ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਠੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੁੰਦੁਭੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਮਿਟ ਜਾਵੇ। ਅਸਤਿਕਾ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੌਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਛਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਰਚੀਆਂ, ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਓ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਅਤਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਪੇਰਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ—ਉਥੇ ਜੋ ਵੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉੱਭਰੀਆਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਓ। ਉਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਧਾਰਿਤ ਕਥਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ, ਪਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇ ਭਰਪੂਰ ਭਾਰਤ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਕਥਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਥਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮਨ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧਰਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਥਾ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਹਾਭਾਰਤ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਆਇਪਾਇਨ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ, ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਸਪੇਰਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਏ। ਇਹ ਵਿਆਸ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਕੁਆਰੀ ਕਾਲੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਰਦਾਦਾ ਹਨ। ਜਨਮਦੇ ਹੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵਧਾਇਆ, ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵਿਆਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨ ਕੋਈ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ, ਨ ਵਰਤਾਂ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸਾਂ, ਨ ਜਨਮ, ਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਵੇਦ ਗਿਆਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ, ਉੱਚ-ਨੀਵਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਕਵੀ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੀ ਪਾਂਡੂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਚਹੁੰਦੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਆਸ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਭਾ-ਸਦੱਸਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਲਕੁਲ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗੁਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਸਭਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਸਭ ਦੇਵੀ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੂਜਨੀਕ ਦਾਦਾ ਵਿਆਸ ਨੂੰ। ਜਨਮੇਜਯ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੇਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੇਰੀਅਤ ਪੁੱਛਣ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ—ਤੁਸੀਂ ਕੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੋ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਓ। ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੰਡੇ ਹੋ ਗਏ? ਉਹ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਇਆ, ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਬਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਏ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਤਸਵੀਰ ਵਾਂਗ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਸੱਚ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ—ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਿਆ, ਕੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ। ਗੁਰਦੇਵ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਕੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। “ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸੁਣੋ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੰਜ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ 'ਚ ਆ ਗਏ।” ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉਜਾਗਰ ਰਾਏ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। “ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਭਾਰਤ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।