ଯମାଭ୍ଯାଂ ଵନ୍ଦିତୋ ହୃଷ୍ଟଃ ସସ୍ଵଜେ ତୌ ନନନ୍ଦ ଚ। ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରମୁଖାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ସଙ୍ଗତଃ
ଯମ ଓ ଯମାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଇ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ସେ ମିଶିଲେ।
ଯଥାର୍ହଂ ମାନଯାମାସ ପୌରଜାନପଦାନପି। ତତ୍ରସ୍ଥାନ୍ଯନୁଯାତାନି ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ସେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସହର ଓ ଦେଶର ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସେଠାରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଦେଉଳଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ କଲେ।
ନିଵେଦଯାମାସ ତଦା ରାଜ୍ଞେ ସର୍ଵଂ ସ୍ଵନୁଷ୍ଠିତମ୍। ଭ୍ରାତୃଭ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ କଥଯାମାସ ଭାରତ
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ପୁରସ୍ତାଦେଵ ତେଷାଂ ତୁ ପୂଜଯାମାସ ଚାର୍ଜୁନମ୍
ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି ବିବେକଶାଳୀ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପାଣ୍ଡଵେନ ଯଥାର୍ହଂ ତୁ ପୂଜାର୍ହେଣ ସୁପୂଜିତଃ। ନ୍ଯଵିଶଚ୍ଚାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତୋ ରାଜ୍ଞା ତୁଷ୍ଟୋ ଯଶସ୍ଵିନା
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଯଶସ୍ବୀ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସେ ଶାନ୍ତ ମନେ ବସିଲେ।
ତାମଦୀନାଂ ସୁପୂଜାର୍ହାଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ପ୍ରୀତିଵର୍ଧିନୀମ୍। ସାକ୍ଷାଚ୍ଛ୍ରିଯମମନ୍ଯନ୍ତ ପାର୍ଥାଃ କୃଷ୍ଣସହୋଦରାମ୍
ପାର୍ଥମାନେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଥିବା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀ ଭାବେ ନିଜେ ଶ୍ରୀ ଭାବିଲେ।
ଗୁରୂଣାଂ ଶ୍ଵଶୁରାଣାଂ ଚ ଦେଵରାଣାଂ ତଥୈଵ ଚ। ସୁଭଦ୍ରା ସ୍ଵେନ ଵୃତ୍ତେନ ବଭୂଵ ପରମପ୍ରିଯା
ସୁଭଦ୍ରା ନିଜ ଆଚରଣରେ ଗୁରୁମାନେ, ଶ୍ୱଶୁରମାନେ ଓ ଦେବରମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ତତସ୍ତେ ହୃଷ୍ଟମନସଃ ପାଣ୍ଡଵେଯା ମହାରଥାଃ। କୁନ୍ତୀ ଚ ପରମପ୍ରୀତା କୃଷ୍ଣା ଚ ସତତଂ ତଥା
ତାପରେ ପାଣ୍ଡବବଂଶୀ ସେଇ ମହାବୀରମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, କୁନ୍ତୀ ଓ କୃଷ୍ଣା ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଅଥ ଶୁଶ୍ରାଵ ନିର୍ଵୃତ୍ତେ ଵୃଷ୍ଣୀନାଂ ପରମୋତ୍ସଵେ। ଅର୍ଜୁନେନ ହୃତାଂ ଭଦ୍ରାଂ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ
ଏହାପରେ ବୃଷ୍ଣିମାନେଙ୍କର ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଅର୍ଜୁନ ନେଇଯାଇଛନ୍ତି।
ପୁରସ୍ତାଦେଵ ପୌରାଣାଂ ସଂଶଯଃ ସମଜାଯତ। ଜାନତା ଵାସୁଦେଵେନ ଵାସିତୋ ଭରତର୍ଷଭଃ
ସହରବାସୀମାନେ ଆଗରୁ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ କରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ବାସୁଦେବ ଜାଣିଥିଲେ ଏବଂ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କଲେ।
ଲୋକସ୍ଯ ଵିଦିତଂ ହ୍ଯଦ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ଵିପୃଥୁନା ଯଥା। ସାନ୍ତ୍ଵଯିତ୍ଵାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତୋ ଭଦ୍ରଯା ସହ ସଙ୍ଗତଃ
ଏହି କଥା ଆଜି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣା ପଡ଼ିଲା, ଯେପରି ଅଗରୁ ବିପୃଥୁ ସହିତ ହୋଇଥିଲା। ସେ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ ଅନୁମତି ଦେଇ, ଭଦ୍ରା ସହିତ ମିଶିଲେ।
ଦିତ୍ସତା ସୋଦରାଂ ତସ୍ମୈ ପତତ୍ତ୍ରିଵରକେତୁନା। ଅର୍ହତେ ପାର୍ଥିଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ପାର୍ଥାଯାଯତଲୋଚନାମ୍
ସେ ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ଯୋଗ୍ୟ ରାଜା ପାଖରେ ଦେବାକୁ ଚାହିଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପତାକାଧାରୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଭଡ଼ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପାର୍ଥାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ସତ୍କୃତ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଚାର୍ଜୁନମ୍। ଭଦ୍ରଯା ସହ ବୀଭତ୍ସୁଃ ପ୍ରାପିତୋ ଵୃଜିନଂ ପୁରମ୍
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରି, ଭଦ୍ରା ସହିତ ବୀଭତ୍ସୁକୁ ବୃଜିନପୁରକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ଇତି ପୌରଜନାଃ ସର୍ଵେ ଵଦନ୍ତି ଚ ସମନ୍ତତଃ।' ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ସ୍ଵପୁରୋତ୍ତମମ୍
ଏପରି ସମସ୍ତ ସହରବାସୀ ଚାରିପଟେ କଥା କହିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମନୟନ ସ୍ୱପ୍ରଧାନ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅର୍ଜୁନଂ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠମିନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥଗତଂ ତଥା। `ଯିଯାସୁଃ ଖାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥମମନ୍ତ୍ରଯତ କେଶଵଃ
ଅର୍ଜୁନ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଗଲେ। ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି କେଶବ ଆଲୋଚନା କଲେ।
ପୂର୍ଵଂ ସତ୍କୃତ୍ଯ ରାଜାନମାହୁକଂ ମଧୁସୂଦନଃ। ତଥା ଵିପୃଥୁମକ୍ରୂରଂ ସଂକର୍ଷଣଵିଡୂରଥୌ
ପ୍ରଥମେ ମଧୁସୂଦନ ଆହୁକ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ବିପୃଥୁ, ଅକୃର, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ବିଦୂରଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ମନ୍ତ୍ରଯାମାସ ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ପୁରସ୍ତାଦଭିମାନିତୈଃ। ସଂକର୍ଷଣେନ ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ହ୍ଯନୁଜ୍ଞାତୋ ମହାମନାଃ
ସେ ଏହି ସମ୍ମାନିତମାନେ ସହିତ ଆଲୋଚନା କଲେ। ସଂକର୍ଷଣ ସହିତ ମନ୍ତ୍ରଣା କରି, ମହାମନା ଅନୁମତି ପାଇଲେ।
ସଂପ୍ରୀତଃ ପ୍ରୀଯମାଣେନ ଵୃଷ୍ଣିରାଜ୍ଞା ଜନାର୍ଦନଃ। ଅଭିମନ୍ତ୍ର୍ଯାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତୋ ଯୋଜଯାମାସ ଵାହିନୀମ୍
ଖୁସି ହୋଇ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବୃଷ୍ଣି ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ଆଲୋଚନା ଓ ଅନୁମତି ପରେ ସେ ସେନାକୁ ପ୍ରସ୍ଥୁତ କଲେ।
ତତସ୍ତୁ ଯାନାନ୍ଯାସାଦ୍ଯ ଦାଶାର୍ହାଣାଂ ଯଶସ୍ଵିନାମ୍। ସିଂହନାଦଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନାଂ କ୍ଷଣେନ ସମପଦ୍ଯତ
ତାପରେ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ଦାଶାର୍ହମାନେ ନିଜ ଯାନରେ ଚଢିବା ପରେ, ସେମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦର ଗର୍ଜନ ସିଂହର ଦହାଡ଼ ଭଳି ଏକାକାଳେ ଉଠିଲା।
ଯୋଜଯନ୍ତଃ ସଦଶ୍ଵାଂସ୍ତୁ ଯାନଯୁଗ୍ଯଂ ରଥାଂସ୍ତଥା। ଗଜାଂଶ୍ଚ ପରମପ୍ରୀତଃ ସମପଦ୍ଯନ୍ତ ଵୃଷ୍ଣଯଃ
ବୃଷ୍ଣିମାନେ ବଡ଼ ଖୁସିରେ ନିଜ ରଥକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଲଗାଇଲେ, ଯାନ ସଜାଇଲେ, ଏବଂ ହାତୀମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଲେ।
ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକମହାମାତ୍ରୈଃ ସହ ଵୀରୈର୍ମହାରଥୈଃ। ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ କୁମାରୈଶ୍ଚ ଯୋଧୈଶ୍ଚ ଶତଶୋ ଵୃତଃ
ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ, ପ୍ରବଳ ଯୋଧା, ଭାଇ, ରାଜକୁମାର ଏବଂ ଶତଶଃ ସେନାମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ଶୌରିରଭିଗୁପ୍ତଃ ସମନ୍ତତଃ। ତତ୍ର ଦାନପତିଃ ଶ୍ରୀମାଞ୍ଜଗାମ ସ ମହାଯଶାଃ
ବଡ଼ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ରକ୍ଷିତ, ଶୌରି ନାମକ ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅକ୍ରୂରୋ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରାଣାଂ ସେନାପତିରରିନ୍ଦମଃ। ଅନାଧୃଷ୍ଟିର୍ମହାତେଜା ଉଦ୍ଧଵଶ୍ଚ ମହାଯଶାଃ
ଅକୃର ନାମକ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ବୃଷ୍ଣିବୀରମାନଙ୍କ ସେନାପତି ଥିଲେ; ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନାଧୃଷ୍ଟ ଏବଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଉଦ୍ଧବ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ସାକ୍ଷାଦ୍ଵୃହସ୍ପତେଃ ଶିଷ୍ଯୋ ମହାବୁଦ୍ଧିର୍ମହାମନାଃ। ସତ୍ଯକଃ ସାତ୍ଯକିଶ୍ଚୈଵ କୃତଵର୍ମା ଚ ସାତ୍ଵତଃ
ଉଦ୍ଧବ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସିଧାସଳଖ ଶିଷ୍ୟ, ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ଉଚ୍ଚ ମନବଳ ଥିଲେ; ସାତ୍ୟକ, ସାତ୍ୟକି ଏବଂ ସାତ୍ୱତ ଗୋତ୍ରର କୃତବର୍ମା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚୈଵ ସାମ୍ବଶ୍ଚ ନିଶଙ୍କୁଃ ଶଙ୍କୁରେଵ ଚ। ଚାରୁଦେଷ୍ଣଶ୍ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ଝିଲ୍ଲୀ ଵିପୃଥୁରେଵ ଚ
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସାମ୍ବ, ନିଶଙ୍କୁ, ଶଙ୍କୁର, ପ୍ରବଳ ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଝିଲ୍ଲୀ ଏବଂ ବିପୃଥୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଥିଲେ।
ସାରଣଶ୍ଚ ମହାବାହୁର୍ଗଦଶ୍ଚ ଵିଦୁଷାଂ ଵରଃ। ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଵୃଷ୍ଣିଭୋଜାନ୍ଧକାସ୍ତଥା
ମହାବାହୁ ସାରଣ ଏବଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଗଦା, ଏହିମାନେ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ବୃଷ୍ଣି, ଭୋଜ, ଅନ୍ଧକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଆଜଗ୍ମଃ ଖାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥମାଦାଯ ହରଣଂ ବହୁ। `ଉପହାରଂ ସମାଦାଯ ପୃଥୁଵୃଷ୍ଣିପୁରୋଗମାଃ
ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖମାନେ ଅନେକ ଉପହାର ନେଇ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପ୍ରଯଯୁଃ ସିଂହନାଦେନ ସୁଭଧ୍ରାମଵଲୋକକାଃ। ତେ ତ୍ଵଦୀର୍ଘେଣ କାଲେନ କୃଷ୍ଣେନ ସହ ଯାଦଵାଃ। ପୁରମାସାଦ୍ଯ ପାର୍ଥାନାଂ ପରାଂ ପ୍ରୀତିମଵାପ୍ନୁଵନ୍
ସିଂହର ଦହାଡ଼ ଭଳି ଧ୍ୱନି କରି, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିବା ସେମାନେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଯାଦବମାନେ ସହ ଦୀର୍ଘ ସଫର ପରେ ପାର୍ଥମାନଙ୍କ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ସଜା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମାଘଵମାଗତମ୍। ପ୍ରତିଗ୍ରହାର୍ଥଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଯମୌ ପ୍ରାସ୍ଥାପଯତ୍ତଦା
ତାପରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମାଘବଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ ଯମପୁତ୍ର ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଗୃହୀତଂ ତୁ ଵୃଷ୍ଣିଚକ୍ରଂ ମହର୍ଦ୍ଧିମତ୍। ଵିଵେଶ ଖାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥଂ ପତାକାଧ୍ଵଜଶୋଭିତମ୍
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ଦଳ ଆଦର ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା ଏବଂ ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜାରେ ଶୋଭିତ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।