ਇਸ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦਾਨ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ, ਗਿਆਨ, ਵੀਰਤਾ, ਲਾਜ, ਯਸ਼, ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ, ਨਿਮਰਤਾ, ਧਨ-ਸੰਪੱਤਾ, ਅਡੋਲਤਾ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ—all ਇਹ ਗੁਣ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਚੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਸਾਡਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਸਭ ਨੂੰ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਯਜਮਾਨ, ਗੁਰੂ, ਵਿਆਹਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਾਜਾ—all ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਯਥੋਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਿਆਕਤ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਸਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੱਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਅਚ੍ਯੁਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਹੈ।