ਰਾਜਾ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਥੇ ਚੋੜੀ-ਚੋੜੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ-ਚੰਗੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਸਨ, ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ; ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ, ਰਾਜ ਕਾਰਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਤਨੀ ਸਖਤ ਚੌਕਸੀ ਸੀ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਯਪ ਰਾਜਾ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤਕਸ਼ਕ, ਸਰਪਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਨਹੀਂ ਭੇਜੇਗਾ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਡਸਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਨਿਆਤ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੋਵੇਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।" ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਰਹੇ ਵੇਖਿਆ। ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?" ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਤਕਸ਼ਕ, ਸਰਪਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਡਸਨ ਨਾਲ ਬੁਖਾਰ ਵਿੱਚ ਪਏ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ; ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।" ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, "ਮੈਂ ਤਕਸ਼ਕ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿਆਂਗਾ। ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਓ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਡਸਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।" ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਨਿਆਤ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਡਸੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਾਂ।" ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਆਜ਼ਮਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਡਸਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਡਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿਖਾਓ।" ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਡਸਿਆ। ਰੁੱਖ, ਤਕਸ਼ਕ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਾੜ ਗਿਆ। ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਓ, ਇਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿਖਾਓ।" ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਰਾਖਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਤਕਸ਼ਕ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖੋ। ਮੈਂ ਇਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰਾਖਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਕੁਰ, ਫਿਰ ਦੋ ਪੱਤੇ, ਫਿਰ ਟਹਿਣੀ, ਫਿਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਟਾਹਣਾ, ਅਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਾਕਈ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ।" ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ? ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।" ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਸੰਦੇਹਯੋਗ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇਥੋਂ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਸੁਰਜੀ ਡੁੱਬਣ ਸਮੇਂ।" ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਉਥੇ ਧਨ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤਕਸ਼ਕ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇ ਦੇ।" ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਓਹ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਓ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" ਤਕਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਰਾਜਾ ਦੀ ਉਮਰ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮਨ-ਚਾਹਾ ਧਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਤਕਸ਼ਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਨਗਰ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਿਸ਼-ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਖਤ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਹੈ—ਇਸ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਉਪਾਏ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਫਿਰ ਉਹ ਜਟਾਧਾਰੀ ਤਪਸਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਰਪਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।" ਤਕਸ਼ਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਸਰਪਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਫਲ ਦਿੱਤੇ; ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ," ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਰਪ, ਤਪਸਵੀ ਦੀ ਭੇਸ ਵਿੱਚ, ਚਲੇ ਗਏ...