ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਨੈਕ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹੇ। ਹੁਣ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਵਾਰਤਾਵਾਂ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।” ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਪਸੰਦ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਉਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। “ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਰਹੇ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਾਂਡੂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਰਧਰ, ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਸਨ—ਇਕ ਵਾਰੀ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਮਾਰ ਕੇ ਇੱਕ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਹਿਰਨ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਏ। ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਤਲਵਾਰ ਕਮਰ ਨਾਲ, ਧਨੁ ਅਤੇ ਤੀਰ-ਕਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਲੱਭ ਨਾ ਸਕੇ। ਉਮਰ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਸਠ ਸਾਲ ਦੇ, ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਮੌਨ ਵਰਤ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੇ। ਰਾਜਾ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਥਿਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਮੌਨ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਮੌਨ ਵਰਤ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਧਨੁ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਿਆ ਮ੍ਰਿਤ ਸੱਪ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ-ਹਿਰਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨਾ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਨਾ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਸੀ ਜਾਂ ਗਲਤ; ਉਹ ਬਿਨਾ ਗੁੱਸੇ, ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਸੱਪ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਨ, ਚੁੱਪ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਸੱਪ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ੍ਰਿੰਗੀ ਸੀ—ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਬੇਹੱਦ ਊਰਜਾ, ਤੇਜ਼ੀ, ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸ੍ਰਿੰਗੀ ਨੂੰ ਇਹ ਘਟਨਾ ਪਤਾ ਲੱਗੀ। ਕਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੌਨ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਸਥਿਰ ਖੜਾ ਸੀ, ਮ੍ਰਿਤ ਸੱਪ ਨਾਲ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਮ੍ਰਿਤ ਸੱਪ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ, ਸਾਧੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਵੈ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਦਭੁਤ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ, ਨੈਕ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਲੋਭ ਰਹਿਤ, ਤਨਕ-minded ਨਾ, ਵੱਡਾ, ਮੌਨ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ—ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਅਨਿਆਇ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ, ਪਰ ਵੱਡੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਤੀਬਰ ਊਰਜਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ: “ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਆਦਰਨੀਯ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਮ੍ਰਿਤ ਸੱਪ ਰੱਖਿਆ—ਉਸ ਨੂੰ ਤਕਸ਼ਕਾ ਸੱਪ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਅੱਗੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।” “ਉਹ ਵਿਸ਼ਧਾਰੀ ਤਕਸ਼ਕਾ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਵੇਗਾ—ਦੇਖੋ!” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼, ਗੌਰਮੁਖਾ, ਜੋ ਨੈਕ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਖਸਲਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਉਸ ਨੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ: “ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਰਾਜਾ!” “ਤਕਸ਼ਕਾ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਗੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।” ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜਨਮੇਜਯ, ਤਕਸ਼ਕਾ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਅਤੇ ਡਰਪੋਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਦਿਨ ਆਈ— ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤਕਸ਼ਕਾ ਨੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਤਕਸ਼ਕਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: “ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਕੀ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ?” ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ, ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਅੱਜ ਤਕਸ਼ਕਾ ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਸਾੜਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ—ਮੈਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਉਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।” “ਮੈਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਾਂ; ਜੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੋਵਾਂ, ਸੱਪ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇਗਾ।” ਤਕਸ਼ਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਜੀਵਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਡੱਸ ਲਿਆ? ਮੈਂ ਤਕਸ਼ਕਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਮੇਰੀ ਅਦਭੁਤ ਤਾਕਤ ਵੇਖ!” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤਕਸ਼ਕਾ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਡੱਸ ਲਿਆ। ਜਦ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸਿਆ, ਰੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਅੰਗਾਰ ਬਣ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਕਸ਼ਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਲਚਾਇਆ, “ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਉਥੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।” ਤਕਸ਼ਕਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਜਿਤਨਾ ਧਨ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲੈ, ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਕਸ਼ਕਾ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।