ਕੁੰਦਲੇ ਦੇ ਮਾਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ; ਸੋ, ਸੁੰਦਰਿੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਚਲੀ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਾਰ ਹਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਉਮਾ ਨਰਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਰਕਾ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਣਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਵੇਖੀ। ਉੱਥੇ ਮੋਤੀ, ਲਾਲ, ਮੂੰਗਾ, ਰੰਗ ਬਦਲਦੇ ਵੈਦੂਰਯ, ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਸੂਰਜ-ਮਣੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਪਏ ਸਨ। ਜੰਬੂਨਾਦਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਸੋਨਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਚੰਨਣੀ ਠੰਢੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਘਰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗੀਨ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਚਿੱਟਾ ਸੀ; ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਨਰਕਾ ਦੀ ਅਣਮਿੱਟ ਦੌਲਤ ਦੇਖੀ। ਅਜਿਹਾ ਦੌਲਤ ਦਾ ਢੇਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਰਾਜਾ ਕੁਬੇਰ ਜਾਂ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ। ਜਦੋਂ ਭਉਮਾ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭਾ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਜੜਾਵਾਂ ਕੁੰਦਲ ਲਿਆਇਆ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਧਾਗਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ, ਸ਼ੌਰੀਅ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਖ਼ਾਲਸਾ ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਲਿਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਭਿਆਨਕ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਦੋ-ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਵੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਅੱਠ ਲੱਖ ਚੰਗੀ ਨਸਲ ਦੇ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਚਾਹੋ ਉੱਤਮ ਗਾਊਆਂ ਵੀ ਸਨ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ, ਜੋ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਨਰਕਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰਾ ਸੋਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਸਵ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਲਦਾਇਆ ਅਤੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਣੀ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਮਣੀ ਪਹਾੜ ਬਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਲੜੀਆਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਛੱਤ ਵਾਲੇ ਮਹਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਿੜ੍ਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਰਗੇ ਥਾਂ ਤੇ ਸਨ, ਅਜੈਯ ਨੂੰ ਖੜਾ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਕ ਚੁੱਟੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਗੇਰੂਆਂ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਤਪੱਸਿਆ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵੀ। ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਹੋਈਆਂ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਹੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਨਰਕਾਸੁਰ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਮੂਰਾ, ਭਉਮਾ ਅਤੇ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਂਚਜਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਕੇ ਅਣਮਿੱਟ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ; ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਚਲੇ ਗਏ; ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ‘ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਹਾਬਲੀ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ?’—ਇਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ ਵੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।" "ਫਿਰ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਧੰਨ ਪਵਨ-ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।’" ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਛਕ ਨੈਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੇਵੜੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆਪਾਲ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦਾ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਹੇ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਨ-ਦੇਵ ਨੇ ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ।" "ਵਿਸ਼ਣੁ, ਨਾਰਾਇਣ, ਸੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਵਾਲਾ—ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ—ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਚਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਪਸੰਦ ਵੇਖੀ ਤੇ ਸੁਣੀ! ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।" ਫਿਰ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੈਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।" ਫਿਰ ਧੰਨ ਯਸ਼ੋਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਸਮੇਤ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ। ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਹਾਥੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਸੰਪਾਂ, ਟਹਿਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮृਗਾਂ, ਹਰਣਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਢਲਾਣਾਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੂਮਰ ਵਾਲੇ ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਿੰਦਰ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਸ਼ੌਰੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਣੀ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਪੇਂਦਰ, ਬਲਦੇਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਗਰੁੜ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਚੁੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਡ ਗਿਆ।