ਜਦੋਂ ਜਨਾਰਦਨ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਬਾਣਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਬਾਣਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਕੇਸ਼ਵ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਬਾਣਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਣਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ ਚੱਕਰ ਉੱਠਾਇਆ ਤੇ ਬਾਣਾ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿਤੀਆਂ। ਬਾਣਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞ ਕੇ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਢੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਮਹਲ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਇਆ। ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ, ਬਾਣਾ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਣਾ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਖਜ਼ਾਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਲਦ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਲਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਉਸ਼ਾ ਸੁੰਦਰ ਕਨਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਦਿਵਿ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਖੜਗ ਧਾਰੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਰਾਖੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਰਕਾ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ਪੁਰ ਵੱਲ ਰਾਹ ਮੁੜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੌਰੀ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਟੰਕਾਰ ਤੇ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੱਖਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੜਗੜਾਉਂਦੇ ਰਥ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਭੋਜਿਆ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਰਾਸੰਧ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਗਿਆ, ਸ਼િશੁਪਾਲ ਵੀ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਵਕ੍ਰਾ ਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇੰਦਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਯਵਨ ਤੇ ਕਸ਼ੇਰੁਕਾ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਸੌਭ ਪੁਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਾਲਵ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਧਨਵਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕਮਲ ਨੈਤ੍ਰ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਪਹਾੜ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਦਯੁਮਤ ਸੇਨਾ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਜੋ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ ਸਨ। ਇਰਾਵਤੀ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਨੇ ਗੋਪਤੀ ਤੇ ਤਲਕੇਤੂ, ਜੋ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਅਕਸ਼ਪ੍ਰਾਪਤਨ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਪਾਂਡਿਆ, ਪੌਂਡ੍ਰ, ਮਤਸਿਆ ਤੇ ਕਲਿੰਗਾ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਧਵ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਮੇਤ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਥ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ ਸੌ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਾਸਤੇ, ਗਾਂਡੀਵਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕਰਣ, ਭੀਮ ਤੇ ਸੁਯੋਧਨ—all ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾਇਆ। ਬਭ੍ਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੈਨੁਦਾਰੀ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਉਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵੈਨੁਦਾਰੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਕਤੀ, ਬਲ ਤੇ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬਾਣਾ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕੇ। ਆਖ਼ਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਧ ਲਿਆ ਪਰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿਤੀਆਂ। ਇਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਕੰਸਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ। ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕੈਟਭ ਤੇ ਅਤਿ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਜੰਬੁਮੇਰਾਵਤ, ਵਿਰੂਪ ਤੇ ਸ਼ੰਭਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਭੋਗਵਤੀ ਜਾ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਤ੍ਰ ਨੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਣਗਿਣਤ ਕਰਤੱਬ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਥਾਂ ਤੇ ਪਰਤ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤ ਹੈ, ਦੁਆਰਕਾ—ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ—ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਛਾ ਜਾਵੇਗਾ।