ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକମହାମାତ୍ରୈଃ ସହ ଵୀରୈର୍ମହାରଥୈଃ। ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ କୁମାରୈଶ୍ଚ ଯୋଧୈଶ୍ଚ ଶତଶୋ ଵୃତଃ
ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ, ପ୍ରବଳ ଯୋଧା, ଭାଇ, ରାଜକୁମାର ଏବଂ ଶତଶଃ ସେନାମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ଶୌରିରଭିଗୁପ୍ତଃ ସମନ୍ତତଃ। ତତ୍ର ଦାନପତିଃ ଶ୍ରୀମାଞ୍ଜଗାମ ସ ମହାଯଶାଃ
ବଡ଼ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ରକ୍ଷିତ, ଶୌରି ନାମକ ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅକ୍ରୂରୋ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରାଣାଂ ସେନାପତିରରିନ୍ଦମଃ। ଅନାଧୃଷ୍ଟିର୍ମହାତେଜା ଉଦ୍ଧଵଶ୍ଚ ମହାଯଶାଃ
ଅକୃର ନାମକ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ବୃଷ୍ଣିବୀରମାନଙ୍କ ସେନାପତି ଥିଲେ; ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନାଧୃଷ୍ଟ ଏବଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଉଦ୍ଧବ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ସାକ୍ଷାଦ୍ଵୃହସ୍ପତେଃ ଶିଷ୍ଯୋ ମହାବୁଦ୍ଧିର୍ମହାମନାଃ। ସତ୍ଯକଃ ସାତ୍ଯକିଶ୍ଚୈଵ କୃତଵର୍ମା ଚ ସାତ୍ଵତଃ
ଉଦ୍ଧବ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସିଧାସଳଖ ଶିଷ୍ୟ, ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ଉଚ୍ଚ ମନବଳ ଥିଲେ; ସାତ୍ୟକ, ସାତ୍ୟକି ଏବଂ ସାତ୍ୱତ ଗୋତ୍ରର କୃତବର୍ମା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚୈଵ ସାମ୍ବଶ୍ଚ ନିଶଙ୍କୁଃ ଶଙ୍କୁରେଵ ଚ। ଚାରୁଦେଷ୍ଣଶ୍ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ଝିଲ୍ଲୀ ଵିପୃଥୁରେଵ ଚ
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସାମ୍ବ, ନିଶଙ୍କୁ, ଶଙ୍କୁର, ପ୍ରବଳ ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଝିଲ୍ଲୀ ଏବଂ ବିପୃଥୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଥିଲେ।
ସାରଣଶ୍ଚ ମହାବାହୁର୍ଗଦଶ୍ଚ ଵିଦୁଷାଂ ଵରଃ। ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଵୃଷ୍ଣିଭୋଜାନ୍ଧକାସ୍ତଥା
ମହାବାହୁ ସାରଣ ଏବଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଗଦା, ଏହିମାନେ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ବୃଷ୍ଣି, ଭୋଜ, ଅନ୍ଧକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଆଜଗ୍ମଃ ଖାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥମାଦାଯ ହରଣଂ ବହୁ। `ଉପହାରଂ ସମାଦାଯ ପୃଥୁଵୃଷ୍ଣିପୁରୋଗମାଃ
ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖମାନେ ଅନେକ ଉପହାର ନେଇ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପ୍ରଯଯୁଃ ସିଂହନାଦେନ ସୁଭଧ୍ରାମଵଲୋକକାଃ। ତେ ତ୍ଵଦୀର୍ଘେଣ କାଲେନ କୃଷ୍ଣେନ ସହ ଯାଦଵାଃ। ପୁରମାସାଦ୍ଯ ପାର୍ଥାନାଂ ପରାଂ ପ୍ରୀତିମଵାପ୍ନୁଵନ୍
ସିଂହର ଦହାଡ଼ ଭଳି ଧ୍ୱନି କରି, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିବା ସେମାନେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଯାଦବମାନେ ସହ ଦୀର୍ଘ ସଫର ପରେ ପାର୍ଥମାନଙ୍କ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ସଜା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମାଘଵମାଗତମ୍। ପ୍ରତିଗ୍ରହାର୍ଥଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଯମୌ ପ୍ରାସ୍ଥାପଯତ୍ତଦା
ତାପରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମାଘବଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ ଯମପୁତ୍ର ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଗୃହୀତଂ ତୁ ଵୃଷ୍ଣିଚକ୍ରଂ ମହର୍ଦ୍ଧିମତ୍। ଵିଵେଶ ଖାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥଂ ପତାକାଧ୍ଵଜଶୋଭିତମ୍
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ଦଳ ଆଦର ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା ଏବଂ ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜାରେ ଶୋଭିତ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସଂମୃଷ୍ଟସିକ୍ତପନ୍ଥାନଂ ପୁଷ୍ପପ୍ରକରଶୋଭିତମ୍। ଚନ୍ଦନସ୍ଯ ରସୈଃ ଶୀତୈଃ ପୁମ୍ଯଗନ୍ଧୈର୍ନିଷେଵିତମ୍
ସେହି ପଥ ଭଲଭାବେ ବୁହାଯାଇଥିଲା, ଜଳ ଛିଟାଯାଇଥିଲା, ଫୁଲର ଗଛି ରହିଥିଲା ଏବଂ ଶୀତଳ ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧରେ ମନ ଭରିଯାଉଥିଲା।
ଦହ୍ଯତାଽଗୁରୁଣା ଚୈଵ ଦେଶେ ଦେଶେ ସୁଗନ୍ଧିନା। ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଜନାକୀର୍ଣଂ ଵଣିଗ୍ଭିରୁପଶୋଭିତମ୍
ଏଠାଠି ଅଗୁରୁ ଧୂପ ଜଳାଯାଉଥିଲା, ସେହି ସହର ଖୁସି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଲୋକେ ଭରିଥିଲା ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରତିପେଦେ ମହାବାହୁଃ ସହ ରାମେଣ କେଶଵଃ। ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକୈସ୍ତଥା ଭୋଜୈଃ ସମେତଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ମହାବାହୁ କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ସହିତ, ବୃଷ୍ଣି, ଅନ୍ଧକ ଓ ଭୋଜମାନେ ସହିତ, ସେହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯମାନଃ ପୌରୈଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ। ଵିଵେଶ ଭଵନଂ ରାଜ୍ଞଃ ପୁରନ୍ଦରଗୃହୋପମମ୍
ହଜାର-ହଜାର ପୌର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଦର କଲେ, ସେ ରାଜାଙ୍କ ମହଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ତୁ ରାମେଣ ସମାଗଚ୍ଛଦ୍ଯଥାଵିଧି। ମୂର୍ଧ୍ନି କେଶଵମାଘ୍ରାଯ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପରିଷସ୍ଵଜେ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବଳରାମଙ୍କ ସହ ଯଥାବିଧି ଭେଟିଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କରି, ଦୁଇହାତ ଦେଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ତଂ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ଗୋଵିନ୍ଦୋ ଵିନଯେନାଭିପୂଜଯନ୍। ଭୀମଂ ଚ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଵିଧିଵତ୍ପ୍ରତ୍ଯପୂଜଯତ୍
ପ୍ରିତିରେ ଗୋବିନ୍ଦ ନମ୍ରତା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଏବଂ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଭଳି ଭୀମଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର କଲେ।
ତାଂଶ୍ଚ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକଶ୍ରେଷ୍ଠାନ୍କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ସତ୍କାରୈର୍ଯଥାଵିଧି ଯଥାଗତମ୍
କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭଲଭାବରେ ଓ ରୀତିଅନୁଯାୟୀ ଭୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ଗୋତ୍ରର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ଗୃହଣ କଲେ।
ଗୁରୁଵତ୍ପୂଜଯାମାସ କାଂଶ୍ଚିତ୍କାଂଶ୍ଚିଦ୍ଵଯସ୍ଯଵତ୍। କାଂଶ୍ଚିଦଭ୍ଯଵଦତ୍ପ୍ରେମ୍ଣା କୈଶ୍ଚିଦପ୍ଯଭିଵାଦିତଃ
ସେ କେତେକଙ୍କୁ ବଡ଼ମାନେଇ ପୂଜା କଲେ, କେତେକଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁଭାବରେ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଲେ, ଆଉ କେତେକଙ୍କୁ ନିଜେ ଭଲଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, କିଛି ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସ୍ବାଗତ କଲେ।
ତତଃ ପୃଥା ଚ ପାର୍ଥାଶ୍ଚ ମୁଦିତାଃ କୃଷ୍ଣଯା ସହ। ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷମାସାଦ୍ଯ ବଭୂଵୁର୍ମୁଦିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ
ତାପରେ ପୃଥା, ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଓ କୃଷ୍ଣା ମିଶି, ପଦ୍ମନୟନଙ୍କୁ ଦେଖି ମନରେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ହର୍ଷାଦଭିଗତୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂକର୍ଷଣଜନାର୍ଦନୌ। ବନ୍ଧୁମନ୍ତଂ ପୃଥା ପାର୍ଥଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମମନ୍ଯତ
ସଂକର୍ଷଣ ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଖୁସିରେ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ପୃଥା ନିଜ ପୁଅ ଯୁଧିଷ୍ଠିରକୁ ବଡ଼ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ମାନିଲେ।
ତତଃ ସଙ୍କର୍ଷଣାକ୍ରୂରାଵପ୍ରମେଯାଵଦୀନଵତ୍। ଭଦ୍ରଵତ୍ଯୈ ସୁଭଦ୍ରାଯୈ ଧନୌଘମୁପଜହ୍ରତୁଃ
ତାପରେ ସଂକର୍ଷଣ ଓ ଅକୃର, ଅପାର ଦାନଶୀଳତାରେ, ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ସୁଭଦ୍ରା ପାଇଁ ବହୁ ଧନ ଉପହାର ନେଇ ଆସିଲେ।
ପ୍ରଵାଲାନି ଚ ହାରାଣି ଭୂଷଣାନି ସହସ୍ରଶଃ। କୁଥାସ୍ତରପରିସ୍ତୋମାନ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରାଜିନପୁରସ୍କୃତାନ୍
ସେମାନେ ପ୍ରବାଳ, ହାର, ହଜାର-ହଜାର ଭୂଷଣ, ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ବାଘ ଚର୍ମ ମୁଖ୍ୟ ଉପହାର ଭାବେ ଆଣିଥିଲେ।
ଵିଵିଧୈଶ୍ଚୈଵ ରଂତ୍ନୌଗୈର୍ଦୀପ୍ତପ୍ରଭମଜାଯତ। ଶଯନାସନଯାନୈଶ୍ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିରନିଵେଶନମ୍
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଗୃହ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଚମକୁଥିବା ମଣି, ଶୋଇବା ଓ ବସିବା ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଆସନ ଓ ଶୟନାସନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ତତଃ ପ୍ରୀତିକରୋ ଯୂନାଂ ଵିଵାହପରମୋତ୍ସଵଃ। ଭଦ୍ରଵତ୍ଯୈ ସୁଭଦ୍ରାଯୈ ସପ୍ତରାତ୍ରମଵର୍ତତ
ତାପରେ ଯୁବତୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ସତ ରାତି ଧରି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସବ ହେଲା।
ତେଷାଂ ଦଦୌ ହୃଷୀକେଶୋ ଜନ୍ଯାର୍ଥେ ଧନମୁତ୍ତମମ୍। ହରଣଂ ଵୈ ସୁଭଦ୍ରାଯା ଜ୍ଞାତିଦେଯଂ ମହାଯଶାଃ
ହୃଷୀକେଶ, ମହାନ ଯଶସ୍ବୀ, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ନିଜ ଜ୍ଞାତିମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଧନ ଦାନ କଲେ।
ରଥାନାଂ କାଞ୍ଚନାଙ୍ଗାନାଂ କିଙ୍କିଣୀଜାଲମାଲିନାମ୍। ଚତୁର୍ଯୁଜାମୁପେତାନାଂ ସୂତୈଃ କୁଶଲଶିକ୍ଷିତୈଃ
ସେ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ଘଣ୍ଟି ଲାଗିଥିବା, ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚଲିଥିବା, ଦକ୍ଷ ସାରଥି ଚଳାଉଥିବା ହଜାର ରଥ ଉପହାର ଦେଲେ।
ସହସ୍ରଂ ପ୍ରଦଦୌ କୃଷ୍ମୋ ଗଵାମଯୁତମେଵ ଚ। ଶ୍ରୀମାନ୍ମାଥୁରଦେଶ୍ଯାନାଂ ଦୋଗ୍ଧ୍ରୀଣାଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଚସାମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଥୁରା ଅଞ୍ଚଳର ଦୁଧ ଦେଇଥିବା, ଶୁଭ ଗୁଣ ଥିବା, ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ବଡଵାନାଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧାନାଂ ଚନ୍ଦ୍ରାଂଶୁସମଵର୍ଚସାମ୍। ଦଦୌ ଜନାର୍ଦନଃ ପ୍ରୀତ୍ଯା ସହସ୍ରଂ ହେମଭୂଷିତମ୍
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସ୍ନେହବଶତଃ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ଶୁଧ୍ଧ ହଜାର ମାଦିନୀ ଉପହାର ଦେଲେ।
ତଥୈଵାଶ୍ଵତରୀଣାଂ ଚ ଦାନ୍ତାନାଂ ଵାତରଂହସାମ୍। ଶତାନ୍ଯଞ୍ଜନକେଶୀନାଂ ଶ୍ଵେତାନାଂ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚ ଚ
ସେ ଏହିପରି ଅନୁଶାସିତ, ବାୟୁବେଗୀ, କଳା କେଶ ଥିବା, ପଚିଶି ଧଳା ଖଚ୍ଚର ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ସ୍ନାନପାନୋତ୍ସଵେ ଚୈଵ ପ୍ରଯୁକ୍ତଂ ଵଯସାନ୍ଵିତମ୍। ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସହସ୍ରଂ ଗୌରୀଣାଂ ସୁଵେଷାଣାଂ ସୁଵର୍ଚସାମ୍
ସ୍ନାନ ଓ ପାନ ଉତ୍ସବରେ, ତାଳ ଯୁବତୀ, ଧଳା ଚାମରା, ଭଲ ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଥିବା ହଜାର ନାରୀ ଦାନ କରାଗଲା।