ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਅੱਗਾਹ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, “ਉੱਥੇ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਰੱਖੋ,” ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਏ ਪਾਪ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਮਿਕ ਮੁਨੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੌਨ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਮਿਕ ਮੁਨੀ ਦੀ ਦਯਾਲਤਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਇੰਨਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜਿੰਨਾ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤ ਲਈ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਮਰ ਜਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੌਰਮੁਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਮਿਹਰਬਾਨ ਮੁਨੀ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੈਨ।” ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਰਮੁਖ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਹੀ ਗੌਰਮੁਖ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਵਿਅਕੁਲ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖ-ਵਾਲੀ ਵਾਲਾ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖੰਭ ਵਾਲਾ ਮਹਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਚੋਖੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਵੈਦ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ ਰਾਜਕਾਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਤਮ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਇੰਨਾ ਤੱਕ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਆਏ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਤਖ਼ਸ਼ਕ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਯਮ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਭੇਜੇਗਾ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਪ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਡੰਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜ਼ਹਰ ਦੇ ਬੁਖਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਤੇ ਧਰਮ ਦੋਵੇਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।” ਜਦ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕਸ਼ਯਪ ਰਾਹ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?” ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤਖ਼ਸ਼ਕ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਪਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਿੱਠੇ ਸੱਪ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਸੱਪ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਡੰਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਪਤ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮੈਂ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ, ਜ਼ਹਰ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣ; ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜ਼ਹਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ।” ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਡੰਸੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।” ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਬਲ ਗਿਆਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਡੰਸਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗਾ।” ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, “ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਡੰਸੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ, ਕਸ਼ਯਪ, ਇਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਡੰਸਿਆ, ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਵਟ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਡੰਸਦਾ ਹਾਂ।” ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਡੰਸ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਡੰਸੇ ਹੋਏ ਵਟ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਮੰਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ, ਵਟ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਡੰਸ, ਹੇ ਸੱਪ।” ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਆ ਕੇ ਵਟ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਡੰਸ ਲਿਆ। ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਦੇ ਡੰਸਣ ਨਾਲ, ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਰ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਗਿਆ। ਜਦ ਰੁੱਖ ਸੜ ਗਿਆ, ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਮੁੜ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਕਰ।” ਫਿਰ, ਜਦ ਰੁੱਖ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਦੀ ਤਾਪਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਰਾਖ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖ, ਹੇ ਸੱਪ ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਵੇਖ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮੰਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਖ ਹੋਏ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਕੁਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਦੋ ਪੱਤੇ, ਫਿਰ ਟਹਿਣੀ, ਫਿਰ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਟਾਹਣੀ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਪਸਾਰੂਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਕਈ ਅਦਭੁਤ ਹੈ।” ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਜ਼ਹਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?” “ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਸਾਹਾਂ 'ਤੇ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਸੰਦੇਹਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇਜਸਵੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਇਥੋਂ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਅਸਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਧਨ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇ ਦੇ, ਹੇ ਸੱਪ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਲੋੜੀਦੀ ਦੱਖਣਾ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ।” ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਣਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।