ਬੀਭਤਸੁ, ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਇਨਾਮ, ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਖਜਾਨੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ। ਹੋਰ ਰਤਨਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣਾ ਯਾਤਰਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਤਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਹਿਰਣਵਤ ਨਾਮਕ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੁੰਦਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। ਮਹਾਨ ਮਾਰਗਾਂ 'ਤੇ, ਮਹਿਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਵਿਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ, ਅਰਜੁਨ ਹਰ ਥਾਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਉੱਚੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਤੋਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਜ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਰਥ, ਕਵਚ, ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ। ਸੁਕਮਲ ਪਰ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਵਿਰੋਧੀ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਉਥੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ, ਉਸਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੋਚਣ ਲੱਗੀਆਂ: "ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ।" ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ," ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਨੰਜਯਾ ਵਾਸਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲੀਆਂ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾਏ। ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਪਾਂਡਵ 'ਤੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵਰਸਾਏ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਲੈ ਆਇਆ। ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਜਵਾਹਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਫਿਰ ਸ੍ਰਿੰਗਵੰਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਸ੍ਰਿੰਗਵੰਤ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ (ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ) ਉੱਤਰ ਦੇ ਹਰੀਵਰਸ਼ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ ਅਤੇ ਯਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਇੱਕ ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨੇ ਕਈ ਕਾਲੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਉੱਤਰ ਹਰੀਵਰਸ਼ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡੁਪੁਤ੍ਰ, ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਤਦ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇਦਾਰ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ: "ਪਾਰਥ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ, ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ; ਇਹ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।" "ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ; ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਕਾਫੀ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਉੱਤਰ ਕੁਰੂ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਇਹ ਥਾਂ ਵੇਖਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।" "ਪਰ, ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਦੱਸ, ਭਾਰਤ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਕਰਾਂਗੇ।" ਅਰਜੁਨ, ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਖੇਤਰ ਮਨਾਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਕੁਝ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਦੇ ਦੋ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ।" "ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ।" ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਿਣੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੇਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕਈ ਯੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਲਏ। ਉਸਨੇ ਘੋੜੇ ਲਏ, ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ, ਕੁਝ ਕਾਲੇ, ਕੁਝ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਕੁਝ ਮੋਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼। ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਮੁੜ ਕੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ, ਸਵਾਰੀ ਸਮੇਤ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਅਤੇ ਰਥ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭੈੜੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ, ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਦੇਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਗੰਡਕ ਖੇਤਰ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਬਲਦ, ਵਿਦੇਹਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਧਰਮਾ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਬਿਨਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਸੁਧਰਮਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੁੱਖ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਭੀਮ, ਭੈੜੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਆਨੰਦ!