ਕਾਸ਼ਯਪ ਜੀ ਨੇ, ਵਿਆਸ ਵੱਲੋਂ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਯਜਨ Indra ਦੀ ਰੋਕਤਾਮ ਲਈ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਹੁਕਮ!" ਕਾਸ਼ਯਪ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲੀਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਮਝਾਓਂਦੇ ਹਨ: "ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉੱਦਮ ਕੀਤਾ।" ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ, "ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਮਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨੋਰਥ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਬਣੇ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਇਹ ਦਇਆ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਦਿਓ।" ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਤਪ-ਧਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਨੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਸਾਡਾ ਉੱਦਮ ਇੰਦਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ; ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਉੱਦਮ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕਰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਫਲ ਲੈ; ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਕਰੋ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਵਿਨਤਾ, ਜੋ ਸੁਭਾਵਕ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਪ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਪੁੰਸਵਨ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕਾਸ਼ਯਪ ਕੋਲ ਗਈ। ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਪਤਨੀ, ਜੋ ਉੱਦਮ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਫਲ ਲੈਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੋਗੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਹੋਣਗੇ।" ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਮੂਨੀਆਂ ਦੇ ਤਪ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ, ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਣਮ ਲੈਣਗੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਵਣਗੇ।" ਉਹ ਫਿਰ ਆਗਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁਭ ਦੌਰ ਹੌਲ ਨਾਲ ਪਾਲੋ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਬਣੇਗਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕੇ।" ਕਾਸ਼ਯਪ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ (ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ) ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਾ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ।" "ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਪੁਰੰਦਰ; ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ, ਸ਼ਕਰਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦਰ ਰਹੇਗਾ।" "ਤੂੰ ਹੁਣ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਕ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾ ਕਰ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾ ਕਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹਨ ਤੇ ਜਲਦੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇੰਦਰ, ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਨਤਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਅਰੁਣ ਅਤੇ ਗਰੁੜ। ਅਰੁਣ, ਜੋ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਗਰੁੜ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਬਣਿਆ। ਹੁਣ, ਭਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣੋ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਗਰੁੜ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੇਵਤੇ ਕੰਪ ਗਏ; ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਣਿਆ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਖ, ਚੋਚ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਧੁੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਉਠਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨੇਰੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਧੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਵਿੱਖਾ। ਇਸ ਧੁੜ ਵਿਚ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਝਲਕ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਨੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੰਖ ਤੇ ਚੋਚ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿੱਖਾ। ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਧੁੜ ਹਟਾ, ਮਰੁਤ! ਇਹ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ।" ਵਾਯੂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਨੇ ਉਸ ਧੁੜ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਸਾਫ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਰੁੜ, ਵੱਡੀ ਬਾਦਲ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਵੱਲੋਂ ਵਿੱਖਾ ਗਿਆ। ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਉਸ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ — ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਸੂਲ, ਤੇ ਮੁਲ੍ਹਾ। ਤੇ ਚਮਕਦੇ, ਧਰਤੀ-ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੇ ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਡਿਗੇ ਬਿਨਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ; ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਪੰਖ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੋਚ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਿੱਖਾ। ਗਰੁੜ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਤੇ ਖੰਡੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਭੱਜ ਪਏ; ਨਖਾਂ ਤੇ ਚੋਚ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਵਗਿਆ। ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭੱਜੇ, ਵਾਸੁ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਇਕੱਠੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਭੱਜੇ। ਆਦਿਤਿਆ ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਪਿੱਛੇ ਵੇਖਦੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਰੁੜ ਦੇ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ। ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਸ਼ਵਕ੍ਰੰਦ, ਰੇਨੁਕਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਰਥਨਾ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼-ਚਲਕ ਤਪਨਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਉਲੂਕਾ, ਸਵਸਨਾ, ਨਿਮੇਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਰੁਜਾ, ਤੇ ਪੁਲਿਨਾ ਨਾਲ ਵੀ ਲੜਦਾ। ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ, ਨਖਾਂ ਤੇ ਚੋਚ ਦੇ ਕੋਣ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ।