ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸੀਤ, ਆਰਤਿਮੰਤ ਅਤੇ ਸੁਨੀਥਾ ਦਾ, ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਸਿਮਰਨ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਹੇ ਸੱਪੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਰਤਕਾਰੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਜਰਤਕਾਰੂ ਤੋਂ ਆਸਤੀਕ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਪ-ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਆਸਤੀਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉ। ਹੇ ਸੱਪ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ; ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ, ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ। ਜਨਮੇਜਯ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਸਤੀਕ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਪ, ਆਸਤੀਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜੇ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਦੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ (ਆਸਤੀਕ) ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੱਪਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਿਹ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ-ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਸਮੇਂ ਆਉਣ ‘ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਸਿਧਾਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਸਤੀਕ ਦੀ ਕਥਾ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਵਰਨਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਕਥਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਪ੍ਰਮਤੀ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਰੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ‘ਤੇ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਓ ਭਾਰਗਵ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਾਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਆਸਤੀਕ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ, ਡੁੰਡੁਭੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਆਸਤੀਕ ਦੀ ਇਹ ਧਰਮਮਈ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਹੇ ਸੌਤੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਉਚਿਤ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਾਂਗਾ; ਜੋ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਰਚੀਆਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਣਾਓ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਅਤਿ ਕਠਿਨ ਸੱਪ-ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭਾ-ਸਦੱਸ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਉਥੇ ਜੋ ਅਚੰਭੇ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉਪਜੀਆਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉ, ਹੇ ਸੌਤੀ। ਉਸ ਯਜਨਾ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ, ਪਰ ਵਿਆਸ ਨੇ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਕਥਾ ਦੱਸੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਵਿਆਸ ਨੇ ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਪੁੱਛਣ ‘ਤੇ ਸੁਣਾਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਧੀਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਥਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ; ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਥਾ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮਨ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਥਾ, ਮਹਾਭਾਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਸਿਖਾਈ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆ; ਇਹ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੱਪ-ਯਜਨਾ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਵਿਆਸ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਨੇ ਪਰਾਸ਼ਰ (ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ) ਤੋਂ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਦਾ ਸੀ। ਜਨਮਦੇ ਹੀ, ਉਸ ਨੇ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣਾ ਸ਼ਰੀਰ ਵਧਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ, ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਤਪ, ਵੇਦ-ਪਾਠ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਜਨਮ, ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਉਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਵੇਦ-ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ; ਉੱਚ-ਨੀਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਮਹਾਨ ਕਵੀ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ। ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਪਾਂਡੂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਹਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਾ, ਕਈ ਸਭਾ-ਸਦੱਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਰਾਜੇ, ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਸਭਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਹ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਚਮਨ, ਅਰਘ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਰਦਾਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਿਆਸ ਨੂੰ। ਉਹ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਆਸ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਬੈਠੇ, ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਪੁੱਛੀ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਪੁੱਛੀ; ਸਭਾ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦਰ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਭਾ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਨਮੇਜਯਾ ਨੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ—ਤੁਸੀਂ ਕੁਰੁਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਦਰਸ਼ੀ ਹੋ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਭ ਕਰਤਬ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਓ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆ।