ਹੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਿੱਤੂ ਵੀਰ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਦੱਸੋ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਿੱਥੇ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਗਾਂਡੀਵ—ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼, ਅਖੂਤ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤਰਕਸ਼, ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰੀ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹਨ। ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਨੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਰਥ, ਝੰਡਾ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਮਾਇਆ ਨੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਰਜੁਨ ਵਲ ਕ੍ਰਿਤੱਗਤਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਅਤੇ ਕਰੋਧਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਆਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਜਿਤ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਖੋ; ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਹਲਕਾ ਹੱਸਦਿਆਂ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੁਖੀ ਰਹੁ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰੱਖ।" ਪਰ ਮਾਇਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਚਨ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮਦਦ ਲਈ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ; ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹਾਂ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਮਹਲ ਬਣਾਏ ਹਨ—ਸੁੰਦਰ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਨੰਦਮਈ ਬਾਗਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੀਲਾਂ, ਅਦਭੁਤ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਬੜੀਆਂ ਖਾਈਆਂ, ਅਜਿਹੇ ਅਨੇਕ ਵਾਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਘਰ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਫਾਲਗੁਨ।" ਮਾਇਆ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਨੀਅਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਵੇ; ਕੁਝ ਐਸਾ ਕਰ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਬਣਾਵੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸਭਾ ਬਣਾਓ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਣ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਕਲ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਅਜਿਹੀ ਸਭਾ ਬਣਾਵੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਭ ਅਚੰਭਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਤੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਸ਼ਮਯ ਹੋਣ।" ਮਾਇਆ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਏ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਹ ਆਦਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਥੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣਾਏ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸਭਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਲੰਬੀ ਸਭਾ ਬਣਾਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵ ਖਾਂਡਵ ਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ। ਉਥੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਕੇ, ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਆਪਣੀ ਪਿਤਰ-ਕਾਕੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ-ਵਾਂਗੋਂ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਹ੍ਰੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਭਦਰਾ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਚਿਤ, ਸੱਚੀਆਂ, ਲਾਭਦਾਇਕ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਅਤੁੱਲਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ। ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਅਤੇ ਧੌਮਯ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼ ਨੇ ਧੌਮਯ ਨੂੰ ਯਥਾਯੋਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਸੰਤਵਨਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਖਰ, ਜਦੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਗਰੁੜਧਵਜ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵਿਦਾਈ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਨ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ।