ମନ୍ତ୍ରିଣସ୍ତେ ନ ଚ ଶ୍ରେଯଃ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ଵିଶେଷତଃ। ଅଥ ତେ ହୃଦଯେ ରାଜନ୍ଵିଶେଷଃ ସ୍ଵେଷୁ ଵର୍ତତେ। ଅନ୍ତରସ୍ଥଂ ଵିଵୃଣ୍ଵାନାଃ ଶ୍ରେଯଃ କୁର୍ଯୁର୍ନ ତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତୁମର ପରାମର୍ଶଦାତାମାନେ ବିଶେଷ କରି ତୁମର ଭଲ ଦେଖିପାରୁନାହାନ୍ତି। ଯଦି ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ଥାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ କଥା ଖୋଲିଦେଲେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମର ଭଲ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଏତଦର୍ଥମିମୌ ରାଜନ୍ମହାତ୍ମାନୌ ମହାଦ୍ଯୁତୀ। ନୋଚତୁର୍ଵିଵୃତଂ କିଂଚିନ୍ନ ହ୍ଯେଷ ତଵ ନିଶ୍ଚଯଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ରାଜା, ଏହି ଦୁଇଜଣ ମହାନ ଆତ୍ମା ଓ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଲୋକ ଖୋଲାମେଳା କିଛି କହିନାହାନ୍ତି, କାରଣ ଏହା ତୁମର ନିଶ୍ଚିତ ମନସ୍କାମନୁହେଁ।
ଯଚ୍ଚାପ୍ଯଶକ୍ଯତାଂ ତେଷାମାହତୁଃ ପୁରୁଷର୍ଷଭୌ। ତତ୍ତଥା ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ତଵ ତଦ୍ଭଦ୍ରମସ୍ତୁ ତେ
ଏହି ଦୁଇଜଣ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯାହା ଅସମ୍ଭବ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି, ତାହା ଯେପରି ଅଛି, ରାଜା, ତାହିଁ ହେଉ। ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
କଥଂ ହି ପାଣ୍ଡଵଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ସଵ୍ଯସାଚୀ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଶକ୍ଯୋ ଵିଜେତୁଂ ସଂଗ୍ରାମେ ରାଜନ୍ମଘଵତାପି ହି
ରାଜା, ଶ୍ରୀମାନ୍ ସବ୍ୟସାଚୀ ଧନଞ୍ଜୟ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମଘବାନ୍ ମଧ୍ୟ କିପରି ଜିତିପାରିବେ?
ଭୀମସେନୋ ମହାବାହୁର୍ନାଗାଯୁତବଲୋ ମହାନ୍। ରାକ୍ଷସାନାଂ ଭଯକରୋ ବାହୁଶାଲୀ ମହାବଲଃ
ଭୀମସେନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧାରୀ, ଦଶ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଥିବା, ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୟ ପାଆନ୍ତି, ସେ ଅତି ବଳବାନ ଓ ଶୂର।
ହିଡିମ୍ବୋ ନିହତୋ ଯେନ ବାହୁଯୁଦ୍ଧେନ ଭାରତ। ଯୋ ରାଵଣସମୋ ଯୁଦ୍ଧେ ତଥା ଚ ବକରାକ୍ଷସଃ
ହେ ଭାରତ, ଭୀମ ହିଡିମ୍ବାକୁ ବାହୁବଳରେ ମାରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାବଣ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ଏହିପରି ବକ ରାକ୍ଷସକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ହରାଇଥିଲେ।
ସ ଯୁଧ୍ଯମାନୋ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ।' କଥଂ ସ୍ମ ଯୁଧି ଶକ୍ଯେତ ଵିଜେତୁମମରୈରପି
ହେ ରାଜା, ଭୀମଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଭୟଙ୍କର, ସେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କିପରି ତାଙ୍କୁ ହରାଇପାରିବେ?
ତଥୈଵ କୃତିନୌ ଯୁଦ୍ଧେ ଯମୌ ଯମସୁତାଵିଵ। କଥଂ ଵିଜେତୁଂ ଶକ୍ଯୌ ତୌ ରଣେ ଜୀଵିତୁମିଚ୍ଛତା
ଏଭଳି ଯମପୁତ୍ର ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଦକ୍ଷ, ଯମଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ପରି; ଯେଉଁମାନେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇପାରିବେ?
ଯସ୍ମିନ୍ଧୃତିରନୁକ୍ରୋଶଃ କ୍ଷମା ସତ୍ଯଂ ପରାକ୍ରମଃ। ନିତ୍ଯାନି ପାଣ୍ଡଵେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ସ ଜୀଯେତ ରଣେ କଥମ୍
ଯାହାଙ୍କ ଭିତରେ ଦୃଢତା, କରୁଣା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରତାପ ସଦା ରହିଛି, ସେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ; ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ହରାଇପାରିବ?
ଯେଷାଂ ପକ୍ଷଧରୋ ରାମୋ ଯେଷାଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ଜନାର୍ଦନଃ। କିଂ ନୁ ତୈରଜିତଂ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଯେଷାଂ ପକ୍ଷେ ଚ ସାତ୍ଯକିଃ
ଯାହାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବଳିଶାଳୀ ବଳରାମ, ମନ୍ତ୍ରଦାତା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ସାତ୍ୟକି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରିପାରିବେ?
ଦ୍ରୁପଦଃ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଯେଷାଂ ଯେଷାଂ ସ୍ଯାଲାଶ୍ଚ ପାର୍ଷତାଃ। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନମୁଖା ଵୀରା ଭ୍ରାତରୋ ଦ୍ରୁପଦାତ୍ମଜାଃ
ଯାହାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର ଡ୍ରୁପଦ, ଓ ପାର୍ଷତମାନେ ତାଙ୍କ ସାଳା, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୂରବୀର।
ଚୈଦ୍ଯଶ୍ଚ ଯେଷାଂ ଭ୍ରାତା ଚ ଶିଶୁପାଲୋ ମହାରଥଃ।' ସୋଽଶକ୍ଯତାଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯ ତେଷାମଗ୍ରେ ଚ ଭାରତ। ଦାଯାଦ୍ଯତାଂ ଚ ଧର୍ମେଣ ସମ୍ଯକ୍ତେଷୁ ସମାଚର
ଏହିପରି ଶିଶୁପାଳ ଚେଦିରାଜା ତାଙ୍କ ଭାଇ ଓ ମହାରଥୀ; ତାଙ୍କ ଅଜୟତା ଜାଣି, ହେ ଭାରତ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଧର୍ମରେ ଓ ନ୍ୟାୟରେ ଆଚରଣ କର।
ଇଦଂ ନିର୍ଦିଷ୍ଟମଯଶଃ ପୁରୋଚନକୃତଂ ମହତ୍। ତେଷାମନୁଗ୍ରହେଣାଦ୍ଯ ରାଜନ୍ପ୍ରକ୍ଷାଲଯାତ୍ମନଃ
ପୁରୋଚନ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଏହି ମହା ଅପମାନ ଦର୍ଶାଯାଇଛି; ଏବେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦୟା କରି, ହେ ରାଜା, ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର।
ତେଷାମନୁଗ୍ରହଶ୍ଚାଯଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ନଃ କୁଲେ। ଜୀଵିତଂ ଚ ପରଂ ଶ୍ରେଯଃ କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଚ ଵିଵର୍ଧନମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦୟା କରିବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ବଂଶ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପକୃତି; ଜୀବନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭ, ଏହା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମହିମା ବଢ଼ାଏ।
ଦ୍ରୁପଦୋଽପି ମହାନ୍ରାଜା କୃତଵୈରଶ୍ଚ ନଃ ପୁରା। ତସ୍ଯ ସଂଗ୍ରହଣଂ ରାଜନ୍ସ୍ଵପକ୍ଷସ୍ଯ ଵିଵର୍ଧନମ୍
ଡ୍ରୁପଦ ମହାରାଜା ପୂର୍ବରୁ ଆମର ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପକ୍ଷରେ ନେଇଲେ, ହେ ରାଜା, ତୁମର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିବ।
ବଲଵନ୍ତଶ୍ଚ ଦାଶାର୍ହା ବହଵଶ୍ଚ ଵିଶାଂପତେ। ଯତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତତଃ ସର୍ଵେ ଯତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଦାଶାର୍ହମାନେ ବଳିଶାଳୀ ଓ ଅନେକ; ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ସମସ୍ତେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ସେଠି ଜୟ ଅଛି।
ଯଚ୍ଚ ସାମ୍ନୈଵ ଶକ୍ଯେତ କାର୍ଯଂ ସାଧଯିତୁଂ ନୃପ। କୋ ଦୈଵଶପ୍ତସ୍ତତ୍କାର୍ଯଂ ଵିଗ୍ରହେଣ ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁ କାମ ସମ୍ମିଳନ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ, ହେ ରାଜା, ତାହାକୁ ବିରୋଧ ଦ୍ୱାରା କରିବାକୁ କିଏ ଚାହିଁବେ?
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଜୀଵତଃ ପାର୍ଥାନ୍ପୌରଜାନପଦା ଜନାଃ। ବଲଵଦ୍ଦର୍ଶନେ ହୃଷ୍ଟାସ୍ତେଷାଂ ରାଜନ୍ପ୍ରିଯଂ କୁରୁ
ପାର୍ଥମାନେ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ନଗର ଓ ଗ୍ରାମର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଉଛନ୍ତି; ତେଣୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ କାମ କର।
ଦୁର୍ଯୋଧନଶ୍ଚ କର୍ଣଶ୍ଚ ଶକୁନିଶ୍ଚାପି ସୌବଲଃ। ଅଧର୍ମଯୁକ୍ତା ଦୁଷ୍ପ୍ରଜ୍ଞା ବାଲା ମୈଷାଂ ଵଚଃ କୃଥାଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶକୁନି ସୁବଳପୁତ୍ର ଅଧର୍ମୀ, ଅବିବେକୀ ଓ ଶିଶୁସ୍ୱଭାବର; ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉକ୍ତମେତତ୍ପୁରା ରାଜନ୍ମଯା ଗୁଣଵତସ୍ତଵ। ଦୁର୍ଯୋଧନାପରାଧେନ ପ୍ରଜେଯଂ ଵୈ ଵିନଙ୍କ୍ଷ୍ଯତି
ଏହି କଥା ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ପାଇଁ କହିଥିଲି, ହେ ରାଜା; ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା ଜନତା ନଶ୍ଟ ହେବ।
ଭୀଷ୍ମଃ ଶାନ୍ତନଵୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଦ୍ରୋଣଶ୍ଚ ଭଗଵାନୃଷିଃ। `ହିତଂ ଚ ପରମଂ ସତ୍ଯମବ୍ରୂତାଂ ଵାକ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍।' ହିତଂ ଚ ପରମଂ ଵାକ୍ଯଂ ତ୍ଵଂ ଚ ସତ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀଷି ମାମ୍
ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଓ ମହାମୁନି ଦ୍ରୋଣ, ଦୁଇଜଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ସତ୍ୟ କଥା କହିଥିଲେ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଖରେ ସତ୍ୟ କହୁଛ।
ଯଥୈଵ ପାଣ୍ଡୋସ୍ତେ ଵୀରାଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରା ମହାରଥାଃ। ତଥୈଵ ଧର୍ମତଃ ସର୍ଵେ ମମ ପୁତ୍ରା ନ ସଂଶଯଃ
ଯେପରି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶୂରବୀର ଓ ମହାରଥୀ, ସେପରି ଧର୍ମରେ ମୋ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଥୈଵ ମମ ପୁତ୍ରାଣାମିଦଂ ରାଜ୍ଯଂ ଵିଧୀଯତେ। ତଥୈଵ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରାଣାମିଦଂ ରାଜ୍ଯଂ ନ ସଂଶଯଃ
ମୋ ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ଯେପରି ଏହି ରାଜ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେପରି ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଅଛି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କ୍ଷତ୍ତରାନଯ ଗଚ୍ଛୈତାନ୍ସହ ମାତ୍ରା ସୁସତ୍କୃତାନ୍। ତଯା ଚ ଦେଵରୂପିଣ୍ଯା କୃଷ୍ଣଯା ସହ ଭାରତ
କ୍ଷତ୍ତର, ତୁମେ ଯାଅ, ସେମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ କରି ଏଠାକୁ ଆଣ, ଏବଂ ଦେବୀ ସ୍ୱରୂପୀ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ସହିତ ମଧ୍ୟ।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଜୀଵନ୍ତି ତେ ପାର୍ଥା ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଜୀଵତି ସା ପୃଥା। ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଦ୍ରୁପଦକନ୍ଯାଂ ଚ ଲବ୍ଧଵନ୍ତୋ ମହାରଥାଃ
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ପୃଥାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟବଶେ ପୃଥା ନିଜେ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟରେ ଏହି ମହାବୀରମାନେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଵର୍ଧାମହେ ସର୍ଵେ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଶାନ୍ତଃ ପୁରୋଚନଃ। ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ମମ ପରଂ ଦୁଃଖମପନୀତଂ ମହାଦ୍ଯୁତେ
ଭାଗ୍ୟରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଉନ୍ନତି କରୁଛୁ, ଭାଗ୍ୟରେ ପୁରୋଚନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଛି, ଭାଗ୍ୟରେ ମୋର ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଛି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତଃ କ୍ଷତ୍ତା ରଥମାରୁହ୍ଯ ଶୀଘ୍ରଗମ୍। ଆଗାତ୍କତିପଯାହୋଭିଃ ପାଞ୍ଚାଲାନ୍ରାଜଧର୍ମଵିତ୍
ଏପରି କହିଲେ ପରେ, ଜ୍ଞାନୀ କ୍ଷତ୍ତା ତୁରନ୍ତ ରଥ ଚଢ଼ି, କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ରାଜଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତୋ ଜଗାମ ଵିଦୁରୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ଶାସନାତ୍। ସକାଶଂ ଯଜ୍ଞସେନସ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଚ ଭାରତ
ତାପରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବିଦୁର ଯଜ୍ଞସେନ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସମୁପାଦାଯ ରତ୍ନାନି ଵସୂନି ଵିଵିଧାନି ଚ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଚ ଯଜ୍ଞସେନସ୍ଯ ଚୈଵ ହ
ସେ ଦ୍ରୌପଦୀ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ପାଇଁ ରତ୍ନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ସହିତ ଆଣିଥିଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ସ ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ। ଦ୍ରୁପଦଂ ନ୍ଯାଯତୋ ରାଜନ୍ସଂଯୁକ୍ତମୁପତସ୍ଥିଵାନ୍
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାତା ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜା ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ।