ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਉੱਚਾ ਮਹਲ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿਖਰ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦਾ ਮਹਲ ਸਦਾ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਮਹਲ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸੀਤਵਾਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਚੌਦਾਂ ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਾਂਬਵਤੀ ਨੇ ਇਥੇ ਮੁੱਖ ਮਹਲ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੌਣਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਕ ਫਿੱਕੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਹਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਜਾਮਬੂਨਦਾ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲਪਕਦੀ ਹੋਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਖੜੀ, ਅਤੇ ਮੈਰੂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਥਾਂ 'ਤੇ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਵੱਲੋਂ ਵਸਾਈ ਗਈ। ਉੱਚਾ ਤੇ ਕਮਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਹਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਦਮਕੂਟਾ ਸੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਰੰਗਧਨਵਨ ਨੇ ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਸੁਰੀਆਪ੍ਰਭਾ ਨਾਮਕ ਮਹਲ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਲ, ਜੋ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬੇਰਿਲ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਹਰਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਵੇਤਜਾਲਾ ਨੂੰ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਸੁਮੀਤਰਾ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹਲਾਂ ਦਾ ਗਹਣਾ, ਇੱਥੇ ਮੁੱਖ ਮਹਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੇਤੁਮਾਨ, ਜੋ ਵਿਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਰਾਗੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ। ਪਿਆਰੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਭਾ-ਭਵਨ, ਇੱਥੇ ਟਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਖੁਦ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਯੋਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ; ਸਾਰੇ ਝੰਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਸਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਾਦਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਥੇ ਵੈਜਯੰਤ ਛਤਰੀ, ਹੰਸਕੂਟ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰਦ੍ਯੁਮਨਾ ਸਰੋਵਰ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਥਾਂ ਸਠ ਤਾਲਾ ਉੱਚੀ, ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੀ ਸੰਗੀਤਮਈ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਣਮਾਪ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸੂਟ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਮੈਰੂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਂਦਾ। ਜਾਮਬੂਨਦਾ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉਹ ਚੋਟੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆਈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਚੀਜ਼ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਚੋਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਸੀ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਥੇ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਰੁੱਖ ਲਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਉਡਦੀਆਂ ਰਥੀਆਂ ਸਨ। ਇਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰੁੱਖ ਵੀ ਲਗਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਅਤੇ ਲਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਨੀਲੇ ਲਿਲੀਆਂ ਖਿੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਸਰੋਵਰ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਜਹਿਰਾਤਾਂ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਅਸ਼ਵੱਥ, ਰੋਹਿਤ, ਭਲਾਤਕ, ਕਪਿੱਠ, ਇੰਦਰਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਚੰਪਕ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਖਦੀਰਾ, ਮ੍ਰਿਤਕ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਤੋਂ ਲਿਆਏ ਹੋਏ, ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਲਗਾਏ ਗਏ। ਯਾਦਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸੋਨੇ, ਤਾਮੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਲ ਲੱਗਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਰੁੱਖ ਇੱਥੇ ਵੱਧਦੇ ਸਨ। ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਨਿਕਾਰ, ਤਿਲਕ, ਨਾਗ, ਮੱਲਿਕਾ, ਕੁਰਕ, ਨਾਗਪੁਸ਼ਪ, ਚੰਪਕ ਅਤੇ ਘਾਹ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਇਥੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸਪਤਵਰਨ, ਕਬੰਧ, ਨਿਪਾ, ਕੁਰਵਕ, ਕੇਤਕ, ਕੇਸਰ, ਹਿਨਤਾਲਾ, ਤਲਤਾਤਕ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਤਾਲ, ਪ੍ਰਲੰਬ, ਵਕੁਲ, ਪਿੰਡਿਕਾ, ਬੀਜਪੂਰਕ, ਤੇਜ਼ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਆਂਵਲਾ, ਖਜੂਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੰਬੂਕ ਰੁੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਮ, ਕਠਲ, ਚੰਪਕ, ਤਿਲਕ, ਤਿੰਡੂਕ, ਲਿਕੂਚਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਕਸ਼ੀਰਿਕਾ ਅਤੇ ਕਰਨਿਕਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਨਾਰੀਅਲ, ਇੰਗੁਦਾ, ਉਤਕ੍ਰੋਸ਼ਕ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਕੇਲਾ, ਜਾਤਮੱਲੀ, ਪਾਟਲੀ, ਕੁਮੁਦਾ ਅਤੇ ਉਤਪਲ ਕਮਲ ਇੱਥੇ ਖਿੜਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਪੌਂਡ ਅਤੇ ਖੂਹ ਹਨ; ਖਿੜਦੇ ਸ਼ਾਕ ਅਤੇ ਕਪਿੱਠ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਬੰਧੁਜੀਵ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਆਲਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਵਾਦੀਰਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੁੱਖ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਬਦਰੀ, ਯਵਾ, ਸਯੰਦਨ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਸ਼ਚੀ, ਪੀਲੂ, ਪਲਾਸ਼, ਵਧਪਿਪਲਾ, ਉਦੁੰਬਰਾ, ਬਿਲਵ, ਪਾਲਾਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰ ਰੁੱਖ ਵੀ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੰਦਰਵ੍ਰਿਕਸ਼, ਅਰਜੁਨ, ਅਸ਼ਵੱਥ, ਚਿਰਬਿਲਵ, ਭੌਮਗੰਜਨ, ਭੱਲਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਸਾਹਵਯ ਰੁੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਸੱਜਾ, ਤਾਮਬੂਲ ਲਤਾਵਾਂ, ਲਵੰਗ, ਕਰਮੁਕ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬਾਂਸ ਵੀ ਇੱਥੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਨੰਦਨ ਅਤੇ ਚੈਤਰਰਥ ਵਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ, ਹਰ ਇੱਕ, ਯਾਦਵ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਇੱਥੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ। ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੇਤ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੇਤ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।