ਇਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਦਯਾਲੂ, ਹਰ ਕਾਰਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਉੱਚੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪੱਖਦਾਰ ਹਨ। ਕੁਰੂ ਦੇਸ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਰੂਜੰਗਲ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਪਦਮਾ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਕਾਲਕੂਟਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਗੰਡਕੀ, ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਣਾ, ਅਤੇ ਸਦਾਨੀਰਾ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲੰਘੇ। ਸੁਹਾਵਣੀ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਕੋਸਲ ਦੇਸ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚਰਮਣਵਤੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਣਾ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਛਾਲ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮਗਧ ਦੇਸ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਉਣ ‘ਤੇ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਗਧ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਪਾਰਥ, ਮਗਧ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਸਤੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ, ਸੁੰਦਰ ਘਰਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਵੈਹਾਰਾ, ਵਿਆਪਕ ਪਹਾੜ, ਵਾਰਾਹਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਿਗਿਰੀ, ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਚੈਤਿਕਾ ਦੇ ਪੰਜ ਸ਼ੁਭ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ-ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਠੰਡੀ ਛਾਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਧਰ ਦੇ ਲੜੀਵਾਰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿ ਦੀਰਘਤਮਸ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ; ਇਥੇ ਹੀ ਉੱਚ-ਆਤਮਾ ਗੌਤਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ਼ਿਨਾਰਾ ਦੀ ਸ਼ੂਦਰਾ ਨਾਲ ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਗੌਤਮ ਇਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅੰਗ, ਵੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ, ਅਰਜੁਨ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਏ ਅਤੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਾਰਥ, ਦੇਖੋ ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਪੀਪਲ ਦੀਆਂ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਲੋਧਰ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਗੌਤਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਅਰਬੁਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਰਵਾਪੀ, ਅਤੇ ਪੰਨਾਗ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਾ ਨਾਗ ਹਨ; ਇਥੇ ਸਵਸਤਿਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਣਿਨਾਗ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਇਹ ਮਗਧ ਦੇ ਕਿਲੇ, ਮਨੁ ਨੇ ਬਣਾਏ, ਬਦਲਾਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਹਨ; ਕੌਸ਼ਿਕ ਅਤੇ ਮਨਿਮਾਨ ਨੇ ਵੀ ਇਥੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਪਾਂਡਰਾ, ਵਾਰਾਹਕਾ, ਚੈਤਿਕਾ, ਮਹਾਨ ਮਦੰਗਾ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ‘ਤੇ, ਜੋ ਸਫਲ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਆਤਮਾ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ। ਇਥੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੇ ਤਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵੀ ਹਨ। ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਦੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਟਪੋਦਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਸਫਲ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਰਤਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਭਲਾਈ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਜਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਨਗਰ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕਾਮਯਾਬੀ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ—ਵਾਰਸ਼ਨੇਯਾ ਅਤੇ ਦੋ ਪਾਂਡਵ—ਮਗਧ ਦੇ ਨਗਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਰੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਸੀ; ਨਗਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਬਾਰਹਦਰਥਾਂ ਅਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਗਧ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਚੈਤਯ-ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨੇ ਇੱਕ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਂਡ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਡੋਲਾਂ ਤੇ ਵਜਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਡੋਲਾਂ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਾਂਡ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਡੋਲਾਂ ਢੱਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਡੋਲਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਗੂੰਜਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਡੋਲਾਂ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਚੈਤਯ ਦੀ ਕੰਧ ਵੱਲ ਦੌੜੇ; ਉਹ ਸਭ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਹ ਮਗਧ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੈਤਯ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਵੱਜ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਕੇ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਗਧ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਮੰਦੇ ਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ। ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਹਾਥੀ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ; ਫਿਰ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਧारण ਕਰ ਲਏ। ਪਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਪਹਲਵਾਨ ਸਨ, ਉਹ ਜਰਾਸੰਧ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਭਾਰਤ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਆਨੰਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਨਗਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਭੀਮ, ਤੇ ਧਨੰਜਯ—ਰਾਜ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਵਧੇ, ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਾਲਾ-ਵਿਕਰੇਤਾ ਤੋਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਲੈ ਲੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੁਕਾਨਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਪਾਰੀ ਤੋਂ ਕਪੂਰ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਫਲ ਲੈ ਲਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਸਭ, ਮੁਰਝੇ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਫਿਰ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਹ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਸਾਲਾ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਮਹਕਦੀਆਂ, ਦਿਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਯੁੱਧ-ਕੁਸ਼ਲ ਬਾਹਾਂ, ਸਾਲਾ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਦਿਲਕਸ਼ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।