ସୁଵର୍ଣଶତକଣ୍ଠୀନାମରୋମାଣାଂ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାମ୍। ପରିଚର୍ଯାସୁ ଦକ୍ଷାଣାଂ ପ୍ରଦଦୌ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣଃ
ପଦ୍ମନୟନ ଶୁଭ ଗଳାରେ ସୁନା ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦୋଷ ନଥିବା, ଭଲ ଭୂଷିତ, ସେବାକାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ନାରୀମାନେ ଦେଲେ।
ପୃଷ୍ଠ୍ଯାନାମପି ଚାଶ୍ଵାନାଂ ବାହ୍ଲିକାନାଂ ଜନାର୍ଦନଃ। ଦଦୌ ଶତସହସ୍ରାଖ୍ଯଂ କନ୍ଯାଧନମନୁତ୍ତମମ୍
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବିବାହ ଉପହାର ଭାବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶୋଭାବାନ୍ ବାହ୍ଲିକ ଜାତିର ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
କୃତାକୃତସ୍ଯ ମୁଖ୍ଯସ୍ଯ କନକସ୍ଯାଗ୍ନିଵର୍ଚସଃ। ମନୁଷ୍ଯଭାରାନ୍ଦାଶାର୍ହୋ ଦଦୌ ଦଶ ଜନାର୍ଦନଃ
ଦାଶାର୍ହ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅଗ୍ନିପ୍ରଭା ଦେଖାଯାଉଥିବା, କାମ୍ପି ଓ ଅକାମ୍ପି, ମଣିଷ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନାର ଦଶ ଭାର ଦେଲେ।
ଗଜାନାଂ ତୁ ପ୍ରଭିନ୍ନାନାଂ ତ୍ରିଧା ପ୍ରସ୍ରଵତାଂ ମଦମ୍। ଗିରିକୂଟନିକାଶାନାଂ ସମରେଷ୍ଵନିଵର୍ତିନାମ୍
ସେ ମଦରେ ଭିଜା, ତିନି ପ୍ରକାର ମଦ ଝରୁଥିବା, ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦମ୍ୟ ହାତୀ ଦେଲେ।
କ୍ଲୃପ୍ତାନାଂ ପଟୁଘଣ୍ଟାନାଂ ଚାରୂଣାଂ ହେମମାଲିନାମ୍। ହସ୍ତ୍ଯାରୋହୈରୁପେତାନାଂ ସହସ୍ରଂ ସାହସପ୍ରିଯଃ
ସହସ୍ରଟି ହାତୀ, ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଘଣ୍ଟା ଲାଗିଥିବା ଓ ସାହସିକ ଅରୋହୀମାନେ ଚଢିଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ।
ରାମଃ ପାଣିଗ୍ରହଣିକଂ ଦଦୌ ପାର୍ଥାଯ ଲାଙ୍ଗଲୀ। ପ୍ରୀଯମାଣୋ ହଲଧରଃ ସଂବନ୍ଧଂ ପ୍ରତି ମାନଯନ୍
ହଳଧର ରାମ, ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଓ ଖୁସି ହୋଇ, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ନିଜ ହାତରେ ବିବାହ ଉପହାର ଦେଲେ।
ସ ମହାଧନରତ୍ନୌଘୋ ଵସ୍ତ୍ରକମ୍ବଲଫେନଵାନ୍। ମହାଗଜମହାଗ୍ରାହଃ ପତାକାଶୈଵଲାକୁଲଃ
ସେ ମହାଧନର ଧାରା, ରତ୍ନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କପଡ଼ା ଓ କମ୍ବଳ ଫେନ ପରି ଲାଗୁଥିଲା, ମହାହାତୀ ମାନେ ବଡ଼ ମଗର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ପତାକା ଶୈବଳ ଗଛ ଭଳି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ପାଣ୍ଡୁସାଗରମାଵିଦ୍ଧଃ ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାଧନଃ। ପୂର୍ଣମାପୂରଯଂସ୍ତେଷାଂ ଦ୍ଵିଷଚ୍ଛୋକାଵହୋଽଭଵତ୍
ସେ ଅପାର ଧନ, କିଛି କମିନଥିବା, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା, ସେଠାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଲା।
ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଟିରଃ। ପୂଜଯାମାସ ତାଂଶ୍ଚୈଵ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକମହାରଥାନ୍
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଓ ବୃଷ୍ଣି ଏବଂ ଅନ୍ଧକ ମହାରଥୀମାନେଂକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ତେ ସମେତା ମହାତ୍ମାନଃ କୁରୁଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକୋତ୍ତମାଃ। ଵିଜହ୍ରୁରମରାଵାସେ ନରାଃ ସୁକୃତିନୋ ଯଥା
ସେଇ ସମସ୍ତ ମହାନ ଆତ୍ମା, କୁରୁ, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସରେ ପୁଣ୍ୟବାନମାନେ ଯେପରି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏକାଠି ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ତତ୍ରତତ୍ର ମହାନାଦୈରୁତ୍କୃଷ୍ଟତଲନାଦିତୈଃ। ଯଥାଯୋଗଂ ଯଥାପ୍ରୀତି ଵିଜହ୍ରୁଃ କୁରୁଵୃଷ୍ଣଯଃ
ଏଠା ଓ ସେଠା, ବଡ଼ ଧ୍ୱନି ଓ ତାଳିର ଗଞ୍ଜନି ସହିତ, କୁରୁ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଓ ପ୍ରେମ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ଏଵମୁତ୍ତମଵୀର୍ଯାସ୍ତେ ଵିହୃତ୍ଯ ଦିଵସାନ୍ବହୂନ୍। ପୂଜିତାଃ କୁରୁଭିର୍ଜଗ୍ମୁଃ ପୁନର୍ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ପ୍ରତି
ଏପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାକ୍ରମୀମାନେ ଅନେକ ଦିନ ଆନନ୍ଦରେ କାଟି, କୁରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ପୁଣି ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରାମଂ ପୁରୁସ୍କୃତ୍ଯ ଯଯୁର୍ଵୃଷ୍ମ୍ଯନ୍ଧକମହାରଥାଃ। ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଶୁଭ୍ରାଣି ଦତ୍ତାନି କୁରୁସତ୍ତମୈଃ
ରାମଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ମହାରଥୀମାନେ କୁରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରତ୍ନ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ରାମଃ ସୁଭଦ୍ରାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ସ୍ଵସାଂ ତଦା। ନ୍ଯାସେତି ଦ୍ରୌପଦୀମୁକ୍ତ୍ଵା ପରିଧାଯ ମହାବଲଃ
ତାପରେ ରାମ ନିଜ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ରହିବାକୁ କହି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାଲିଗଲେ।
ପିତୃଷ୍ଵସାଯାଶ୍ଚରଣାଵଭିଵାଦ୍ଯ ଯଯୌ ତଦା। ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ପୃଥା ପ୍ରୀତା ପୂଜଯାମାସ ତଂ ତଥା
ସେ ସମୟରେ, ରାମ ନିଜ ପିତୃସ୍ୱସାଙ୍କ ପାଦେ ଶିର ନମାଇ, ଚାଲିଗଲେ; ତେବେ ପ୍ରସନ୍ନ ପୃଥା ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମାନ୍ୟ କଲେ।
ସ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରଃ ପାର୍ଥୈଶ୍ଚ ପୌରୈଶ୍ଚ ପରମାର୍ଚିତଃ। ଯଯୌ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ରାମୋ ଵୃଷ୍ଣିଭିଃ ସହ ସଂଯୁତଃ
ସେ ବୃଷ୍ଣିବୀର, ପାଣ୍ଡବ ଓ ନଗରବାସୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଆଦର ପାଇ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ସହିତ ରାମ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵାସୁଦେଵସ୍ତୁ ପାର୍ଥେନ ତତ୍ରୈଵ ସହ ଭାରତ। `ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶଦହୋରାତ୍ରଂ ରମମାଣୋ ମହାବଲଃ।' ଉଵାସ ନଗରେ ରମ୍ଯେ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥେ ମହାତ୍ମନା
କିନ୍ତୁ ଭାରତ, ବାସୁଦେବ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ଚତୁର୍ତ୍ରିଂଶ ଦିନ ରହି, ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ଶୋଭାମୟ ନଗରରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ଵ୍ଯଚରଦ୍ଯମୁନାତୀରେ ମୃଗଯାଂ ସ ମହାଯଶାଃ। ମୃଗାନ୍ଵିଧ୍ଯନ୍ଵରାହାଂଶ୍ଚ ରେମେ ସାର୍ଧଂ କିରୀଟିନା
ସେ ମହାଶ୍ରୀମାନେ ଯମୁନା ତୀରେ ଚାଲି, ଶିକାର କରୁଥିଲେ; ମୁକୁଟଧାରୀ ସହିତ ମୃଗ ଓ ବନ୍ଦର ମାରି ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ତତଃ ସୁଭଦ୍ରା ସୌଭଦ୍ରଂ କେଶଵସ୍ଯ ପ୍ରିଯା ସ୍ଵସା। ଜଯନ୍ତମିଵ ପୌଲୋମୀ ଖ୍ଯାତିମନ୍ତମଜୀଜନତ୍
ତାପରେ କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା, ପୌଳୋମୀଙ୍କ ପୁଅ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ପରି କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଦୀର୍ଘବାହୁଂ ମହୋରସ୍କଂ ଵୃଷଭାକ୍ଷମରିନ୍ଦମମ୍। ସୁଭଦ୍ରା ସୁଷୁଵେ ଵୀରମଭିମନ୍ଯୁଂ ନରର୍ଷଭମ୍
ସୁଭଦ୍ରା ଦୀର୍ଘବାହୁ, ବିଶାଳ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ, ବୃଷଭ ଦୃଷ୍ଟି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଏବଂ ମନ୍ୟମାନ୍ୟ ଅଭିମନ୍ୟୁ ନାମକ ଏକ ବୀର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଅଭୀଶ୍ଚ ମନ୍ଯୁମାଂଶ୍ଚୈଵ ତତସ୍ତମରିମର୍ଦନମ୍। ଅଭିମନ୍ଯୁରିତି ପ୍ରାହୁରାର୍ଜୁନିଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭମ୍
ତାଙ୍କର ନିର୍ଭୟତା ଓ କ୍ରୋଧ ଦେଖି, ସେ ଅରିନାଶକ ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ରଙ୍କୁ 'ଅଭିମନ୍ୟୁ' ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା।
ସ ସାତ୍ଵତ୍ଯାମତିରଥଃ ସଂବଭୂଵ ଧନଞ୍ଜଯାତ୍। ମଖେ ନିର୍ମଥନେନେଵ ଶମୀଗର୍ଭାଦ୍ଧୁତାଶନଃ
ସେ ମହାରଥୀ, ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ସାତ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ ଶମୀ କାଠରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଯସ୍ମିଞ୍ଜାତେ ମହାତେଜାଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଅଯୁତଂ ଗା ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯଃ ପ୍ରାଦାନ୍ନିଷ୍କାଂଶ୍ଚ ଭାରତ
ଯେବେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଓ ସୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଦଯିତୋ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ବାଲ୍ଯାତ୍ପ୍ରଭୃତି ଚାଭଵତ୍। ପିତୄଣାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରଜାନାମିଵ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ
ସେ ଛୁଆଁବେଳୁଠାରୁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପିତାମାନେଙ୍କ ପାଖରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଲେ।
ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି କୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ଚକ୍ରେ ତସ୍ଯ କ୍ରିଯାଃ ଶୁଭାଃ। ସ ଚାପି ଵଵୃଧେ ବାଲଃ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଯଥା ଶଶୀ
ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ସେ ଶିଶୁ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦିନେଦିନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ।
ଚତୁଷ୍ପାଦଂ ଦଶଵିଧଂ ଧନୁର୍ଵେଦମରିନ୍ଦମଃ। ଅର୍ଜୁନାଦ୍ଵେଦ ଵେଦଜ୍ଞଃ ସକଲଂ ଦିଵ୍ଯମାନୁଷମ୍
ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଅର୍ଜୁନ ଚାରି ପଦ ଓ ଦଶ ପ୍ରକାର ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ମାନବ ଅସ୍ତ୍ର ଏକ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିଥିଲେ।
ଵିଜ୍ଞାନେଷ୍ଵପି ଚାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ସୌଷ୍ଠଵେ ଚ ମହାବଲଃ। କ୍ରିଯାସ୍ଵପି ଚ ସର୍ଵାସୁ ଵିଶେଷାନଭ୍ଯଶିକ୍ଷଯତ୍
ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା, ଦକ୍ଷତା ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ବିଶେଷ ଶିକ୍ଷା ନେଇଥିଲେ।
ଆଗମେ ଚ ପ୍ରଯୋଗେ ଚ ଚକ୍ରେ ତୁଲ୍ଯମିଵାତ୍ମନା। ତୁତୋଷ ପୁତ୍ରଂ ସୌଭଦ୍ରଂ ପ୍ରେକ୍ଷମାଣୋ ଧନଞ୍ଜଯଃ
ତତ୍ତ୍ୱ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ନିଜକୁ ସମାନ କରିଥିଲେ; ଧନଞ୍ଜୟ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁଭଦ୍ରକୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଉଥିଲେ।
ସର୍ଵସଂହନନୋପେତଂ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତମ୍। ଦୁର୍ଧର୍ଷମୃଷଭସ୍କନ୍ଧଂ ଵ୍ଯାତ୍ତାନନମିଵୋରଗମ୍
ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ, ଅଜୟ, ବୃଷଭର ମାନେ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କନ୍ଧ, ଓ ମୁହଁ ଖୋଲିଥିବା ସାପ ପରି ମୁହଁ।
ସିଂହଦର୍ପଂ ମହେଷ୍ଵାସଂ ମତ୍ତମାତଙ୍ଗଵିକ୍ରମମ୍। ମେଘଦୁନ୍ଦୁଭିନିର୍ଘୋଷଂ ପୂର୍ଣଚନ୍ଦ୍ରନିଭାନନମ୍
ସିଂହର ଗର୍ବ, ମହାଧନୁର୍ଧରୀ, ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀର ଚାଳ, ମେଘ ଓ ଢୋଳର ଧ୍ୱନି ପରି କଣ୍ଠସ୍ୱର, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁହଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।