ਸੰਵਰਣ ਨੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਦੀ ਧੀ ਤਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਤਪਤੀ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੁੁਰੂ ਸੀ। ਕੁੁਰੂ ਨੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਭਾਂਗੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਦੂਰਥਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਵਿਦੂਰਥਾ ਨੇ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੰਪ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਨਸ਼ਵਾਨ ਜਨਮਿਆ। ਅਨਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਅਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਜਨਮਿਆ। ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੇ ਬਾਹੁਕਾ ਦੀ ਸੁਵੇਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਜਨਮਿਆ। ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕੈਕੇਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਰਿਸ਼੍ਰਵਾ ਜਨਮਿਆ। ਪਰਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਨੰਦੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ: ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ੰਤਨੁ ਅਤੇ ਬਾਹਲੀਕ। ਦੇਵਾਪੀ ਛੋਟਾ ਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਪਰ ਸ਼ੰਤਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ: ਜੋ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣਾ ਚੀਜ਼ ਸ਼ੰਤਨੁ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਤਨੁ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਸ਼ੰਤਨੁ ਨੇ ਭਾਗੀਰਥ ਦੀ ਧੀ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਲਿਆ। ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਾਸ਼ਰ ਮੁਨੀ ਤੋਂ, ਦਵੈਪਾਇਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ; ਤੇ ਸ਼ੰਤਨੁ ਤੋਂ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯ ਜਨਮਏ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੰਧਰਵ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਕਿ ਸ਼ੰਤਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ?" ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਲਾਈਨ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਜਨਮਾਓ।" ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ: ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੁ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਦਵੈਪਾਇਨ ਦੀ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ: ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ। ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ: ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ। ਇਕ ਵਾਰ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯੁਗਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੀਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ, ਹਿਰਨ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ; ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਪਾਂਡੁ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੋਇਆ; ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਓ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਵਚਨ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਜਨਮਾਏ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਮਾਦਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਓ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਲਈ ਵ੍ਰਤ ਸਿਖਾਇਆ; ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਤੋਂ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਜਨਮਏ। ਪਰ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਸਜੀ-ਸੰਵਰੀ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਪ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਪਾਂਡੁ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ; ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਤਪਸਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਲੈ ਗਏ। ਉਥੇ, ਤਪਸਵੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਪਾਂਡੁ ਦੀ ਸਵਰਗ-ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸਚੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਲੱਕ ਦੀ ਹਵੇਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ; ਭੀਮ ਨੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚ ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਏਕਚਕਰਾ ਪਹੁੰਚੇ; ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਗਏ, ਉਥੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਿਆ, ਅੱਧੀ ਰਿਆਸਤ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ੍ਰੁਤਸੇਨ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਹਨ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸ਼ੈਵਿਆ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯੌਧੇਯਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਜਲੰਧਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਰਵਤ੍ਰਾਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦਵਾਰਾਵਤੀ ਜਾ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਅਭਿਮਨ्यु ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਨਕੁਲ ਨੇ ਚੇਦੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੇਣੁਮਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਨਿਰਾਮਿਤ੍ਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਮਾਦਰੀ ਦੀ ਧੀ ਵਿਜਯਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਹਿਡਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਰਪ-ਕਨਿਆ ਉਲੂਪੀ ਤੋਂ ਇਰਾਵਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼-ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਚਲਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।