ତତଃ ସଙ୍କର୍ଷଣାକ୍ରୂରାଵପ୍ରମେଯାଵଦୀନଵତ୍। ଭଦ୍ରଵତ୍ଯୈ ସୁଭଦ୍ରାଯୈ ଧନୌଘମୁପଜହ୍ରତୁଃ
ତାପରେ ସଂକର୍ଷଣ ଓ ଅକୃର, ଅପାର ଦାନଶୀଳତାରେ, ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ସୁଭଦ୍ରା ପାଇଁ ବହୁ ଧନ ଉପହାର ନେଇ ଆସିଲେ।
ପ୍ରଵାଲାନି ଚ ହାରାଣି ଭୂଷଣାନି ସହସ୍ରଶଃ। କୁଥାସ୍ତରପରିସ୍ତୋମାନ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରାଜିନପୁରସ୍କୃତାନ୍
ସେମାନେ ପ୍ରବାଳ, ହାର, ହଜାର-ହଜାର ଭୂଷଣ, ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ବାଘ ଚର୍ମ ମୁଖ୍ୟ ଉପହାର ଭାବେ ଆଣିଥିଲେ।
ଵିଵିଧୈଶ୍ଚୈଵ ରଂତ୍ନୌଗୈର୍ଦୀପ୍ତପ୍ରଭମଜାଯତ। ଶଯନାସନଯାନୈଶ୍ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିରନିଵେଶନମ୍
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଗୃହ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଚମକୁଥିବା ମଣି, ଶୋଇବା ଓ ବସିବା ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଆସନ ଓ ଶୟନାସନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ତତଃ ପ୍ରୀତିକରୋ ଯୂନାଂ ଵିଵାହପରମୋତ୍ସଵଃ। ଭଦ୍ରଵତ୍ଯୈ ସୁଭଦ୍ରାଯୈ ସପ୍ତରାତ୍ରମଵର୍ତତ
ତାପରେ ଯୁବତୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ସତ ରାତି ଧରି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସବ ହେଲା।
ତେଷାଂ ଦଦୌ ହୃଷୀକେଶୋ ଜନ୍ଯାର୍ଥେ ଧନମୁତ୍ତମମ୍। ହରଣଂ ଵୈ ସୁଭଦ୍ରାଯା ଜ୍ଞାତିଦେଯଂ ମହାଯଶାଃ
ହୃଷୀକେଶ, ମହାନ ଯଶସ୍ବୀ, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ନିଜ ଜ୍ଞାତିମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଧନ ଦାନ କଲେ।
ରଥାନାଂ କାଞ୍ଚନାଙ୍ଗାନାଂ କିଙ୍କିଣୀଜାଲମାଲିନାମ୍। ଚତୁର୍ଯୁଜାମୁପେତାନାଂ ସୂତୈଃ କୁଶଲଶିକ୍ଷିତୈଃ
ସେ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ଘଣ୍ଟି ଲାଗିଥିବା, ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚଲିଥିବା, ଦକ୍ଷ ସାରଥି ଚଳାଉଥିବା ହଜାର ରଥ ଉପହାର ଦେଲେ।
ସହସ୍ରଂ ପ୍ରଦଦୌ କୃଷ୍ମୋ ଗଵାମଯୁତମେଵ ଚ। ଶ୍ରୀମାନ୍ମାଥୁରଦେଶ୍ଯାନାଂ ଦୋଗ୍ଧ୍ରୀଣାଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଚସାମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଥୁରା ଅଞ୍ଚଳର ଦୁଧ ଦେଇଥିବା, ଶୁଭ ଗୁଣ ଥିବା, ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ବଡଵାନାଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧାନାଂ ଚନ୍ଦ୍ରାଂଶୁସମଵର୍ଚସାମ୍। ଦଦୌ ଜନାର୍ଦନଃ ପ୍ରୀତ୍ଯା ସହସ୍ରଂ ହେମଭୂଷିତମ୍
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସ୍ନେହବଶତଃ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ଶୁଧ୍ଧ ହଜାର ମାଦିନୀ ଉପହାର ଦେଲେ।
ତଥୈଵାଶ୍ଵତରୀଣାଂ ଚ ଦାନ୍ତାନାଂ ଵାତରଂହସାମ୍। ଶତାନ୍ଯଞ୍ଜନକେଶୀନାଂ ଶ୍ଵେତାନାଂ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚ ଚ
ସେ ଏହିପରି ଅନୁଶାସିତ, ବାୟୁବେଗୀ, କଳା କେଶ ଥିବା, ପଚିଶି ଧଳା ଖଚ୍ଚର ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ସ୍ନାନପାନୋତ୍ସଵେ ଚୈଵ ପ୍ରଯୁକ୍ତଂ ଵଯସାନ୍ଵିତମ୍। ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସହସ୍ରଂ ଗୌରୀଣାଂ ସୁଵେଷାଣାଂ ସୁଵର୍ଚସାମ୍
ସ୍ନାନ ଓ ପାନ ଉତ୍ସବରେ, ତାଳ ଯୁବତୀ, ଧଳା ଚାମରା, ଭଲ ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଥିବା ହଜାର ନାରୀ ଦାନ କରାଗଲା।
ସୁଵର୍ଣଶତକଣ୍ଠୀନାମରୋମାଣାଂ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାମ୍। ପରିଚର୍ଯାସୁ ଦକ୍ଷାଣାଂ ପ୍ରଦଦୌ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣଃ
ପଦ୍ମନୟନ ଶୁଭ ଗଳାରେ ସୁନା ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦୋଷ ନଥିବା, ଭଲ ଭୂଷିତ, ସେବାକାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ନାରୀମାନେ ଦେଲେ।
ପୃଷ୍ଠ୍ଯାନାମପି ଚାଶ୍ଵାନାଂ ବାହ୍ଲିକାନାଂ ଜନାର୍ଦନଃ। ଦଦୌ ଶତସହସ୍ରାଖ୍ଯଂ କନ୍ଯାଧନମନୁତ୍ତମମ୍
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବିବାହ ଉପହାର ଭାବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶୋଭାବାନ୍ ବାହ୍ଲିକ ଜାତିର ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
କୃତାକୃତସ୍ଯ ମୁଖ୍ଯସ୍ଯ କନକସ୍ଯାଗ୍ନିଵର୍ଚସଃ। ମନୁଷ୍ଯଭାରାନ୍ଦାଶାର୍ହୋ ଦଦୌ ଦଶ ଜନାର୍ଦନଃ
ଦାଶାର୍ହ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅଗ୍ନିପ୍ରଭା ଦେଖାଯାଉଥିବା, କାମ୍ପି ଓ ଅକାମ୍ପି, ମଣିଷ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନାର ଦଶ ଭାର ଦେଲେ।
ଗଜାନାଂ ତୁ ପ୍ରଭିନ୍ନାନାଂ ତ୍ରିଧା ପ୍ରସ୍ରଵତାଂ ମଦମ୍। ଗିରିକୂଟନିକାଶାନାଂ ସମରେଷ୍ଵନିଵର୍ତିନାମ୍
ସେ ମଦରେ ଭିଜା, ତିନି ପ୍ରକାର ମଦ ଝରୁଥିବା, ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦମ୍ୟ ହାତୀ ଦେଲେ।
କ୍ଲୃପ୍ତାନାଂ ପଟୁଘଣ୍ଟାନାଂ ଚାରୂଣାଂ ହେମମାଲିନାମ୍। ହସ୍ତ୍ଯାରୋହୈରୁପେତାନାଂ ସହସ୍ରଂ ସାହସପ୍ରିଯଃ
ସହସ୍ରଟି ହାତୀ, ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଘଣ୍ଟା ଲାଗିଥିବା ଓ ସାହସିକ ଅରୋହୀମାନେ ଚଢିଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ।
ରାମଃ ପାଣିଗ୍ରହଣିକଂ ଦଦୌ ପାର୍ଥାଯ ଲାଙ୍ଗଲୀ। ପ୍ରୀଯମାଣୋ ହଲଧରଃ ସଂବନ୍ଧଂ ପ୍ରତି ମାନଯନ୍
ହଳଧର ରାମ, ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଓ ଖୁସି ହୋଇ, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ନିଜ ହାତରେ ବିବାହ ଉପହାର ଦେଲେ।
ସ ମହାଧନରତ୍ନୌଘୋ ଵସ୍ତ୍ରକମ୍ବଲଫେନଵାନ୍। ମହାଗଜମହାଗ୍ରାହଃ ପତାକାଶୈଵଲାକୁଲଃ
ସେ ମହାଧନର ଧାରା, ରତ୍ନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କପଡ଼ା ଓ କମ୍ବଳ ଫେନ ପରି ଲାଗୁଥିଲା, ମହାହାତୀ ମାନେ ବଡ଼ ମଗର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ପତାକା ଶୈବଳ ଗଛ ଭଳି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ପାଣ୍ଡୁସାଗରମାଵିଦ୍ଧଃ ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାଧନଃ। ପୂର୍ଣମାପୂରଯଂସ୍ତେଷାଂ ଦ୍ଵିଷଚ୍ଛୋକାଵହୋଽଭଵତ୍
ସେ ଅପାର ଧନ, କିଛି କମିନଥିବା, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା, ସେଠାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଲା।
ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଟିରଃ। ପୂଜଯାମାସ ତାଂଶ୍ଚୈଵ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକମହାରଥାନ୍
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଓ ବୃଷ୍ଣି ଏବଂ ଅନ୍ଧକ ମହାରଥୀମାନେଂକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ତେ ସମେତା ମହାତ୍ମାନଃ କୁରୁଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକୋତ୍ତମାଃ। ଵିଜହ୍ରୁରମରାଵାସେ ନରାଃ ସୁକୃତିନୋ ଯଥା
ସେଇ ସମସ୍ତ ମହାନ ଆତ୍ମା, କୁରୁ, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସରେ ପୁଣ୍ୟବାନମାନେ ଯେପରି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏକାଠି ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ତତ୍ରତତ୍ର ମହାନାଦୈରୁତ୍କୃଷ୍ଟତଲନାଦିତୈଃ। ଯଥାଯୋଗଂ ଯଥାପ୍ରୀତି ଵିଜହ୍ରୁଃ କୁରୁଵୃଷ୍ଣଯଃ
ଏଠା ଓ ସେଠା, ବଡ଼ ଧ୍ୱନି ଓ ତାଳିର ଗଞ୍ଜନି ସହିତ, କୁରୁ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଓ ପ୍ରେମ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ଏଵମୁତ୍ତମଵୀର୍ଯାସ୍ତେ ଵିହୃତ୍ଯ ଦିଵସାନ୍ବହୂନ୍। ପୂଜିତାଃ କୁରୁଭିର୍ଜଗ୍ମୁଃ ପୁନର୍ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ପ୍ରତି
ଏପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାକ୍ରମୀମାନେ ଅନେକ ଦିନ ଆନନ୍ଦରେ କାଟି, କୁରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ପୁଣି ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରାମଂ ପୁରୁସ୍କୃତ୍ଯ ଯଯୁର୍ଵୃଷ୍ମ୍ଯନ୍ଧକମହାରଥାଃ। ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଶୁଭ୍ରାଣି ଦତ୍ତାନି କୁରୁସତ୍ତମୈଃ
ରାମଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ମହାରଥୀମାନେ କୁରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରତ୍ନ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ରାମଃ ସୁଭଦ୍ରାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ସ୍ଵସାଂ ତଦା। ନ୍ଯାସେତି ଦ୍ରୌପଦୀମୁକ୍ତ୍ଵା ପରିଧାଯ ମହାବଲଃ
ତାପରେ ରାମ ନିଜ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ରହିବାକୁ କହି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାଲିଗଲେ।
ପିତୃଷ୍ଵସାଯାଶ୍ଚରଣାଵଭିଵାଦ୍ଯ ଯଯୌ ତଦା। ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ପୃଥା ପ୍ରୀତା ପୂଜଯାମାସ ତଂ ତଥା
ସେ ସମୟରେ, ରାମ ନିଜ ପିତୃସ୍ୱସାଙ୍କ ପାଦେ ଶିର ନମାଇ, ଚାଲିଗଲେ; ତେବେ ପ୍ରସନ୍ନ ପୃଥା ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମାନ୍ୟ କଲେ।
ସ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରଃ ପାର୍ଥୈଶ୍ଚ ପୌରୈଶ୍ଚ ପରମାର୍ଚିତଃ। ଯଯୌ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ରାମୋ ଵୃଷ୍ଣିଭିଃ ସହ ସଂଯୁତଃ
ସେ ବୃଷ୍ଣିବୀର, ପାଣ୍ଡବ ଓ ନଗରବାସୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଆଦର ପାଇ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ସହିତ ରାମ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵାସୁଦେଵସ୍ତୁ ପାର୍ଥେନ ତତ୍ରୈଵ ସହ ଭାରତ। `ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶଦହୋରାତ୍ରଂ ରମମାଣୋ ମହାବଲଃ।' ଉଵାସ ନଗରେ ରମ୍ଯେ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥେ ମହାତ୍ମନା
କିନ୍ତୁ ଭାରତ, ବାସୁଦେବ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ଚତୁର୍ତ୍ରିଂଶ ଦିନ ରହି, ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ଶୋଭାମୟ ନଗରରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ଵ୍ଯଚରଦ୍ଯମୁନାତୀରେ ମୃଗଯାଂ ସ ମହାଯଶାଃ। ମୃଗାନ୍ଵିଧ୍ଯନ୍ଵରାହାଂଶ୍ଚ ରେମେ ସାର୍ଧଂ କିରୀଟିନା
ସେ ମହାଶ୍ରୀମାନେ ଯମୁନା ତୀରେ ଚାଲି, ଶିକାର କରୁଥିଲେ; ମୁକୁଟଧାରୀ ସହିତ ମୃଗ ଓ ବନ୍ଦର ମାରି ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ତତଃ ସୁଭଦ୍ରା ସୌଭଦ୍ରଂ କେଶଵସ୍ଯ ପ୍ରିଯା ସ୍ଵସା। ଜଯନ୍ତମିଵ ପୌଲୋମୀ ଖ୍ଯାତିମନ୍ତମଜୀଜନତ୍
ତାପରେ କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା, ପୌଳୋମୀଙ୍କ ପୁଅ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ପରି କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଦୀର୍ଘବାହୁଂ ମହୋରସ୍କଂ ଵୃଷଭାକ୍ଷମରିନ୍ଦମମ୍। ସୁଭଦ୍ରା ସୁଷୁଵେ ଵୀରମଭିମନ୍ଯୁଂ ନରର୍ଷଭମ୍
ସୁଭଦ୍ରା ଦୀର୍ଘବାହୁ, ବିଶାଳ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ, ବୃଷଭ ଦୃଷ୍ଟି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଏବଂ ମନ୍ୟମାନ୍ୟ ଅଭିମନ୍ୟୁ ନାମକ ଏକ ବୀର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।