ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਜਮਦਗ્નਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਤੋਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅਠਾਰਾਂ ਹੱਥ ਉੱਚਾ, ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਯਜਨਵੇਦਿ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਂਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮਾ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋਰ ਸੌਭਾ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਰਥ ਉੱਤੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੌਭਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਾਗਨਿਕਾ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ: "ਰਾਮਾ, ਰਾਮਾ, ਮਹਾਬਲੀ, ਭ੍ਰਿਗਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ—"। ਉਹ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, "ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੂੰ ਸੌਭਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੀ ਭੈ ਦਾ ਕਾਰਨ—" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਸਾਂਬਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੌਭਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੁਰੰਤ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਰਥ, ਤੀਰ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਅੰਤ ਦੀ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਸ਼ਰਮ, ਗਿਆਨ, ਵਿਭੂਤੀ, ਯਸ਼ ਤੇ ਲਾਭ—all ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਪੰਜ ਆਸਰੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ; ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਚੱਲਦੇ ਹੀ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੌਭਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾ ਅਸਮਰਥ ਸੀ; ਉਹ ਜਾਮਦਗ્નਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਗਰਵ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਭਾਗਰਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਮਹਾਤਮਾ ਵਿ्णੂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਟਾਵਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਅਠਾਈਵੀਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਸਰੋਵਰ ਕੋਲ। ਅੰਮਾਵੱਸਿਆ ਦੇ ਦਿਨ, ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਉਹ ਜਨਮੇ; ਵਿਣੁ, ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪ ਹੀ ਆਇਆ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰਾਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਣਾ ਗਿਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਵਿਣੁ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਉਥੇ ਜਨਮਿਆ; ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਆਏ ਸੁਬਾਹੁ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਚੋਟ ਮਾਰੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਟੱਲ ਸਨ, ਸਭ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਜਦ ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਕੈਕਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਸਭ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਮਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ; ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਭਾਰਤਾ, ਉਹ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸੀਤਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਲਗਾਵਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਵਿਛੋੜਾ ਮਨਾਉਂਦੀ ਸੀ; ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਮਾਰੀਚ, ਦੂਸ਼ਣ, ਖਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਮਾ ਨੇ ਲੋਕ-ਹਿਤ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਵਿਰਾਧ ਤੇ ਕਬੰਧ, ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਸੰਘਾਰੇ। ਫਿਰ ਰਾਮਾ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਸ਼ਾਸ਼ ਤੇ ਵਿਕਸ਼ਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਰਾਵਣ ਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਨੱਕ ਵੀ ਕੱਟੀ। ਪਤਨੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਫਿਰਿਆ; ਫਿਰ ਪੰਪਾ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਈ; ਫਿਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਗਿਆ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਰਾਮਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਤਾਵਲਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਵਲੋਂ ਲੰਕਾ ਦੀ ਖੋਜ ਦੀ ਸੁਨੇਹੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪੁਲ ਬਣਵਾਇਆ; ਇੰਝ ਰਾਮਾ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਰਪਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਪੰਖੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਜੇਅਯ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਲੱਖਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਵਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਵਣ ਸੀ। ਰਾਮਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਾਂਟਾ ਬਣੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਮਹਾਵੀਰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਰਾਮਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮਾ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦਿਤੀ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਰਾਮਾ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਮਧੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਲਵਣ ਨਾਮਕ ਭਾਰੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਰਾਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਨੇਕ ਕਾਰਜ ਕਰਕੇ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਨੇ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਨਿਰੰਤਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਸੀ।