ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਸੱਪ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਰਾਜਾ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਆਇਆ? ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ; ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖੋ। ਰਾਜਾ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਅਭਿਮਨ्यु ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਿਰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਪਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਹਿਰਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੌਨ ਵਰਤ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਤੇ ਡਟੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਮਰੀ ਹੋਈ ਲਾਸ਼ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਅੱਖ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਉਸ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਮਰਾ ਹੋਇਆ ਸੱਪ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ, ਜਿਸਨੇ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ, ਤਕਸ਼ਕ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਸ਼ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਿੱਥੇਗਾ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਦੁਜਾ-ਜਨਮੀਆਂ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਘਟਾਉਂਦਾ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਗੋ-ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਿਆ। ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅੰਸੂ ਵਹਾਏ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ।" "ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ; ਉਹ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪਾਪੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਪਾਵੇਗਾ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਤਕਸ਼ਕ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਵਿੱਥੇਗਾ।" ਫਿਰ ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਧਰਮ ਜਾਂ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਮਾਫੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਆਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ।" "ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਅਭਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਰਾਜੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਨਾ ਕਰਦੇ।" "ਅਸੀਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਪੂਣੀ ਵਿੱਚ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ; ਰਾਜਾ ਜੋ ਠੀਕ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਰਦਾਦਾ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।" "ਜਿਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਤੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਲੋਕ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਧਰਮ ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਸਵਰਗ; ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਪੌਦੇ ਉਗਦੇ ਹਨ; ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਭਲਾਈ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਰਾਜਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਅਤੇ ਰਾਜਧਿਕਾਰ ਦਾ ਉਪholder ਹੈ, ਮਨੂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਸ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਇੱਥੇ ਭੁੱਖਾ, ਥਕਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਖੇਡ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ।" "ਤੁਸੀਂ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਬੇਸਮਝੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ? ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਪਾਸੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਚਾਹੇ ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਸੀ, ਜਾਂ ਬੇਸਮਝੀ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਬਦ ਪਸੰਦ ਆਏ ਜਾਂ ਨਾ ਆਏ, ਉਹ ਝੂਠੇ ਨਾ ਹੋਣ।" "ਇਹ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵਜੋਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਸਕਦਾ?" "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਸੱਚੇ ਬੋਲ; ਤੂੰ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇ।" "ਜਦ ਤੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਕਤਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਬੇਸਮਝੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹੋ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਜਿਉ, ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।" "ਗੁੱਸਾ ਉਹ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਲਕੜੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।" "ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਮਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਫੀ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ; ਮਾਫੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।