ਹੁਣ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਇਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਣਗੇ। ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਜੋ ਸੇਵਾ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੇਵਕ ਹਨ ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਵਿਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਡਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਬੋਲੀ ਜਾਂ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਪਾਪ ਛੇਤੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦ੍ਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਇੱਛਕ ਹੋ ਕੇ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਯਸ਼, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਰ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੀ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪੁੰਨ ਵਾਸਤੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨਿ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਦਾ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਕਥਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਦਰਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਮਹਾਕਾਵਿ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਐਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਦੇਵੀ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੇ ਅਨੇਕ ਜਨਮ ਅਤੇ ਉਤਪਤੀ ਦੀ ਵੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵੀ ਗੁਣਗਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਦਾ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਨੁਭਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਤੇ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਧ ਅਖੂਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਵਿਚ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਜਾਂ ਮਨ ਰਾਹੀਂ, ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਸ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਨੂੰ ਹੀ ਮਹਾਭਾਰਤ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਹਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦ੍ਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਇਹ ਕਥਾ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਠ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਮਹਾਭਾਰਤ ਰਚੀ। ਇਸ ਲਈ, ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਿਤ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇਸ ਉੱਚਤਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਨ। ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਨੂੰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਹੋਣ। ਹਰ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੋ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਨੇਕ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਉਚਾਰੇ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਭਾਰਤ ਕਿਸੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਸਤੇ, ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦ੍ਵੈਪਾਇਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਹਾਭਾਰਤ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਰਚੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਹੜੇ ਅਣਮਾਪ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਅਗੋਚਰ, ਸਦੀਵੀ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਰੀਚੀ ਅਤੇ ਦੱਖ (ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ) ਜਨਮੇ। ਦੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ, ਤੇ ਮਾਰੀਚੀ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਮਾਰੀਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਦੱਖ ਦੀ ਧੀ ਅਦਿਤੀ ਹੋਈ। ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ (ਸੂਰਜ) ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ; ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੁ, ਮਨੁ ਤੋਂ ਇਲਾ। ਇਲਾ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵਸ, ਪੁਰੂਰਵਸ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਆਯੁ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼, ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਯਯਾਤੀ ਹੋਏ। ਯਯਾਤੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜੋ ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਮੀਸ਼ਠਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਹੋਏ; ਸ਼ਰਮੀਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਦ੍ਰੁਹੁਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਹੋਏ। ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਚੱਲਿਆ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼। ਪੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੌਸਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇਜਯ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੁਨੰਦਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।