ଦିଵ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵକାମେଷୁ ସମାନୀତେଷୁ ତାଵୁଭୌ। ଵରାସନେଷୁ ସଂହୃଷ୍ଟୌ ସହ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ନିଷୀଦତୁଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉଥିବା ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସି, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ଖୁସିରେ ବସିଲେ।
ତତୋ ଵାଦିତ୍ରନୃତ୍ତାଭ୍ଯାମୁପାତିଷ୍ଠନ୍ତ ତୌ ସ୍ତ୍ରିଯଃ। ଗୀତୈଶ୍ଚ ସ୍ତୁତିସଂଯୁକ୍ତୈଃ ପ୍ରୀତ୍ଯା ସମୁପଜଗ୍ମିରେ
ତାପରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ବାଜା, ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ ସହିତ, ଗାନ ଓ ପ୍ରଶଂସା ମିଶାଇ, ଆନନ୍ଦରେ ସେମାନଙ୍କ ସେବା କଲେ।
ତତସ୍ତିଲୋତ୍ତମା ତତ୍ର ଵନେ ପୁଷ୍ପାଣି ଚିନ୍ଵତୀ। ଵେଷଂ ସା କ୍ଷିପ୍ତମାଧାଯ ରକ୍ତେନୈକେନ ଵାସସା
ସେ ସମୟରେ, ଟିଲୋତ୍ତମା ଜଙ୍ଗଲରେ ଫୁଲ ଚିନୁଥିଲେ, ଏକ ଲାଲ ଚିର ଗା ଉପରେ ଛାଡ଼ି, ତାହାକୁ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନଦୀତୀରେଷୁ ଜାତାନ୍ସା କର୍ଣିକାରାନ୍ପ୍ରଚିନ୍ଵତୀ। ଶନୈର୍ଜଗାମ ତଂ ଦେଶଂ ଯତ୍ରାସ୍ତାଂ ତୌ ମହାସୁରୌ
ନଦୀ କୂଳରେ ଉଗୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣିକାର ଫୁଲ ଚିନିବା ସମୟରେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଦୁଇ ମହାଦାନବ ଯେଉଁଠି ଥିଲେ, ଶାନ୍ତିରେ ସେଠାକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ତୌ ତୁ ପୀତ୍ଵା ଵରଂ ପାନଂ ମଦରକ୍ତାନ୍ତଲୋଚନୌ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ତାଂ ଵରାରୋହାଂ ଵ୍ଯଥିତୌ ସଂବଭୂଵତୁଃ
ଉତ୍ତମ ମଦ୍ୟପାନ କରି, ମଦରେ ଲାଲ ଚକୁ ହୋଇ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଶରୀର ଦେଖି ବିଚଳିତ ହେଲେ।
ତାଵୁତ୍ଥାଯାସନଂ ହିତ୍ଵା ଜଗ୍ମତୁର୍ଯତ୍ର ସା ସ୍ଥିତା। ଉଭୌ ଚ କାମସଂମତ୍ତାଵୁଭୌ ପ୍ରାର୍ଥଯତଶ୍ଚ ତାମ୍
ସେମାନେ ଆସନ ଛାଡ଼ି ଉଠି, ଯେଉଁଠି ସେ ଦାଁଡ଼ିଥିଲେ, ସେଠିକୁ ଯାଇଲେ। ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ ଆସକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଲେ।
ଦକ୍ଷିଣେ ତାଂ କରେ ସୁଭ୍ରୂଂ ସୁନ୍ଦୋ ଜଗ୍ରାହ ପାଣିନା। ଉପସୁନ୍ଦୋପି ଜଗ୍ରାହ ଵାମେ ପାଣୌ ତିଲୋତ୍ତମାମ୍
ସୁନ୍ଦ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତକୁ ଧରିଲେ, ଉପସୁନ୍ଦ ଟିଲୋତ୍ତମାଙ୍କ ବାମ ହାତକୁ ଧରିଲେ।
ଵରପ୍ରଦାନମତ୍ତୌ ତାଵୌରସେନ ବଲେନ ଚ। ଧନରତ୍ନମଦାଭ୍ଯାଂ ଚ ସୁରାପାନମଦେନ ଚ
ବର ଦେବାର ଗର୍ବ, ନିଜ ଶକ୍ତି, ଧନ ଓ ରତ୍ନର ମଦ, ମଦ୍ୟପାନର ମଦରେ, ସେମାନେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ସର୍ଵୈରେତୈର୍ମଦୈର୍ମତ୍ତାଵନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଭ୍ରୁକୁଟୀକୃତୌ। ମଦକାମସମାଵିଷ୍ଟୌ ପରସ୍ପରମଥୋଚତୁଃ
ଏସବୁ ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ଦୁଇଜଣ ଏକାଉପରେ ଭୃକୁଟି କରି, ମଦ ଓ କାମରେ ଆବିଷ୍ଟ ହୋଇ, ପରସ୍ପରେ କଥା କହିଲେ।
ମମ ଭାର୍ଯା ତଵ ଗୁରୁରିତି ସୁନ୍ଦୋଽଭ୍ଯଭାଷତ। ମମ ଭାର୍ଯା ତଵ ଵଧୂରୁପସୁନ୍ଦୋଽଭ୍ଯଭାଷତ
ସୁନ୍ଦ କହିଲେ, "ଏ ମୋର ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତୁମ ପାଇଁ ଜେଠା"। ଉପସୁନ୍ଦ କହିଲେ, "ଏ ମୋର ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତୁମ ପାଇଁ ଭାଉଜ"।
ନୈଷା ତଵ ମମୈଷେତି ତତସ୍ତୌ ମନ୍ଯୁରାଵିଶତ୍। ତସ୍ଯା ରୂପେଣ ସଂମତ୍ତୌ ଵିଗତସ୍ନେହସୌହୃଦୌ
"ଏ ତୋର ନୁହେଁ, ଏ ମୋର!"—ଏଭଳି କହି ଦୁଇଜଣ ରେ ରୋଷ ଆସିଗଲା। ତାଙ୍କର ରୂପ ଦେଖି ମତ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ନେହ ଓ ମିତ୍ରତା ହରାଇଗଲା।
ତସ୍ଯା ହେତୋର୍ଗଦେ ଭୀମେ ସଂଗୃହ୍ଣୀତାମୁଭୌ ତଦା। ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଚ ଗଦେ ଭୀମେ ତସ୍ଯାଂ ତୌ କାମମୋହିତୌ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଗଦା ଧରିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ମଦ ଓ କାମରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ସେହି ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ।
ଅହଂପୂର୍ଵମହଂପୂର୍ଵମିତ୍ଯନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ନିଜଘ୍ନତୁଃ। ତୌ ଗଦାଭିହତୌ ଭୀମୌ ପେତତୁର୍ଧରଣୀତଲେ
"ମୁଁ ପ୍ରଥମେ! ମୁଁ ପ୍ରଥମେ!" ବୋଲି ଦୁଇଜଣେ ପରସ୍ପରକୁ ମାଡ଼ିଲେ। ଭୟଙ୍କର ଗଦାରେ ଆଘାତ ପାଇ, ଦୁଇଜଣ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ରୁଧିରେଣାଵସିକ୍ତାଙ୍ଗୌ ଦ୍ଵାଵିଵାର୍କୌ ନଭଶ୍ଚ୍ଯୁତୌ। ତତସ୍ତା ଵିଦ୍ରୁତା ନାର୍ଯଃ ସ ଚ ଦୈତ୍ଯଗଣସ୍ତଥା
ତାଙ୍କର ଦେହ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଗଲା, ଦୁଇଜଣ ସିଂହ ପରି ଆକାଶରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ିଲେ। ତାପରେ ସେଠାରେ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ପାତାଲମଗମତ୍ସର୍ଵୋ ଵିଷାଦଭଯକମ୍ପିତଃ। ତତଃ ପିତାମହସ୍ତତ୍ର ସହଦେଵୈର୍ମହର୍ଷିଭିଃ
ସମସ୍ତେ ଭୟ ଓ ଅଶାନ୍ତିରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ପାତାଳକୁ ଚଳିଗଲେ; ତାପରେ ପିତାମହ ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ସହିତ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଆଜଗାମ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପୂଜଯଂଶ୍ଚ ତିଲୋତ୍ତମାମ୍। ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମାସ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରପିତାମହଃ
ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଥିବା ସେ, ତିଲୋତ୍ତମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ; ଏବଂ ପିତାମହ ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାମତ ବର ଦେବାକୁ କହିଲେ।
ଵରଂ ଦିତ୍ସୁଃ ସ ତତ୍ରୈନାଂ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରାହ ପିତାମହଃ। ଆଦିତ୍ଯଚରିତାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ଵିଚରିଷ୍ଯସି ଭାମିନି
ବର ଦେବାକୁ ଚାହିଁ, ପିତାମହ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ: 'ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଚଳିପାରିବ।'
ତେଜସା ଚ ସୁଦୃଷ୍ଟାଂ ତ୍ଵାଂ ନ କରିଷ୍ଯତି କଶ୍ଚନ। ଏଵଂ ତସ୍ଯୈ ଵରଂ ଦତ୍ଵା ସର୍ଵଲୋକପିତାମହଃ
ତୁମ ତେଜରେ କେହି ତୁମକୁ ଠିକ୍ ଭଳି ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏଭଳି ବର ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ—
ଇନ୍ଦ୍ରେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମାଧାଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଗତଃ ପ୍ରଭୁଃ। ଏଵଂ ତୌ ସହିତୌ ଭଊତ୍ଵା ସର୍ଵାର୍ଥେଷ୍ଵେକନିଶ୍ଚଯୌ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତିନି ଲୋକ ଦେଇ, ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଚଳିଗଲେ; ଏଭଳି, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ସମସ୍ତ କାମରେ ଏକମତ ହେଲେ—
ତିଲୋତ୍ତମାର୍ଥଂ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧାଵନ୍ଯୋନ୍ଯମଭିଜଘ୍ନତୁଃ। ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରଵୀମି ଵଃ ସ୍ନେହାତ୍ସର୍ଵାଭରତସତ୍ତମାଃ
ତିଲୋତ୍ତମା ପାଇଁ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ; ତେଣୁ, ମୁଁ ସ୍ନେହରୁ ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହୁଛି, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ—
ଯଥା ଵୋ ନାତ୍ର ଭେଦଃ ସ୍ଯାତ୍ସର୍ଵେଷାଂ ଦ୍ରୌପଦୀକୃତେ। ତଥା କୁରୁତ ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ମମ ଚେତ୍ପ୍ରିଯମିଚ୍ଛଥ
ଦ୍ରୌପଦୀ ଦ୍ୱାରା ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବିଭେଦ ହେଉନାହିଁ; ଏହା ପାଇଁ ଏଭଳି କର, ଯଦି ମୋର ଭଲ ଚାହୁଛ।
ଏଵମୁକ୍ତା ମହାତ୍ମାନୋ ନାରଦେନ ମହର୍ଷିଣା। ସମଯଂ ଚକ୍ରିରେ ରାଜଂସ୍ତେଽନ୍ଯୋନ୍ଯଵଶମାଗତାଃ। ସମକ୍ଷଂ ତସ୍ଯ ଦେଵର୍ଷେର୍ନାରଦସ୍ଯାମିତୌଜସଃ
ମହାର୍ଷି ନାରଦଙ୍କ ଏଭଳି କଥା କହିବା ପରେ, ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଅନୁଗତ ହୋଇ, ନାରଦଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ସମ୍ମତି କଲେ।
ଏକୈକସ୍ଯ ଗୃହେ କୃଷ୍ଣା ଵସେଦ୍ଵର୍ଷମକଲ୍ମଷା' ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ନଃ ସହାସୀନାନନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଯୋଽଭିଦର୍ଶଯେତ୍। ସ ନୋ ଦ୍ଵାଦଶ ମାସାନି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଵନେ ଵସେତ୍
କୃଷ୍ଣା (ଦ୍ରୌପଦୀ) ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଘରେ ଏକ ବର୍ଷ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ବସିବେ; ଯିଏ ଦ୍ରୌପଦୀ ସହ ବସିଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଖିଦେବେ, ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ବନରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହୋଇ ରହିବ।
କୃତେ ତୁ ସମଯେ ତସ୍ମିନ୍ପାଣ୍ଡଵୈର୍ଧର୍ମଚାରିଭିଃ। ନାରଦୋଽପ୍ଯଗମତ୍ପ୍ରୀତ ଇଷ୍ଟଂ ଦେଶଂ ମହାମୁନିଃ
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେହି ସମ୍ମତି କରିବା ପରେ, ମହାମୁନି ନାରଦ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ନିଜ ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନକୁ ଚଳିଗଲେ।
ଏଵଂ ତୈଃ ସମଯଃ ପୂର୍ଵଂ କୃତୋ ନାରଦଚୋଦିତୈଃ। ନ ଚାଭିଦ୍ଯନ୍ତ ତେ ସର୍ଵେ ତଦାନ୍ଯୋନ୍ଯେନ ଭାରତ
ଏଭଳି, ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ମତି କଲେ, ଏବଂ ସେ ସମୟରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଏହା ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଲେ ନାହିଁ, ହେ ଭାରତ।
ଅଭ୍ଯନନ୍ଦନ୍ତ ତେ ସର୍ଵେ ତଦାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଚ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ଏତଦ୍ଵିସ୍ତରଶଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ତେ ନରାଧିପ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପରସ୍ପର ସହ ଆନନ୍ଦ କଲେ; ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିଦେଲି, ହେ ରାଜା।
କାଲେ ଚ ତସ୍ମିନ୍ସଂପନ୍ନେ ଯଥାଵଜ୍ଜନମେଜଯ
ଏହି ସମୟ ସମାପ୍ତ ହେଲାବେଳେ, ହେ ଜନମେଜୟ—
ଏଵଂ ତେ ସମଯଂ କୃତ୍ଵା ନ୍ଯଵସଂସ୍ତତ୍ର ପାଣ୍ଡଵାଃ। ଵଶେ ଶସ୍ତ୍ରପ୍ରତାପେନ କୁର୍ଵନ୍ତୋଽନ୍ଯାନ୍ମହୀକ୍ଷିତଃ
ଏଭଳି ସମ୍ମତି କରି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେଠାରେ ରହିଲେ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେକୁ ବଶ କରୁଥିଲେ।
ତେଷାଂ ମନୁଜସିଂହାନାଂ ପଞ୍ଚାନାମମିତୌଜସାମ୍। ବଭୂଵ କୃଷ୍ଣା ସର୍ଵେଷାଂ ପାର୍ଥାନାଂ ଵଶଵର୍ତିନୀ
ସେହି ପାଞ୍ଚ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣା ସମସ୍ତ ପାର୍ଥମାନେଙ୍କୁ ଅନୁଗତ ଥିଲେ।
ତେ ତଯା ତୈଶ୍ଚ ସା ଵୀରୈଃ ପତିଭିଃ ସହ ପଞ୍ଚଭିଃ। ବଭୂଵ ପରମପ୍ରୀତା ନାଗୈରିଵ ସରସ୍ଵତୀ
ସେ, ତାଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପତି ସହିତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ଥିଲେ; ଯେପରି ସରସ୍ୱତୀ ନାଗମାନେ ସହ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।