ଜନଯେଦ୍ଯା ତୁ ଭର୍ତାରଂ ଜାଯା ଇତ୍ଯେଵ ନାମତଃ। ପତ୍ନୀ ଭାର୍ଯା ଚ ଦାରାଶ୍ଚ ଜାଯା ଚେତି ଚତୁର୍ଵିଧାଃ
ଯେଉଁ ଜନେ ପତିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ, ତାକୁ 'ଜାୟା' ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ; ଏହିପରି, ପତ୍ନୀ, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଦାରା ଓ ଜାୟା — ଚାରି ପ୍ରକାର।
ଚତସ୍ର ଏଵାଗ୍ନିସାକ୍ଷ୍ଯାଃ କ୍ରିଯାଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଧର୍ମତଃ। ଗାନ୍ଧର୍ଵସ୍ତୁ କ୍ରିଯାହୀନୋ ରାଗାଦେଵ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଚାରିଟି ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀରେ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା ସହିତ ହୁଏ; ଗାନ୍ଧର୍ବ ବିବାହରେ କ୍ରିୟା ନଥାଏ, କେବଳ ଆକୁଳତାରୁ ହୁଏ।
ସକାମାଯାଃ ସକାମେନ ନିର୍ମନ୍ତ୍ରୋ ରହସି ସ୍ମୃତଃ। ମଯୋକ୍ତମକ୍ରିଯଂ ଚାପି କର୍ତଵ୍ଯଂ ମାଧଵି ତ୍ଵଯା
ମଧବୀ, ଯେଉଁଠି ଆଶା ଅଛି, ଆଶାକୁ ନେଇ, ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଗୁପ୍ତରେ ଯେପରି ମନେ ପଡ଼େ, ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ତାହା କରିବାକୁ ତୁମେ ଅବଶ୍ୟ କର।
ଅଯନଂ ଚୈଵ ମାସଶ୍ଚ ଋତୁଃ ପକ୍ଷସ୍ତଥା ତିଥିଃ। କରଣଂ ଚ ମୁହୂର୍ତଂ ଚ ଲଗ୍ନସଂପତ୍ତଥୈଵ ଚ
ଉତ୍ତରାୟଣ, ମାସ, ଋତୁ, ପକ୍ଷ ଓ ତିଥି; କରଣ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଓ ଲଗ୍ନ ମିଳିବା ମଧ୍ୟ ଦରକାର।
ଵିଵାହସ୍ଯ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଚୋତ୍ତରାଯଣମ୍। ଵୈଶାଖଶ୍ଚୈଵ ମାସାନାଂ ପକ୍ଷାଣାଂ ଶୁକ୍ଲ ଏଵ ଚ
ବିବାହ ପାଇଁ, ଓ ବିଶାଳନୟନୀ, ଉତ୍ତରାୟଣ ସୁଭ ଅଟେ; ସମସ୍ତ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ବୈଶାଖ ଓ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଉତ୍ତମ।
ନକ୍ଷତ୍ରାଣାଂ ତଥା ହସ୍ତସ୍ତୃତୀଯା ଚ ତିଥିଷ୍ଵପି। ଲଗ୍ନୋ ହି ମକରଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କରଣାନାଂ ବଵସ୍ତଥା
ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହସ୍ତ, ତିଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୃତୀୟା, ଲଗ୍ନରେ ମକର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, କରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବବା ଉତ୍ତମ।
ମୈତ୍ରୋ ମୁହୂର୍ତୋ ଵୈଵାହ୍ଯ ଆଵଯୋଃ ଶୁଭକର୍ମଣି। ସର୍ଵସଂପଦିଯଂ ଭଦ୍ରେ ଅଦ୍ଯ ରାତ୍ରୌ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମାଇତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆମର ବିବାହ ପାଇଁ ଶୁଭ; ଏହି ରାତିରେ, ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଘଟିବ।
ଭଗଵାନସ୍ତମଭ୍ଯେତି ଆଦିତ୍ଯସ୍ତପତାଂ ଵରଃ। ରାତ୍ରୌ ଵିଵାହକାଲୋଽଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଭଗବାନ ଆସୁଛନ୍ତି; ଆଦିତ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଆଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅସ୍ତମିତ ହେଉଛନ୍ତି; ଏହି ରାତି ବିବାହ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନାରାଯଣୋଽପି ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ନାଵବୁଧ୍ଯେତ ଵିଶ୍ଵକୃତ୍। ଧର୍ମସଙ୍କଟମାପନ୍ନେ କିଂ ନୁ କୃତ୍ଵା ସୁଖଂ ଭଵେତ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ନାରାୟଣ ମଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଏହା ବୁଝିପାରିବେନି; ଧର୍ମ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଆସିଲେ, କଣ କରିଲେ ସୁଖ ମିଳିବ?
ମନୋଭଵେନ କାମେନ ମୋହିତଂ ମାଂ ପ୍ରଲାପିନମ୍। ପ୍ରତିଵାକ୍ଯଂ ଚ ମେ ଦେଵି କିଂ ନ ଵକ୍ଷ୍ଯସି ମାଧଵି
ମନରେ ଆଗ୍ରହ ଓ ମୋହରେ ମୁଁ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ କଥା କହୁଛି; ଦେବୀ, ମାଧବୀ, ତୁମେ ମୋତେ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେବ ନାହିଁ କି?
ଅର୍ଜୁନସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିନ୍ତଯନ୍ତୀ ଜନାର୍ଦନମ୍। ନୋଵାଚ କିଂଚିଦ୍ଵଚନଂ ବାଷ୍ପଦୂଷିତଲୋଚନା
ଅର୍ଜୁନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ; କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଲୁହାରେ ଭରିଗଲା।
ରାଗୋନ୍ମାଦପ୍ରଲାପୀ ସନ୍ନର୍ଜୁନୋ ଜଯତାଂ ଵରଃ। ଚିନ୍ତଯାମାସ ପିତରଂ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ ଲତାଗୃହମ୍
ଅର୍ଜୁନ, ରାଗରେ ମତିହାରା ହୋଇ, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଲତାମଣ୍ଡପକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଚିନ୍ତଯାନଂ ତୁ କୌନ୍ତେଯଂ ମତ୍ଵା ଶଚ୍ଯା ଶଚୀପତିଃ। ସହିତୋ ନାରଦାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ମୁନିଭିଶ୍ଚ ମହାମନାଃ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଭାବି, ଶଚୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ସହିତ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ଚାରଣୈଶ୍ଚାପି ଗୁହ୍ଯକୈଃ। ଅରୁନ୍ଧତ୍ଯା ଵସିଷ୍ଠେନ ହ୍ଯାଜଗାମ କୁଶସ୍ଥଲୀମ୍
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଚାରଣ ଓ ଗୁହ୍ୟକମାନେ, ଅରୁନ୍ଧତୀ ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ସହିତ, କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ଆସିଲେ।
ଚିନ୍ତିତଂ ଚ ସୁଭଦ୍ରାଯାଶ୍ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା ଜନାର୍ଦନଃ। ନିଦ୍ରଯାପହୃତଜ୍ଞାନଂ ରୌହିଣେଯଂ ଵିନା ତଦା
ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଭାବନା ଭାବି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦେଖିଲେ ଯେ, ରୌହିଣେୟ ନିଦ୍ରାରେ ଅବିବେକୀ ହୋଇ, ସେଠାରେ ନାହାନ୍ତି।
ସହାକ୍ରୂରେଣ ଶିନିନା ସତ୍ଯକେନ ଗଦେନ ଚ। ଵସୁଦେଵେନ ଦେଵକ୍ଯା ଆହୂକେନ ଚ ଧୀମତା
ଅକୃର, ଶିନି, ସତ୍ୟକି, ଗଦା, ବସୁଦେବ, ଦେବକୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଆହୂକ ସହିତ।
ଆଜଗାମ ପୁରୀଂ ରାତ୍ରୌ ଦ୍ଵାରକାଂ ସ୍ଵଜନୈର୍ଵୃତଃ। ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଦେଵେଶୋ ନାରଦାଦୀନ୍ମହାଯଶାଃ
ସେ ରାତିରେ ସ୍ୱଜନମାନେ ସହିତ ଦ୍ୱାରକାପୁରୀକୁ ଆସିଲେ; ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ମହାଯଶସ୍ବୀ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
କୁଶଲପ୍ରଶ୍ନମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରେଣାଭିଯାଚିତଃ। ଵୈଵାହିକୀଂ କ୍ରିଯାଂ କୃଷ୍ଣଃ ସ ତଥେତ୍ଯେଵମୁକ୍ତଵାନ୍
ସେମାନଙ୍କ ଖବର ନେଇ, ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, 'ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଉ', ଏଭଳି।
ଆହୁକୋ ଵସୁଦେଵଶ୍ଚ ସହାକ୍ରୂରଃ ସସାତ୍ଯକିଃ। ଅଭିପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ପାକଶାସନମବ୍ରୁଵନ୍। ଦେଵଦେଵ ନମସ୍ତେସ୍ତୁ ଲୋକନାଥ ଜଗତ୍ପତେ
ଆହୂକ, ବସୁଦେବ, ଅକୃର ଓ ସତ୍ୟକି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ପାକଶାସନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ।'
ଵଯଂ ଧନ୍ଯାଃ ସ୍ମ ସହିତୈର୍ବାନ୍ଧଵୈଃ ସହିତାଃ ପ୍ରଭୋ। କୃତପ୍ରସାଦାସ୍ତୁ ଵଯଂ ତଵ ଵାକ୍ଯେନ ଵିଶ୍ଵଜିତ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସ୍ବଜନମାନେ ସହିତ ଧନ୍ୟ; ତୁମର କଥା ଦ୍ୱାରା ଆମେ କୃପାପ୍ରାପ୍ତ ହେଲୁ, ବିଶ୍ୱଜିତ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରସାଦ୍ଯୈନଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ। ମହେନ୍ଦ୍ରଶାସନାତ୍ସର୍ଵେ ସହିତା ଋଷିଭିସ୍ତଦା
ଏପରି କହି, ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଓ ସାଦରେ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତେ ଋଷିମାନେ ସହିତ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ସେ ସମୟରେ—
ଵିଵାହଂ କାରଯାମାସୁଃ ଶକ୍ରପୁତ୍ରସ୍ଯ ଶାସ୍ତ୍ରତଃ। ଅରୁନ୍ଧତୀ ଶଚୀ ଦେଵୀ ରୁଗ୍ମିଣୀ ଦେଵକୀ ତଥା
ଶକ୍ରଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ବିବାହ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କରାଗଲା; ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଶଚୀ ଦେବୀ, ରୁକ୍ମିଣୀ ଓ ଦେବକୀ ମଧ୍ୟ—
ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଭିଶ୍ଚ ସହିତାଃ ସୁଭଦ୍ରାଯାଃ ଶୁଭାଃ କ୍ରିଯାଃ। ଅର୍ଜୁନେଽପି ତଥା ସର୍ଵାଃ କ୍ରିଯା ଭଦ୍ରାଃ ପ୍ରଯୋଜଯନ୍
ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ସହିତ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଗଲା; ଏଭଳି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରାହେଲା।
ମହର୍ଷିଃ କାଶ୍ଯପୋ ହୋତା ସଦସ୍ଯା ନାରଦାଦଯଃ। ପୁଣ୍ଯାଶିଷଃ ପ୍ରଯୋକ୍ତାରଃ ସର୍ଵେ ତେ ହି ତଦାର୍ଜୁନେ
ମହାର୍ଷି କାଶ୍ୟପ ପୂଜାରୀ ହେଲେ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସଦସ୍ୟ ହେଲେ; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତା ସମୟରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଅଭିଷେକଂ ତଦା କୃତ୍ଵା ମହେନ୍ଦ୍ରଃ ପାକଶାସନିମ୍। ଲୋକପାଲୈସ୍ତୁ ସହିତଃ ସର୍ଵଦେଵୈରଭିଷ୍ଟୁତଃ
ତାପରେ ମହେନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଅଭିଷେକ କଲେ; ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ଓ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
କିରୀଟାଙ୍ଗଦହାରାଦ୍ଯୈର୍ହସ୍ତାଭରଣକୁଣ୍ଡଲୈଃ। ଭୂଷଯିତ୍ଵା ତଦା ପାର୍ଥଂ ଦ୍ଵିତୀଯମିଵ ଵାସଵମ୍
ତାପରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ମୁକୁଟ, ବାହୁବଳୟ, ହାର, ହସ୍ତାଭୂଷଣ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ଦେଇ ଶୁଭ୍ର ଭାବେ ଶୋଭାଇଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାସବ ଭଳି ଦେଖାଉଥିଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ତଦା ପ୍ରୀତିମାପ ପୁରନ୍ଦରଃ। ଶଛୀ ଦେଵୀ ତଦା ଭଦ୍ରାମରୁନ୍ଧତ୍ଯାଦିଭିସ୍ତଥା
ସେ ସମୟରେ ପୁରନ୍ଦର, ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସ୍ନେହ ଦେଲେ; ଶଚୀ ଦେବୀ, ଅରୁନ୍ଧତୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭାବ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
କାରଯାମାସ ଵୈଵାହ୍ଯମଙ୍ଗଲାନ୍ଯାଦଵସ୍ତ୍ରିଯଃ। ସହାପ୍ସରୋଭିର୍ମୁଦିତା ଭୂଷଯିତ୍ଵା ସ୍ଵଭୂଷଣୈଃ
ସମ୍ମାନିତ ମହିଳାମାନେ, ଆପଣ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି ଓ ଆପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ବିବାହର ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ପୌଲୋମୀମିଵ ମନ୍ଯନ୍ତେ ସୁଭଦ୍ରାଂ ତତ୍ର ଯୋଷିତଃ। ତତୋ ଵିଵାହୋ ଵଵୃଧେ କୃତଃ ସର୍ଵଗୁଣାନ୍ଵିତଃ
ସେଠାରେ ମହିଳାମାନେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପୌଳୋମୀ ଭାବେ ଦେଖିଲେ; ଏଭଳି ଶୁଭ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ହେଲା।
ତସ୍ଯାଃ ପାଣିଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁ ମନ୍ତ୍ରୈର୍ହୋମପୁରସ୍କୃତମ୍। ସୁଭଦ୍ରଯା ବଭୌ ଜିଷ୍ଣୁଃ ଶଚ୍ଯା ଇଵ ଶଚୀପତିଃ
ମନ୍ତ୍ର ଓ ହୋମ ସହିତ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ହାତ ଧରି, ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ସହ ଦେବୀ ଶଚୀଙ୍କ ସହ ଶଚୀପତି ଭଳି ଦେଖାଉଥିଲେ।