ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਯੁਤਾਨਾਯੀ ਨੇ ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਸ ਦੀ ਧੀ ਭਾਸਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਕ੍ਰੋਧਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਅਕ੍ਰੋਧਨ ਨੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਕੁਲ ਦੀ ਕਣਡੂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਾਤਿਥਿ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਾਤਿਥਿ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਕੁਲ ਦੀ ਮਰਿਆਦਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਰਿਚਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਰਿਚਾ ਨੇ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਵਾਮਦੇਵੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਕਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਰਿਕਸ਼ਾ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਧੀ ਜਵਲੰਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਅੰਤਯਨਾਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਅੰਤਯਨਾਰਾ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ ਆਪ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤ੍ਰਸਨੁ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਸਨੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਤ੍ਰਸਨੁ ਨੇ ਕਾਲਿਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਇਲਿਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਲਿਲਾ ਨੇ ਰਥੰਤਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦushyanta ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਦushyanta ਨੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਰਾਜਕੁਲ ਦੀ ਲਾਕਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇਜਯਾ ਜਨਮਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦushyanta ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨਾਲ ਵੀ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਇਥੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: "ਮਾਂ ਧੌਂਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਬੀਜਦਾਤਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਦushyanta, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਬੀਜਦਾਤਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਗਰਭ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈਂ। ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਭਾਰਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਸਾਰਵਸੇਨ ਦੀ ਧੀ ਕਾਸ਼ੇਈ (ਸੁਨੰਦਾ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭੂਮਨਯੂ ਜਨਮਿਆ। ਭੂਮਨਯੂ ਨੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਕੁਲ ਦੀ ਸੁਵਰਣਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਨੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜਯੰਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਹਸਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਹਸਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਕੁੰਜਨ ਜਨਮਿਆ। ਵਿਕੁੰਜਨ ਨੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਕੁਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਜਮੀਢਾ ਜਨਮਿਆ। ਅਜਮੀਢਾ ਨੇ ਕਈ ਰਾਣੀਆਂ—ਕੈਕਯੀ, ਨਾਗਾ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਵਿਮਲਾ ਅਤੇ ਰਿਕਸ਼ਾ—ਤੋਂ 124 ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਰਾਜੇ ਬਣੇ। ਅਜਮੀਢਾ ਅਤੇ ਰਿਕਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸੰਵਰਣ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ। ਸੰਵਰਣ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਧੀ ਤਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੁਰੂ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਕੁਰੂ ਨੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਭਾਂਗੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਦੂਰਥ ਜਨਮਿਆ। ਵਿਦੂਰਥ ਨੇ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੰਪ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਨਸ਼ਵਾਨ ਜਨਮਿਆ। ਅਨਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਜਨਮਿਆ। ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੇ ਬਾਹੁਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਵੇਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਜਨਮਿਆ। ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕੈਕਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਰਿਸ਼੍ਰਵਾ ਜਨਮਿਆ। ਇਸੇ ਪਰਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਨੰਦੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਅਤੇ ਬਾਹਲਿਕ। ਦੇਵਾਪੀ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ: "ਜੋ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣਾ ਚੀਜ਼ ਉਹ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੀ ਧੀ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਤ੍ਯਵਤੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਾਲੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ) ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਜਨਮਿਆ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਪਰ ਇੱਕ ਗਾਂਧਰਵ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲੇਗਾ? ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੁਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਲਾਈਨ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।" ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ, ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਦੇ ਵਰ ਤੇ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ: ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ। ਪਾਂਡੂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ। ਇਕ ਵਾਰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ, ਜੋ ਹਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਤੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਉਚਾਰਿਆ। ਇੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।