੀਰੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।" ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਦੇਵ-ਗੁਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ—"ਸੁਣੋ ਵਾਸਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਨੋਜਾਤ ਪੁਤਰੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਅਚੋਦਾ ਨਾਮਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਸੁ ਨਾਮਕ ਇਕ ਹੋਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ—ਜੋ ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਦ੍ਰਿਕਾ ਅਪਸਰਾ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਮਨ-ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੋਂ ਪੱਖ ਫੇਰ ਲਿਆ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣਾਂ ਵਰਗੇ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਪਿਤਾ!' ਆਖ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ,' ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰਥਕਤਾ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੋ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਗਣ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਤੁਸੀਂ ਹੇਠਾਂ ਜਾਵੋਗੀ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਪਾਵੋਗੀ।'" "ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਹੋ, ਪਰ ਵਸੁ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈ ਹੋ। ਮੱਛੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜੰਮ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੀ ਬਣੋਗੀ। ਆਦ੍ਰਿਕਾ, ਜੋ ਮੱਛੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ, ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਪਰਾਸ਼ਰ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਨੋਂਗੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਣਗੇ।" "ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗਾ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੈਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਵਧਾਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਜਨੋਂਗੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਵੋਗੀ।" "ਪੂਰਵਜਾਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੋਗੀ; ਤੁਸੀਂ ਆਦ੍ਰਿਕਾ ਤੋਂ, ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਵੋਗੀ। ਅਠਾਈਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਮੱਛੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੋਗੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੰਗਲਮਈ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਬਣੀ।" "ਆਦ੍ਰਿਕਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਜਨਮੀ, ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਜਨਮ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੂਰਵ ਕਥਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।