ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਮੁੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠਦੀਆਂ ਤੇ ਗਰਜਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕਦਰੂ ਅਤੇ ਵਿਨਤਾ, ਦੋਨੋ, ਉਸ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ, ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕਦਰੂ ਘੋੜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਤਰੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਦੋਹਾਂ ਮਾਨਾਂ ਕਾਲੀ ਸਨ, ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਪੂੰਛ ਦੇ ਜੜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਾਲੀਆਂ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਦਰੂ ਨੇ ਵਿਨਤਾ ਨੂੰ ਉਦਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਰਤ 'ਚ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਨਤਾ ਹਾਰ ਗਈ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦਾਸੀ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰੁੜਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਅੰਡਾ ਫਾੜ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਸ ਪੰਛੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਡਰਾਉਣਾ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਮਾਪਤੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਟਕਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਗਰੁੜਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਅਚਾਨਕ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਜਨ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਪਾਤਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਆਏ, ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਹੋਰ ਨਾ ਵਧੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਜਲਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਅੱਗ ਦਾ ਗੋਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਅਗਨੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਗਰੁੜਾ ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।" "ਇਹ ਵਿਨਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉੱਚਤਮ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਭਟਕ ਗਏ ਹੋ।" "ਇਹ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ-ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।" "ਕੋਈ ਡਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਖੋ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਰੁੜਾ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਸਾਧਕ, ਸੁਭਾਗਾ, ਦੇਵਤਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਮਕ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ, ਉੱਚਤਮ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਇੰਦਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਰਵਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਪੂਜਾਰੀ, ਅਗਨੀ, ਪਵਨ, ਸਹਾਰੇ ਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ, ਅਜੈ, ਸਦੀਵੀ, ਅਮਰ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼, ਚਮਕ, ਇੱਛਤ, ਉੱਚਤਮ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋ।" "ਜੋ ਆ ਚੁੱਕਾ ਤੇ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ; ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ। ਤੁਸੀਂ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ, ਸਮਾਪਤੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ।" "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਮਹਾਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਣ ਵਾਲਾ ਗਰੁੜਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਜੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਡਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਿਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ।" "ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਸਰਵੋਚ ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ; ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਗਰਜਨ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਆਕਾਸ਼, ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਪਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦਿਓ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਾਧਕਾਂ ਨੇ ਗਰੁੜਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਸੁਪਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਗਰੁੜਾ, ਜੋ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਵਿਨਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਰਤ 'ਚ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦਾਸੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਕ ਵਾਰ, ਵਿਨਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਦਰੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੁਭਾਵੀ, ਮੈਨੂੰ, ਵਿਨਤਾ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਲੈ ਚਲੋ।" ਫਿਰ, ਸੁਪਰਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ; ਤੇ ਗਰੁੜਾ, ਮਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਗਿਆ। ਵੈਣਤੇਯ, ਪੰਛੀ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ; ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸੱਪ ਸੜ ਗਏ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਕਦਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਰ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਨਾਮੁਚੀ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸੜੇ ਸੱਪਾਂ ਲਈ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਬੇੜਾ ਬਣੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਉੱਚਤਮ ਸੁਰੱਖਿਅਕ ਹੋ, ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਨ, ਰਚਨਹਾਰ, ਪੁਰੰਦਰ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਬੱਦਲ, ਪਵਨ, ਅਗਨੀ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਡਰਾਉਣੀ ਵਜਰ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ; ਤੁਸੀਂ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ; ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਅਜੈ ਸੰਘਾਰਕ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚਮਕ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਹੋ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਚਮਕਦੀ ਰਹੀ।