ਇੱਥੇ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਜਨਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਵੀ ਵਰਣਨਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਥਾ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਿਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਜਾਂ ਮਨ ਰਾਹੀਂ, ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਕਰ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ “ਮਹਾਂਭਾਰਤ” ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉੱਠ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਯੋਗਯਤਾ ਨਾਲ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਇਸ ਭਾਰਤ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ। ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੁਣਣਗੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਕਰਮ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰਾ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਇਸ ਮਹਾਂਪੁਣੀਤ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨੇਕ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਵੀ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਥਾ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਤਮ, ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਈ, ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਭਾਰਤ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦਾਨ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਦਿਵਯ ਪਰਿੱਛਿਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਕਥਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਸਦਾ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਦਕ੍ਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ, ਤੇ ਮਰੀਚੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੋਏ। ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼ਯਪ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਅਦਿਤੀ ਹੋਈ। ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ ਹੋਏ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੂ, ਮਨੂ ਤੋਂ ਇਲਾ। ਇਲਾ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਆਯੁ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼, ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਯਯਾਤੀ। ਯਯਾਤੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜੋ ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਹੋਏ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਹੋਏ। ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ, ਪੁਰੂ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਬਣੇ। ਪੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੌਸਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇਜਯਾ ਜਨਮਿਆ। ਜਨਮੇਜਯਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਨਮੇਜਯਾ ਨੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੁਨੰਦਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਨ ਜਨਮਿਆ। ਉਸਨੇ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤੀ; ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਹੱਦ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਨ ਨੇ ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਦੀ ਅਸ਼ਮਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸ਼ਯਾਤੀ ਜਨਮਿਆ। ਸ਼ਯਾਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਦੀ ਧੀ ਵਰਾਂਗੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਹੰਯਾਤੀ ਜਨਮਿਆ। ਅਹੰਯਾਤੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਦੀ ਧੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰਵਭੌਮ ਜਨਮਿਆ। ਸਾਰਵਭੌਮ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਯਤਸੈਨ ਜਨਮਿਆ। ਜਯਤਸੈਨ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਕੁਲ ਦੀ ਸੁਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਪਰਾਚੀਨ ਜਨਮਿਆ। ਅਪਰਾਚੀਨ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਵਿਦਰਭੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮਰਿਆਦਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਰਿਹ ਜਨਮਿਆ। ਅਰਿਹ ਨੇ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਕੁਲ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਹਾਬੌਮ ਜਨਮਿਆ। ਮਹਾਬੌਮ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਦੀ ਧੀ ਸੁਯਜ్ఞਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਯੁਤਾਨਾਯੀ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਅਯੁਤਾਨਾਯੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ ਲਿਆਂਦੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਅਯੁਤਾਨਾਯੀ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਜੋ ਧਰਮ, ਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਸੁਣਾਈ ਗਈ।