ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਛੋਟਾ ਸੀ ਪਰ ਵੱਡਿਆਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰੇ: "ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ venerable ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਮ੍ਰਿਤ ਸੱਪ ਰੱਖਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਤਕਸ਼ਕ ਸੱਪ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।" ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤਕਸ਼ਕ ਸੱਪ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੀ ਤਪस्या ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇਗਾ—ਇਹ ਵੇਖੋ!" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸ਼ਾਪ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਖੀ-ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਗੌਰਮੁਖਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਨੇਕ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਗੌਰਮੁਖਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ: "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਰਾਜਨ!" "ਤਕਸ਼ਕ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।" ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜਨਮੇਜਯ, ਤਕਸ਼ਕ ਸੱਪ ਤੋਂ ਡਰ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤਕਸ਼ਕ ਸੱਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਜਲਦੀ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਕੀ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ?" ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿੱਥੇ ਕੁਰੂਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਨੂੰ ਅੱਜ ਤਕਸ਼ਕ ਸੱਪ ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੋਵਾਂ, ਤਕਸ਼ਕ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇਗਾ।" ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਡੰਗ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵਾਂ? ਮੈਂ ਤਕਸ਼ਕ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਮੇਰੀ ਅਜੋਬੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੋ!" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਡੰਗ ਮਾਰੀ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸੱਪ ਨੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਡੰਗਿਆ, ਉਹ ਰੁੱਖ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲਲਚਾਇਆ, "ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ," ਤਾਂ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਉਥੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਧਨ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਲੈ ਲੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਾਓ।" ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਾਜਾ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਤੁਸੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਏ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਘਟਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਸ ਹਾਰ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ, ਹੁਣ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਤੰਕ ਲਈ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰੋ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ। "ਕੌਣ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਅਜੋਬੀ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਰੁੱਖ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਸੀ?" "ਉਹ ਰੁੱਖ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਡੰਗਿਆ ਸੀ—ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਜ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਨੀਚ ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਡੰਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦੇਵੇ—" "ਤਕਸ਼ਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਾਸੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। "ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੁਖ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣੀ ਜਾਂ ਦੇਖੀ? ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" "ਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ, ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹੋਈ।" "ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਰੁੱਖ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੁੱਕੀ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਲੱਕੜ ਲੱਭਣ ਲਈ।" "ਨ ਤਕਸ਼ਕ, ਨ ਕਾਸ਼ਯਪ, ਉਸ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ।" "ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦੂਜੇ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰੁੱਖ ਬਚ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਉਥੇ ਆਏ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦੱਸਿਆ।" "ਤਕਸ਼ਕ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਾਰਾ ਕੁਝ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਕਰੋ।" ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੰਮੇ, ਗਰਮ ਆਹ ਭਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਦਿੱਤੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੰਝੂ ਛੱਡੇ, ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਬੋਲਿਆ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।