ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ੍ਯ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਵਟ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼-ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਯਗ੍ਯ ਲਈ ਨਿਕਲੇ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਵਿਦੁਰ, ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਭ ਕੌਰਵ ਭਰਾ, ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਅਚਲ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਕ, ਕਰ্ণ — ਜੋ ਰਥੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਖਰ ਤੇ ਸੀ — ਅਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯ, ਬਾਹਲੀਕ ਵੀ ਆਏ। ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ ਸੋਮਦੱਤ, ਭੂਰੀ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਾਸ, ਸ਼ਲ, ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ, ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਯਜ੍ਨਸੇਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਸਲ੍ਵ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਾਗ੍ਜੋਤਿਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ — ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ — ਉਹ ਵੀ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਹੋਏ। ਸਮੁੰਦਰ-ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਮਲੇਛ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਜੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਏ। ਪੌਂਡ੍ਰਕ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਕਾਰਸ਼, ਕੁੰਤਲ, ਗਾਲਵ, ਅਤੇ ਆਂਧ੍ਰਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਸਿੰਹਲ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਗੌਰਵਾਹਨ — ਇਹ ਸਭ ਰਾਜੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਹੋਰ ਬਾਹਲੀਕ ਵੀ ਆਏ, ਅਤੇ ਵਿਰਾਟ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਵੇਲ ਵੀ। ਅਨੇਕ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਯੋਧੇ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਯਗ੍ਯ ਲਈ ਆਏ। ਰਾਮ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਕੰਕ, ਸਹਸਾਰਣ, ਗਦਾ, ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਸਾਂਬ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼੍ਣ, ਉਲ੍ਮੁਕ, ਨਿਸ਼ਾਥ, ਅਤੇ ਅੰਗਵਾਹ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਏ। ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਹਿਣ-ਥਾਵਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਰਿਹਾਇਸ਼ਾਂ ਸੁੰਦਰ ਭੋਜਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਰਾਜੇ, ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਮਹਿਲ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ, ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉੱਚੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ, ਰਤਨ-ਜੜੀਆਂ ਫ਼ਰਸ਼ਾਂ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਦੀਆਂ, ਨਰਮ ਵਿਛੋਣੇ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਲੱਕੜਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ — ਇਹ ਸਭ ਵਿਵਸਥਾ ਸੀ। ਉਹ ਘਰ ਹੰਸਾਂ ਜਾਂ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟੇ, ਦੂਰੋਂ ਤੱਕ ਸੋਹਣੇ, ਖੁਲ੍ਹੇ, ਸਮਾਨ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚਾਈਆਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਿੱਸੇ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ ਵਰਗੇ, ਉਥੇ ਰਾਜੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀਪਤੀ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸਭਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ: "ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ — ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੀ ਯਗ੍ਯ-ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੁਝਾਅ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਵੰਡੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ। ਯੁਯੁਤਸੁ ਨੂੰ ਬੈਠਕ ਕ੍ਰਮ, ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਲਈ, ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਲਈ, ਸੰजय ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ-ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਲਈ ਕ੍ਰਿਪ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਹਲੀਕ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਸੋਮਦੱਤ, ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਚੀ ਬਣੇ। ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸਭ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ। ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮਣਿਸ਼ਠ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਕਰਵਾਈ; ਸਭ ਵਧੂਆਂ ਨੇ ਚੁਸਤਾਈ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਭ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਇਦੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਉੱਚਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ। ਸਭ ਮਹਿਮਾਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸਭਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਵਧੇਰੇ ਆਦਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਕੌਰਵਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਾਣ ਮਿਲਣਾ ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਸਭ ਰਾਜੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੋੜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਗ੍ਯ ਲਈ ਧਨ, ਮਹਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਹਿਲ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਿਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਿਵਾਸ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਰਗੇ ਘਰ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਭਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ-ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਡਗਿਨੀ ਯਗ੍ਯ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਬਹੁਤ ਸੀ, ਸਭ ਲੋਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮੋਤੀ-ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਭਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।