ଅହନ୍ଯହନ୍ଯୁତ୍ତମରୂପଧାରିଣୋ ମହାରଥାଃ କୌରଵଵଂଶଵର୍ଧନାଃ
ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ମହାରଥୀମାନେ, କୌରବ ବଂଶର ଗୌରବ ବଢ଼ାଇଥିବା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଇଦଂ ଚ ତତ୍ରାଦ୍ଭୁତରୂପମୁତ୍ତମଂ ଜଗାଦ ଦେଵର୍ଷିରତୀତମାନୁଷମ୍। ମହାନୁଭାଵା କିଲ ସା ସୁମଧ୍ଯମା ବଭୂଵ କନ୍ଯୈଵ ଗତେ ଗତେଽହନି
ତାପରେ ଦେବ ଋଷି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅସାଧାରଣ ଘଟଣା ବିଷୟରେ କହିଲେ—ଏହି ମହାନ ଓ ଶୁଭ୍ର କଟିବଳା କନ୍ୟା ପ୍ରତିଦିନ ବିବାହ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ କନ୍ୟା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲେ।
ପତିଶ୍ଵଶୁରତା ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ପତିଦେଵରତାଽନୁଜେ। ମଧ୍ଯମେଷୁ ଚ ପାଞ୍ଚାଲ୍ଯାସ୍ତ୍ରିତଯଂ ତ୍ରିତଯଂ ତ୍ରିଷୁ
ଅଧିକାରୀ ଭାଇଙ୍କୁ ସେ ପତ୍ନୀ ଭାବେ, ଛୋଟ ଭାଇଙ୍କୁ ଭାବଜୀ ଭାବେ, ଓ ମଧ୍ୟମ ଭାଇମାନେ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚାଳୀ ତିନିପ୍ରକାର ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥିଲେ।
କୃତେ ଵିଵାହେ ଦ୍ରୁପଦୋ ଧନଂ ଦଦୌ ମହାରଥେଭ୍ଯୋ ବହୁରୂପମୁତ୍ତମମ୍। ଶତଂ ରଥାନାଂ ଵରହେମମାଲିନାଂ ଚତୁର୍ଯୁଜାଂ ହେମଖଲୀନମାଲିନାମ୍
ବିବାହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ଡ୍ରୁପଦ ମହାରଥୀମାନେଂକୁ ବହୁ ଓ ଉତ୍ତମ ଧନ ଦେଲେ—ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଶତ ରଥ।
ଶତଂ ଗଜାନାମପି ପଦ୍ମିନାଂ ତଥା ଶତଂ ଗିରିଣାମିଵ ହେମଶୃଙ୍ଗିଣାମ୍। ତଥୈଵ ଦାସୀଶତମଗ୍ର୍ଯଯୌଵନଂ ମହାର୍ହଵେଷାଭରଣାମ୍ବରସ୍ରଜମ୍
ସେ ଶତ ଟି ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନିତ ହାତୀ, ପାହାଡ଼ ପରି ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ଶତ ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ଯୁବତୀ ଦାସୀମାନେ ଶତ ଜଣ, ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର, ଗହଣା ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇ ଦେଲେ।
ପୃଥକ୍ପୃଥଗ୍ଦିଵ୍ଯଦୃଶାଂ ପୁନର୍ଦଦୌ ତଦା ଧନଂ ସୌମକିରଗ୍ନିସାକ୍ଷିକମ୍। ତଥୈଵ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଭୂଷଣାନି ପ୍ରଭାଵଯୁକ୍ତାନି ମହାନୁଭାଵଃ
ଏହା ସହିତ ଡ୍ରୁପଦ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଥିବା ଲୋକମାନେଂକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀରେ ଧନ ଦେଲେ, ଏବଂ ମହାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗହଣା ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
କୃତେ ଵିଵାହେ ଚ ତତସ୍ତୁ ପାଣ୍ଡଵାଃ ପ୍ରଭୂତରତ୍ନାମୁପଲଭ୍ଯ ତାଂ ଶ୍ରିଯମ୍। ଵିଜହ୍ରୁରିନ୍ଦ୍ରପ୍ରତିମା ମହାବଲାଃ ପୁରେ ତୁ ପାଞ୍ଚାଲନୃପସ୍ଯ ତସ୍ଯ ହ
ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ, ମହାବଳୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ, ସେହି ପଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ସହରରେ ବହୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ରତ୍ନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସରେ ରହିଲେ।
ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସହ ସଂଯୋଗଂ ଗତସ୍ଯ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ହ। ନ ବଭୂଵ ଭଯଂ କିଂଚିଦ୍ଦେଵେଭ୍ଯୋଽପି କଥଂଚନ
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ହେବା ପରେ, ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ କେବେ ବି କୌଣସି ଭୟ ରହିଲା ନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କିଛି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
କୁନ୍ତୀମାସାଦ୍ଯ ତା ନାର୍ଯୋ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ନାମ ସଂକୀର୍ତଯନ୍ତ୍ଯୋଽସ୍ଯା ଜଗ୍ମୁଃ ପାଦୌ ସ୍ଵମୂର୍ଧଭିଃ
ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଘରର ମହିଳାମାନେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ତାଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
କୃଷ୍ଣା ଚ କ୍ଷୌମସଂଵୀତା କୃତକୌତୁକମଙ୍ଗଲା। କୃତାଭିଵାଦନା ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵାସ୍ତସ୍ଥୌ ପ୍ରହ୍ଵା କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
କୃଷ୍ଣା ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୁଭ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଶ୍ୱଶ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଜୋଡି ନମ୍ରତାରେ ଦଣ୍ଡାୟତ ହୋଇ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ରୂପଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନାଂ ଶୀଲାଚାରସମନ୍ଵିତାମ୍। ଦ୍ରୌପଦୀମଵଦତ୍ପ୍ରେମ୍ଣା ପୃଥାଶୀର୍ଵଚନଂ ସ୍ନୁଷାମ୍
ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଓ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ଆଚରଣ ଥିବା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ, ପୃଥା ସ୍ନେହରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ଯଥେନ୍ଦ୍ରାଣୀ ହରିହଯେ ସ୍ଵାହା ଚୈଵ ଵିଭାଵସୌ। ରୋହିଣୀ ଚ ଯଥା ସୋମେ ଦମଯନ୍ତୀ ଯଥା ନଲେ
ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଶଚୀ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହ ସ୍ୱାହା, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ରୋହିଣୀ, ନଳଙ୍କ ସହ ଦମୟନ୍ତୀ—
ଯଥା ଵୈଶ୍ରଵଣେ ଭଦ୍ରା ଵସିଷ୍ଠେ ଚାପ୍ଯରୁନ୍ଧତୀ। ଯଥା ନାରାଯଣେ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ଭଵ ଭର୍ତୃଷୁ
ଯେପରି ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ସହ ଭଦ୍ରା, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସହ ଅରୁନ୍ଧତୀ, ନାରାୟଣଙ୍କ ସହ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସେପରି ତୁମେ ତୁମ ପତିମାନେ ସହ ଏଭଳି ହେଉ।
ଜୀଵସୂର୍ଵୀରସୂର୍ଭଦ୍ରେ ବହୁସୌଖ୍ଯସମନ୍ଵିତା। ସୁଭଗା ଭୋଗସଂପନ୍ନା ଯଜ୍ଞପତ୍ନୀ ପତିଵ୍ରତା
ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ଓ ବୀର ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଉ, ବହୁ ସୁଖ ଥାଉ, ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ଭୋଗସମ୍ପନ୍ନ ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ପତ୍ନୀ ଓ ପତିଭକ୍ତା ହେଉ।
ଅତିଥୀନାଗତାନ୍ସାଧୂନ୍ଵୃଦ୍ଦାନ୍ବାଲାଂସ୍ତଥା ଗୁରୂନ୍। ପୂଜଯନ୍ତ୍ଯା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ତେ ସମାଃ
ଅତିଥି, ନୂତନ ଆସିଥିବା, ସଦ୍ଗୁଣୀ, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଓ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମାନ ଦେଇ, ତୁମ ଜୀବନ ସବୁବେଳେ ଶୁଭ ଭାବେ କଟୁ।
କୁରୁଜାଙ୍ଗଲମୁଖ୍ଯେଷୁ ରାଷ୍ଟ୍ରେଷୁ ନଗରେଷୁ ଚ। ଅନୁ ତ୍ଵମଭିଷିଚ୍ଯସ୍ଵ ନୃପତିଂ ଧର୍ମଵତ୍ସଲା
କୁରୁଜାଙ୍ଗଳ ଅଞ୍ଚଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଶ ଓ ସହରମାନେରେ, ଧର୍ମପ୍ରିୟା, ତୁମେ ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କର।
ପତିଭିର୍ନିର୍ଜିତାମୁର୍ଵୀଂ ଵିକ୍ରମେଣ ମହାବଲୈଃ। କୁରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣସାତ୍ସର୍ଵାମଶ୍ଵମେଧେ ମହାକ୍ରତୌ
ମହାବଳୀ ପତିମାନେ ଶୌର୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ଜିତିଲେ, ତୁମେ ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କର।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ରତ୍ନାନି ଗୁଣଵନ୍ତି ଗୁଣାନ୍ଵିତେ। ତାନ୍ଯାପ୍ନୁହି ତ୍ଵଂ କଲ୍ଯାଣି ସୁଖିନୀ ଶରଦାଂ ଶତଂ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଶୁଭ ଗୁଣ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଅଛି, ଭଦ୍ରେ, ସେସବୁ ତୁମେ ପାଉ, ଏବଂ ଶତ ବର୍ଷ ସୁଖରେ ବଞ୍ଚ।
ଯଥା ଚ ତ୍ଵାଽଭିନନ୍ଦାମି ଵଧ୍ଵଦ୍ଯ କ୍ଷୌମସଂଵୃତାମ୍। ତଥା ଭୂଯୋଽଭିନନ୍ଦିଷ୍ଯେ ଜାତପୁତ୍ରାଂ ଗୁଣାନ୍ଵିତାଂ
ଏବେ ଯେପରି ତୁମେ ବଧୂବେଶରେ ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଦେଖି ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ, ସେପରି ଭବିଷ୍ୟତରେ ତୁମେ ଗୁଣବତୀ ଓ ସନ୍ତାନବତୀ ହେଲେ ମୁଁ ପୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହେବି।
ତତସ୍ତୁ କୃତଦାରେଭ୍ଯଃ ପାଣ୍ଡୁଭ୍ଯଃ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଧରିଃ। ଵୈଦୂର୍ଯମଣିଚିତ୍ରାଣି ହୈମାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ତାପରେ, ବିବାହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ହରି ହେମ ଓ ବୈଦୂର୍ୟ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଅଳଙ୍କାର ପଠାଇଲେ।
ଵାସାଂସି ଚ ମହାର୍ହାଣି ନାନାଦେଶ୍ଯାନି ମାଧଵଃ। କମ୍ବଲାଜିନରତ୍ନାନି ସ୍ପର୍ଶଵନ୍ତି ଶୁଭାନି ଚ
ମାଧବ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର, କମ୍ବଳ, ଚର୍ମ, ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଓ ନରମ ଶୁଭ ଜିନିଷ ଦେଲେ।
ଶଯନାସନଯାନାନି ଵିଵିଧାନି ମହାନ୍ତି ଚ। ଵୈଦୂର୍ଯଵଜ୍ରଚିତ୍ରାଣି ଶତଶୋ ଭାଜନାନି ଚ
ସେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଏବଂ ବଡ଼ ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ଯାନ ଓ ବୈଦୂର୍ୟ ଓ ହୀରା ଲାଗିଥିବା ଶତଶଃ ପାତ୍ର ଦେଲେ।
ରୂପଯୌଵନଦାକ୍ଷିଣ୍ଯୈରୁପେତାଶ୍ଚ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାଃ। ପ୍ରେଷ୍ଯାଃ ସଂପ୍ରଦଦୌ କୃଷ୍ଣୋ ନାନାଦେଶ୍ଯାଃ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାଃ
କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଶୁଭ ଅଳଙ୍କୃତ, ରୂପ, ଯୌବନ ଓ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାସୀମାନେ ଦେଲେ।
ଗଜାନ୍ଵିନୀତାନ୍ଭଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ସଦଶ୍ଵାଂଶ୍ଚ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାନ୍। ରଥାଂଶ୍ଚ ଦାନ୍ତାନ୍ସୌଵର୍ଣୈଃ ଶୁଭ୍ରୈଃ ପଟ୍ଟୈରଲଙ୍କୃତାନ୍
ସେ ଶିକ୍ଷିତ ହାତୀ, ଭଲ ଘୋଡ଼ା ଓ ଅଳଙ୍କୃତ ରଥ, ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଓ ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର ଲାଗିଥିବା ରଥ ଦେଲେ।
କୋଟିଶଶ୍ଚ ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ତେଷାମକୃତକଂ ତଥା। ଵୀଥୀକୃତମମେଯାତ୍ମା ପ୍ରାହିଣୋନ୍ମଧୁସୂଦନଃ
ଅପାର ଆତ୍ମା ମଧୁସୂଦନ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଦ୍ଧ ସୁନା, ଶାରି ଶାରି ରେଖି, ପଠାଇଲେ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ମୁଦା ପରମଯା ଯୁକ୍ତୋ ଗୋଵିନ୍ଦପ୍ରିଯକାମ୍ଯଯା
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦେଉଥିବା ଦାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତୋ ରାଜ୍ଞାଂ ଚୈରରାପ୍ତୈଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତିରୁପନୀଯତ। ପାଣ୍ଡଵୈରୁପସଂପନ୍ନା ଦ୍ରୌପଦୀ ପତିଭିଃ ଶୁଭା
ତାପରେ ରାଜାମାନେ ଗୁପ୍ତଚର ମାଧ୍ୟମରେ ଯେଉଁ ଖବର ଆଣିଥିଲେ, ସେଗୁଡିକ ଆଣାଯାଇଲା। ଶୁଭା ଦ୍ରୌପଦୀ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ଯେନ ତଦ୍ଧନୁରାଦାଯ ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଧଂ ମହାତ୍ମନା। ସୋଽର୍ଜୁନୋ ଜଯତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମହାବାଣଧନୁର୍ଧରଃ
ଯିଏ ସେ ମହାପୁରୁଷ, ଏହି ଧନୁଷ ଉଠାଇ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭେଦ କରିଥିଲେ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଅର୍ଜୁନ, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର।
ଯଃ ଶଲ୍ଯଂ ମଦ୍ରରାଜଂ ଵୈ ପ୍ରୋତ୍କ୍ଷିପ୍ଯାପାତଯଦ୍ବଲୀ। ତ୍ରାସଯାମାସ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଵୃକ୍ଷେଣ ପୁରୁଷାନ୍ରଣେ
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ମଦ୍ର ରାଜା ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଗଛ ଉପ୍ରେ ଉଠାଇ ଫିଙ୍ଗିଦେଇଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଲୋକମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ—
ନ ଚାସ୍ଯ ସଂଭ୍ରମଃ କଶ୍ଚିଦାସୀତ୍ତତ୍ର ମହାତ୍ମନଃ। ସ ଭୀମୋ ଭୀମସଂସ୍ପର୍ଶଃ ଶତ୍ରୁସେନାଙ୍ଗପାତନଃ
ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ମନରେ ସେଠାରେ କିଛି ଭୟ କିମ୍ବା ଅସ୍ଥିରତା ଆସିଲା ନାହିଁ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଭୀମ, ଯାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ଭୟଙ୍କର, ଶତ୍ରୁ ସେନାଙ୍କ ଅଂଗ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଇଥିବା।