ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਭਗਦੱਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੁਮ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਿਮਵਤ, ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ, ਵਿਂਧਿਆ, ਕੈਲਾਸ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਲਯ, ਦਰਦੁਰ, ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਇੰਦ੍ਰਕੀਲ, ਸੁਨਾਭ ਅਤੇ ਦੋ ਦਿਵ੍ਯ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ, ਮੇਰੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਧਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ, ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਕਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਣ, ਸੰਕੁਕਰਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਕਾਠ, ਕੁਟੀ, ਮੁਖ, ਦੰਤੀ, ਵਿਜਯ, ਤਪੋਧਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ਵੇਤ ਨਾਮਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਲਦ, ਜੋ ਗਰਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚ ਵੀ ਧਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੌਲਸਤਯ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਸਤਕ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਉਸ ਦਾ ਮਿਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨ-ਰਤਨ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਪਦਮ, ਸਭ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸਭਾ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੇਖੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਸ ਸਭਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਰਣਨਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਆਦਿਤਿਆ, ਜੋ ਸਦਾ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਯੰਭੂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇਖੀ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਭਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ। ਉਹ ਸਭਾ ਅਣਮਾਪ, ਦਿਵ੍ਯ, ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਸਭਾ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।” ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਚਿਤ ਉਪਾਅ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੱਸੋ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਲੈ।” ਤਦ ਮੈਂ, ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਸੂਰਜ ਮੈਨੂੰ ਉਚਕ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਾਪ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਸਭਾ ਦਾ ਰੂਪ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਰ ਅਣਵਰਨਣਯੋਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ। ਨ ਉਸਦੀ ਮਾਪ ਹੈ, ਨ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੋਹਰ ਸੀ, ਨ ਠੰਢੀ, ਨ ਗਰਮੀ ਵਾਲੀ; ਉਥੇ ਨ ਭੁੱਖ, ਨ ਪਿਆਸ, ਨ ਥਕਾਵਟ ਸੀ। ਉਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਖੰਭੇ ਦੇ ਖੜੀ, ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸੀ। ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਅਣੰਤ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ, ਉਹ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਮਾਤ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮਾਨੋ ਝਿੜਕਦੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਉਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਲੀਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ। ਉਸ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਪੁਲਹ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਗੌਤਮ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਯ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅਤੇ ਕਰਦਮ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਅਥਰਵਣ, ਅੰਗਿਰਸ, ਵਾਲਖਿਲਯ, ਸਰਿਚੀਪ, ਮਨ, ਆਕਾਸ਼, ਗਿਆਨ, ਵਾਯੂ, ਜੋਤ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ—all embodied—ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਧੁਨੀ, ਸਪਰਸ਼, ਰੂਪ, ਸਵਾਦ, ਗੰਧ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਵਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਹਨ। ਅਗਸਤਯ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਜਮਦਗਨੀ, ਭਰਦਵਾਜ, ਸੰਵਰਤ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਾਲੇ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਯੋਗ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਸੰਤਕੁਮਾਰ, ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਅਤੇ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ; ਰਿਸ਼ਭ, ਜਿਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਅਤੇ ਮਾਣੀ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਆਯੁਰਵੇਦ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਠ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਵਾਯੂ, ਯਜ, ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ, ਸਭ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਉੱਚੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ। ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: ਧਨ, ਧਰਮ, ਕਾਮ, ਆਨੰਦ, ਵੈਰਾਗ, ਤਪ ਅਤੇ ਸਯਮ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਸਤਾਈ ਹੋਰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।