ତଦା ଯୂଯଂ ପୁନଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଵଂ ରୂପଂ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯଥ। ଅନୃତଂ ନୋକ୍ତପୂର୍ଵଂ ମେ ହସତାପି କଦାଚନ
ତାପରେ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ପୁଣି ନିଜ ରୂପକୁ ପାଇବ, ମୁଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହିଁ, ହସିଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ତାନି ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଚୈଵ ହ। ନାରୀତୀର୍ଥାନି ନାମ୍ନେହ ଖ୍ଯାତିଂ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵଶଃ। ପୁଣ୍ଯାନି ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ପାଵନାନି ମନୀଷିଣାଂ
ସେଇ ସମୟରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ 'ନାରୀତୀର୍ଥ' ନାମରେ ଏଠାରେ ପରିଚିତ ହେବ, ଏହାମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ରତା ଦେଇବେ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେବ।
ତତୋଽଭିଵାଦ୍ଯ ତଂ ଵିପ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ଚାପି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍। ଅଚିନ୍ତଯାମୋଽପସୃତ୍ଯ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଶାତ୍ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ତାପରେ ଆମେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ୍ତ୍ରଣା କରି, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲୁ।
କ୍ଵ ନୁ ନାମ ଵଯଂ ସର୍ଵାଃ କାଲେନାଲ୍ପେନ ତଂ ନରମ୍। ସମାଗଚ୍ଛେମ ଯୋ ନସ୍ତଦ୍ରୂପମାପାଦଯେତ୍ପୁନଃ
କେଉଁଠି ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏତେ ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ସେଉଁଠି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବା, ଯିଏ ଆମକୁ ପୁଣି ପୁରୁଣା ରୂପକୁ ଫେରାଇଦେବେ?
ତା ଵଯଂ ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵୈଵ ମୁହୂର୍ତାଦିଵ ଭାରତ। ଦୃଷ୍ଟଵତ୍ଯୋ ମହାଭାଗଂ ଦେଵର୍ଷିମୁତ ନାରଦମ୍
ଭାରତ, ଏଭଳି ଭାବି ଥିବାବେଳେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ପରେ ଆମେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଦେବଋଷି ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲୁ।
ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ମ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵର୍ଷିମମିତଦ୍ଯୁତିମ୍। ଅଭିଵାଦ୍ଯ ଚ ତଂ ପାର୍ଥ ସ୍ଥିତାଃ ସ୍ମ ଵ୍ରୀଡିତାନନାଃ
ଅପାର ତେଜଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖି ଆମେ ଖୁସି ହେଲୁ, ପାର୍ଥ, ତାଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ୍ତ୍ରଣା କରି ଲଜ୍ଜାରେ ମୁହଁ ନମାଇ ଦଢ଼ି ରହିଲୁ।
ସ ନୋଽପୃଚ୍ଛଦ୍ଦୁଃଖମୂଲମୁକ୍ତଵତ୍ଯୋ ଵଯଂ ଚ ତମ୍। ଶ୍ରଉତ୍ଵା ତତ୍ର ଯଥାଵୃତ୍ତମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଆମକୁ ଦୁଃଖର କାରଣ ପଚାରିଲେ, ଆମେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲୁ; ସବୁ ଶୁଣି ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଦକ୍ଷିଣେ ସାଗରାନୂପେ ପଞ୍ଚ ତୀର୍ଥାନି ସନ୍ତି ଵୈ। ପୁଣ୍ଯାନି ରମଣୀଯାନି ତାନି ଗଚ୍ଛତ ମା ଚିରଂ
ଦକ୍ଷିଣ ସାଗର କୂଳରେ ପାଞ୍ଚଟି ପବିତ୍ର, ସୁନ୍ଦର ତୀର୍ଥ ଅଛି; ବିଳମ୍ବ ନକରି ସେଠାକୁ ଯାଅ।
ତତ୍ରାଶୁ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରଃ ପାଣ୍ଡଵେଯୋ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଦୁଃଖାଦସ୍ମାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ସେଠାରେ ପାଣ୍ଡବମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଧନଞ୍ଜୟ ଅବଶ୍ୟ ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନାରଦଃ ସର୍ଵାସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ।' ତସ୍ଯ ସର୍ଵା ଵଯଂ ଵୀର ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାକ୍ଯମିତୋ ଗତାଃ। ତଦିଦଂ ସତ୍ଯମେଵାଦ୍ଯ ମୋକ୍ଷିତାହଂ ତ୍ଵଯାଽନଘ
ନାରଦ ଏହି କଥା କହି ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ; ହେ ବୀର, ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଆମେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲୁ। ଆଜି ତୁମର ଦୟାରେ ମୁଁ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇଛି।
ଏତାସ୍ତୁ ମମ ତାଃ ସଖ୍ଯଶ୍ଚତସ୍ରୋଽନ୍ଯା ଜଲେ ଶ୍ରିତାଃ। କୁରୁ କର୍ମ ଶୁଭଂ ଵୀର ଏତାଃ ସର୍ଵା ଵିମୋକ୍ଷଯ
ଏହାମାନେ ମୋ ସଖୀମାନେ, ଅନ୍ୟ ଚାରିଜଣେ ଆଉ ଜଳରେ ଅଛନ୍ତି; ହେ ବୀର, ଏହି ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।
ତତସ୍ତାଃ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସର୍ଵା ଏଵ ଵିଶାଂପତେ। `ଅଵଗାହ୍ଯ ଚ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ଗୃହୀତୋ ଗ୍ରାହିଭିସ୍ତଦା
ତାପରେ, ହେ ପାଣ୍ଡବମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ତୀର୍ଥରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ତାକୁ ଗ୍ରାହମାନେ ଧରିନେଲେ।
ଗ୍ରାହୀଭିଶ୍ଚୋତ୍ତତାରାଶୁ ତରଯାମାସ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍। ସା ଚାପ୍ସରା ବଭୂଵାଶୁ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତା
ଗ୍ରାହମାନେ ଧରିଥିବାବେଳେ ସେ ତୁରନ୍ତ ପାଣିରୁ ବାହାରିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ; ସେ ମହିଳା ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଅପ୍ସରା ହେଲେ।
ଏଵଂ କ୍ରମେଣ ତାଃ ସର୍ଵା ମୋକ୍ଷଯାମାସ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଏଭଳି କ୍ରମକ୍ରମେ ସେ ଶୂରବୀର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ଉତ୍ଥାଯ ଚ ଜଲାତ୍ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରତିଲଭ୍ଯ ଵପୁଃ ସ୍ଵକମ୍। ତାସ୍ତଦାଽପ୍ସରସୋ ରାଜନ୍ନଦୃଶ୍ଯନ୍ତ ଯଥା ପୁରା
ସେମାନେ ପାଣିରୁ ବାହାରି ନିଜ ରୂପ ପୁଣି ପାଇଲେ, ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ପୂର୍ବବତ୍ ଦେଖାଦେଲେ।
ତୀର୍ଥାନି ଶୋଧଯିତ୍ଵା ତୁ ତଥାନୁଜ୍ଞାଯ ତାଃ ପ୍ରଭୁଃ। ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଂ ପୁନର୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ମଣଲୂରଂ ପୁନର୍ଯଯୌ
ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ପବିତ୍ର କରି ଏବଂ ସେମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇ, ପ୍ରଭୁ ପୁଣି ମଣଲୂରକୁ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ତସ୍ଯାମଜନଯତ୍ପୁତ୍ରଂ ରାଜାନଂ ବଭ୍ରୁଵାହନମ୍। ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାଣ୍ଡଵୋ ରାଜଂଶ୍ଚିତ୍ରଵାହନମବ୍ରଵୀତ୍
ସେଠାରେ ରାଜା ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତାହାର ନାମ ଥିଲା ବଭ୍ରୁବାହନ। ପାଣ୍ଡବ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଚିତ୍ରବାହନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଯାଃ ଶୁଲ୍କଂ ତ୍ଵଂ ଗୃହାଣ ବଭ୍ରୁଵାହନମ୍। ଅନେନ ଚ ଭଵିଷ୍ଯାମି ଋଣାନ୍ମୁକ୍ତୋ ନରାଧିପ
ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କ ପଣରେ ତୁମେ ବଭ୍ରୁବାହନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହେବି, ରାଜା।
ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଂ ପୁନର୍ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନଃ। ଇହୈଵ ଭଵ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵର୍ଧେଥା ବଭ୍ରୁଵାହନମ୍
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ପୁଣିଥରେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କୁ କହିଲେ: ତୁମେ ଏଠାରେ ରୁହ, ଭଲ ହେଉ; ବଭ୍ରୁବାହନ ଏଠାରେ ବଡ଼ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରପସ୍ଥନିଵାସଂ ମେ ତ୍ଵଂ ତତ୍ରାଗତ୍ଯ ରଂସ୍ଯସି। କୁନ୍ତୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ଭୀମଂ ଭ୍ରାତରୌ ମେ କନୀଯସୌ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଆସିବ, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବ; କୁନ୍ତୀ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମ, ମୋ ଛୋଟ ଭାଇମାନେ—
ଆଗତ୍ଯ ତତ୍ର ପଶ୍ଯେଥା ଅନ୍ଯାନପି ଚ ବାନ୍ଧଵାନ୍। ବାନ୍ଧଵୈଃ ସହିତାଃ ସର୍ଵୈର୍ନନ୍ଦସେ ତ୍ଵମନିନ୍ଦିତେ
ସେଠାରେ ଆସି, ସେମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାନ୍ଧବମାନେକୁ ଦେଖିପାରିବ; ସମସ୍ତ ବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବ, ନିର୍ମଳା।
ଧର୍ମେ ସ୍ଥିତଃ ସତ୍ଯଧୃତିଃ କୌନ୍ତେଯୋଽଥ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଜିତ୍ଵା ତୁ ପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ରାଜସୂଯଂ କରିଷ୍ଯତି
ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଓ ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜିତି, ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରିବେ।
ତତ୍ରାଗଚ୍ଛନ୍ତି ରାଜାନଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନୃପସଂଜ୍ଞିତାଃ। ବହୂନି ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଆଗମିଷ୍ଯତି ତେ ପିତା
ସେଠାରେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ଆସିବେ; ତୁମର ପିତା ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ନେଇ ଆସିବେ।
ଏକସାର୍ଥଂ ପ୍ରଯାତାସି ଚିତ୍ରଵାହନସେଵଯା। ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି ରାଜସୂଯେ ତ୍ଵାଂ ପୁତ୍ରଂ ପାଲଯ ମା ଶୁଚଃ
ତୁମେ ଏକାଠି ଯାତ୍ରା କରିବ, ଚିତ୍ରବାହନଙ୍କ ସେବା ପାଇବ; ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିବି, ପୁଅକୁ ରକ୍ଷା କର, ଚିନ୍ତା କରନି।
ବଭ୍ରୁଵାହନନାମ୍ନା ତୁ ମମ ପ୍ରାଣୋ ବହିଶ୍ଚରଃ। ତସ୍ମାଦ୍ଭରସ୍ଵ ପୁତ୍ରଂ ଵୈ ପୁରୁଷଂ ଵଂଶଵର୍ଧନମ୍
ବଭ୍ରୁବାହନ ନାମରେ ମୋ ପ୍ରାଣ ବାହାରେ ଚାଲିଛି; ତେଣୁ, ଏହି ପୁଅକୁ ଧାରଣ କର, ସେ ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇବ।
ଚିତ୍ରାଵାହନଦାଯାଦଂ ଧର୍ମାତ୍ପୌରଵନନ୍ଦନମ୍। ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ପ୍ରିଯଂ ପୁତ୍ରଂ ତସ୍ମାତ୍ପାଲଯ ସର୍ଵଦା
ଚିତ୍ରବାହନଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଧର୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ପୌରବ ବଂଶର ଗର୍ବ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁଅ—ତେଣୁ ସଦା ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵିପ୍ରଯୋଗେଣ ସଂତାପଂ ମା କୃଥାସ୍ତ୍ଵମନିନ୍ଦିତେ। ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାମେଵମୁକ୍ତ୍ଵା `ସାଗରାନୂପମାଶ୍ରିତଃ
ବିୟୋଗରେ ଦୁଃଖ କରନି, ନିର୍ମଳା; ଏଭଳି କହି ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କୁ, ସେ ସାଗର କୂଳରେ ବସିଲେ।
ସ୍ଥାନଂ ଦୂରଂ ସମାପ୍ଲୁତ୍ଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ବହୁଧନଂ ତଦା। କେରଲାନ୍ସମତିକ୍ରମ୍ଯ' ଗୋକର୍ଣମଭିତୋଽଗମତ୍
ଦୂର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ, ବହୁ ଧନ ଦେଲେ; କେରଳ ଅଟିକି, ସେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
ଆଦ୍ଯଂ ପଶୁପତେଃ ସ୍ଥାନଂ ଦର୍ଶନାଦେଵ ମୁକ୍ତିଦମ୍। ଯତ୍ର ପାପୋଽପି ମନୁଜଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯଭଯଦଂ ପଦମ୍
ପଶୁପତିଙ୍କ ପ୍ରଥମ ତୀର୍ଥ, ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଯେଉଁଠାରେ ପାପୀ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଭୟ ପଦ ପାଇଥାଏ।
ସୋଽପରାନ୍ତେଷୁ ତୀର୍ଥାନି ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ। ସର୍ଵାଣ୍ଯେଵାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଜଗାମାମିତଵିକ୍ରମଃ
ସେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଦେଖିଲେ, ଶୂରବୀର ଥିଲେ।