ତତୋଽସ୍ଯ ଵେଶ୍ମାଗ୍ର୍ଯଜନୋପଶୋଭିତଂ ଵିସ୍ତୀର୍ଣପଦ୍ମୋତ୍ପଲଭୂଷିତାଜିରମ୍। ବଲୌଘରତ୍ନୌଘଵିଚିତ୍ରମାବଭୌ ନଭୋ ଯଥା ନିର୍ମଲତାରକାନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ ରାଜାଙ୍କ ମହଲ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ଚମକୁଥିଲା। ବିଶାଳ ଆଙ୍ଗନ ଗୋଲାପ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହାରେ ଅନେକ ସେନାନୀ ଓ ରତ୍ନର ଢେର ଥିଲା, ଯେପରି ନିର୍ମଳ ଆକାଶରେ ଶୁଭ୍ର ତାରା ଚମକେ।
ତତସ୍ତୁ ତେ କୌରଵରାଜପୁତ୍ରା ଵିଭୂଷିତାଃ କୁଣ୍ଡଲିନୋ ଯୁଵାନଃ। ମହାର୍ହଵସ୍ତ୍ରାମ୍ବରଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତାଃ କୃତାଭିଷେକାଃ କୃତମଙ୍ଗଲକ୍ରିଯାଃ
ତାପରେ କୌରବ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଯୁବା ଏବଂ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା, ନିୟମିତ ଅଭିଷେକ ଓ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ପୁରୋହିତେନାଗ୍ନିସମାନଵର୍ଚସା ସହୈଵ ଧୌମ୍ଯେନ ଯତାଵିଧି ପ୍ରଭୋ। କ୍ରମେଣ ସର୍ଵେ ଵିଵିଶୁସ୍ତତଃ ସଦୋ ମହର୍ଷଭା ଗୋଷ୍ଠମିଵାଭିନନ୍ଦିନଃ
ପୂରୋହିତ ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସମାନ ତେଜ ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେପରି ମହାବଳୀ ବୃଷମାନେ ଆନନ୍ଦ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ତତଃ ସମାଧାଯ ସ ଵେଦପରାଗୋ ଜୁହାଵ ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଜ୍ଵଲିତଂ ହୁତାଶନମ୍। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ଚାପ୍ଯୁପନୀଯ ମନ୍ତ୍ରଵି- ନ୍ନିଯୋଜଯାମାସ ସହୈଵ କୃଷ୍ଣଯା
ତାପରେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ପୂରୋହିତ ସମସ୍ତ ତୟାରି କରି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ହବନ କଲେ। ସେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଏବଂ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବସାଇଲେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତୌ ପ୍ରଗୃହୀତପାଣୀ ସମାନଯାମାସ ସ ଵେଦପରାଗଃ। `ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ସଂତର୍ପ୍ଯ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ଧନୈ- ର୍ଗୋଭିଶ୍ଚ ରତ୍ନୈର୍ଵିଵିଧୈଶ୍ଚ ପୂର୍ଵମ୍
ହାତ ଧରି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ପୂରୋହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରାଇଲେ। ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଧନ, ଗାଁଁ, ଓ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ତଦା ସ ରାଜା ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ପୁତ୍ରିକା- ପାଣିଂ ପ୍ରଜଗ୍ରାହ ହୁତାଶନାଗ୍ରତଃ। ଧୌମ୍ଯେନ ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଧିଵଦ୍ଭୁତେଽଗ୍ନୌ ସହାଗ୍ନିକଲ୍ପୈର୍ଋଷିଭିଃ ସମେତ୍ଯ
ତାପରେ ରାଜା ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ଝିଅଙ୍କ ହାତକୁ ହୁତାଶନ (ଅଗ୍ନି) ସାମ୍ନାରେ ଧରିଲେ। ଧୌମ୍ୟ ପୂରୋହିତ ନିୟମିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଋଷିମାନେ ସହିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ତତୋଽନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍କୁସୁମାନି ପେତୁ- ର୍ଵଵୌ ଚ ଵାଯୁଃ ସୁମନୋଜ୍ଞଗନ୍ଧଃ। ତତୋଽଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ସମାଜଶୋଭିତଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ରାଜପୁରୋହିତସ୍ତଦା
ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଫୁଲ ବର୍ଷିଲା ଓ ମନମୋହକ ସୁଗନ୍ଧ ଭରିଥିବା ହଲକା ପବନ ବହିଲା। ଏହା ପରେ ରାଜପୂରୋହିତ ସଭାର ଅନୁମତି ନେଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ସୁହୃଦଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞଃ ସମେତ୍ଯ ରାଜାନମଦୀନସତ୍ଵମ୍। ଜଗାଦ ଭୂଯୋଽପି ମହାନୁଭାଵୋ ଵଚୋଽର୍ଥଯୁକ୍ତଂ ମନୁଜେଶ୍ଵରଂ ତମ୍
ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ରାଜାଙ୍କ ବନ୍ଧୁମାନେ ଏକଠା ହେବା ପରେ, ମହାନ ଆତ୍ମା ପୂରୋହିତ ଅଦମ୍ୟ ଉତ୍ସାହରେ ରାଜାଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ।
ଗୃହ୍ଣନ୍ତ୍ଵଥାନ୍ଯେ ନରଦେଵକନ୍ଯା- ପାଣିଂ ଯଥାଵନ୍ନରଦେଵପୁତ୍ରାଃ। ତମଭ୍ଯନନ୍ଦଦ୍ଦ୍ରୁପଦସ୍ତଥା ଦ୍ଵିଜଂ ତଥା କୁରୁଷ୍ଵେତି ତମାଦିଦେଶ
ଏବେ ଅନ୍ୟ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ଯଥାଯଥି ରାଜକୁମାରୀଙ୍କ ହାତ ଧରନ୍ତୁ। ଡ୍ରୁପଦ ସେଠାରେ ପୂରୋହିତଙ୍କୁ ସ୍ବାଗତ କରି କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ପୁରୋହିତସ୍ଯାନୁମତେନ ରାଜ୍ଞ- ସ୍ତେ ରାଜପୁତ୍ରା ମୁଦିତା ବଭୂଵୁଃ। କ୍ରମେଣ ଚାନ୍ଯେ ଚ ନରାଧିପାତ୍ମଜା ଵରସ୍ତ୍ରିଯାସ୍ତେ ଜଗୃହୁଃ କରଂ ତଦା
ପୂରୋହିତ ଓ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଅନ୍ୟ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ବଧୂଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ।
ଅହନ୍ଯହନ୍ଯୁତ୍ତମରୂପଧାରିଣୋ ମହାରଥାଃ କୌରଵଵଂଶଵର୍ଧନାଃ
ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ମହାରଥୀମାନେ, କୌରବ ବଂଶର ଗୌରବ ବଢ଼ାଇଥିବା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଇଦଂ ଚ ତତ୍ରାଦ୍ଭୁତରୂପମୁତ୍ତମଂ ଜଗାଦ ଦେଵର୍ଷିରତୀତମାନୁଷମ୍। ମହାନୁଭାଵା କିଲ ସା ସୁମଧ୍ଯମା ବଭୂଵ କନ୍ଯୈଵ ଗତେ ଗତେଽହନି
ତାପରେ ଦେବ ଋଷି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅସାଧାରଣ ଘଟଣା ବିଷୟରେ କହିଲେ—ଏହି ମହାନ ଓ ଶୁଭ୍ର କଟିବଳା କନ୍ୟା ପ୍ରତିଦିନ ବିବାହ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ କନ୍ୟା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲେ।
ପତିଶ୍ଵଶୁରତା ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ପତିଦେଵରତାଽନୁଜେ। ମଧ୍ଯମେଷୁ ଚ ପାଞ୍ଚାଲ୍ଯାସ୍ତ୍ରିତଯଂ ତ୍ରିତଯଂ ତ୍ରିଷୁ
ଅଧିକାରୀ ଭାଇଙ୍କୁ ସେ ପତ୍ନୀ ଭାବେ, ଛୋଟ ଭାଇଙ୍କୁ ଭାବଜୀ ଭାବେ, ଓ ମଧ୍ୟମ ଭାଇମାନେ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚାଳୀ ତିନିପ୍ରକାର ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥିଲେ।
କୃତେ ଵିଵାହେ ଦ୍ରୁପଦୋ ଧନଂ ଦଦୌ ମହାରଥେଭ୍ଯୋ ବହୁରୂପମୁତ୍ତମମ୍। ଶତଂ ରଥାନାଂ ଵରହେମମାଲିନାଂ ଚତୁର୍ଯୁଜାଂ ହେମଖଲୀନମାଲିନାମ୍
ବିବାହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ଡ୍ରୁପଦ ମହାରଥୀମାନେଂକୁ ବହୁ ଓ ଉତ୍ତମ ଧନ ଦେଲେ—ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଶତ ରଥ।
ଶତଂ ଗଜାନାମପି ପଦ୍ମିନାଂ ତଥା ଶତଂ ଗିରିଣାମିଵ ହେମଶୃଙ୍ଗିଣାମ୍। ତଥୈଵ ଦାସୀଶତମଗ୍ର୍ଯଯୌଵନଂ ମହାର୍ହଵେଷାଭରଣାମ୍ବରସ୍ରଜମ୍
ସେ ଶତ ଟି ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନିତ ହାତୀ, ପାହାଡ଼ ପରି ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ଶତ ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ଯୁବତୀ ଦାସୀମାନେ ଶତ ଜଣ, ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର, ଗହଣା ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇ ଦେଲେ।
ପୃଥକ୍ପୃଥଗ୍ଦିଵ୍ଯଦୃଶାଂ ପୁନର୍ଦଦୌ ତଦା ଧନଂ ସୌମକିରଗ୍ନିସାକ୍ଷିକମ୍। ତଥୈଵ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଭୂଷଣାନି ପ୍ରଭାଵଯୁକ୍ତାନି ମହାନୁଭାଵଃ
ଏହା ସହିତ ଡ୍ରୁପଦ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଥିବା ଲୋକମାନେଂକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀରେ ଧନ ଦେଲେ, ଏବଂ ମହାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗହଣା ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
କୃତେ ଵିଵାହେ ଚ ତତସ୍ତୁ ପାଣ୍ଡଵାଃ ପ୍ରଭୂତରତ୍ନାମୁପଲଭ୍ଯ ତାଂ ଶ୍ରିଯମ୍। ଵିଜହ୍ରୁରିନ୍ଦ୍ରପ୍ରତିମା ମହାବଲାଃ ପୁରେ ତୁ ପାଞ୍ଚାଲନୃପସ୍ଯ ତସ୍ଯ ହ
ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ, ମହାବଳୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ, ସେହି ପଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ସହରରେ ବହୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ରତ୍ନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସରେ ରହିଲେ।
ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସହ ସଂଯୋଗଂ ଗତସ୍ଯ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ହ। ନ ବଭୂଵ ଭଯଂ କିଂଚିଦ୍ଦେଵେଭ୍ଯୋଽପି କଥଂଚନ
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ହେବା ପରେ, ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ କେବେ ବି କୌଣସି ଭୟ ରହିଲା ନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କିଛି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
କୁନ୍ତୀମାସାଦ୍ଯ ତା ନାର୍ଯୋ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ନାମ ସଂକୀର୍ତଯନ୍ତ୍ଯୋଽସ୍ଯା ଜଗ୍ମୁଃ ପାଦୌ ସ୍ଵମୂର୍ଧଭିଃ
ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଘରର ମହିଳାମାନେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ତାଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
କୃଷ୍ଣା ଚ କ୍ଷୌମସଂଵୀତା କୃତକୌତୁକମଙ୍ଗଲା। କୃତାଭିଵାଦନା ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵାସ୍ତସ୍ଥୌ ପ୍ରହ୍ଵା କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
କୃଷ୍ଣା ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୁଭ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଶ୍ୱଶ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଜୋଡି ନମ୍ରତାରେ ଦଣ୍ଡାୟତ ହୋଇ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ରୂପଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନାଂ ଶୀଲାଚାରସମନ୍ଵିତାମ୍। ଦ୍ରୌପଦୀମଵଦତ୍ପ୍ରେମ୍ଣା ପୃଥାଶୀର୍ଵଚନଂ ସ୍ନୁଷାମ୍
ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଓ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ଆଚରଣ ଥିବା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ, ପୃଥା ସ୍ନେହରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ଯଥେନ୍ଦ୍ରାଣୀ ହରିହଯେ ସ୍ଵାହା ଚୈଵ ଵିଭାଵସୌ। ରୋହିଣୀ ଚ ଯଥା ସୋମେ ଦମଯନ୍ତୀ ଯଥା ନଲେ
ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଶଚୀ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହ ସ୍ୱାହା, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ରୋହିଣୀ, ନଳଙ୍କ ସହ ଦମୟନ୍ତୀ—
ଯଥା ଵୈଶ୍ରଵଣେ ଭଦ୍ରା ଵସିଷ୍ଠେ ଚାପ୍ଯରୁନ୍ଧତୀ। ଯଥା ନାରାଯଣେ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ଭଵ ଭର୍ତୃଷୁ
ଯେପରି ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ସହ ଭଦ୍ରା, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସହ ଅରୁନ୍ଧତୀ, ନାରାୟଣଙ୍କ ସହ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସେପରି ତୁମେ ତୁମ ପତିମାନେ ସହ ଏଭଳି ହେଉ।
ଜୀଵସୂର୍ଵୀରସୂର୍ଭଦ୍ରେ ବହୁସୌଖ୍ଯସମନ୍ଵିତା। ସୁଭଗା ଭୋଗସଂପନ୍ନା ଯଜ୍ଞପତ୍ନୀ ପତିଵ୍ରତା
ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ଓ ବୀର ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଉ, ବହୁ ସୁଖ ଥାଉ, ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ଭୋଗସମ୍ପନ୍ନ ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ପତ୍ନୀ ଓ ପତିଭକ୍ତା ହେଉ।
ଅତିଥୀନାଗତାନ୍ସାଧୂନ୍ଵୃଦ୍ଦାନ୍ବାଲାଂସ୍ତଥା ଗୁରୂନ୍। ପୂଜଯନ୍ତ୍ଯା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ତେ ସମାଃ
ଅତିଥି, ନୂତନ ଆସିଥିବା, ସଦ୍ଗୁଣୀ, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଓ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମାନ ଦେଇ, ତୁମ ଜୀବନ ସବୁବେଳେ ଶୁଭ ଭାବେ କଟୁ।
କୁରୁଜାଙ୍ଗଲମୁଖ୍ଯେଷୁ ରାଷ୍ଟ୍ରେଷୁ ନଗରେଷୁ ଚ। ଅନୁ ତ୍ଵମଭିଷିଚ୍ଯସ୍ଵ ନୃପତିଂ ଧର୍ମଵତ୍ସଲା
କୁରୁଜାଙ୍ଗଳ ଅଞ୍ଚଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଶ ଓ ସହରମାନେରେ, ଧର୍ମପ୍ରିୟା, ତୁମେ ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କର।
ପତିଭିର୍ନିର୍ଜିତାମୁର୍ଵୀଂ ଵିକ୍ରମେଣ ମହାବଲୈଃ। କୁରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣସାତ୍ସର୍ଵାମଶ୍ଵମେଧେ ମହାକ୍ରତୌ
ମହାବଳୀ ପତିମାନେ ଶୌର୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ଜିତିଲେ, ତୁମେ ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କର।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ରତ୍ନାନି ଗୁଣଵନ୍ତି ଗୁଣାନ୍ଵିତେ। ତାନ୍ଯାପ୍ନୁହି ତ୍ଵଂ କଲ୍ଯାଣି ସୁଖିନୀ ଶରଦାଂ ଶତଂ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଶୁଭ ଗୁଣ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଅଛି, ଭଦ୍ରେ, ସେସବୁ ତୁମେ ପାଉ, ଏବଂ ଶତ ବର୍ଷ ସୁଖରେ ବଞ୍ଚ।
ଯଥା ଚ ତ୍ଵାଽଭିନନ୍ଦାମି ଵଧ୍ଵଦ୍ଯ କ୍ଷୌମସଂଵୃତାମ୍। ତଥା ଭୂଯୋଽଭିନନ୍ଦିଷ୍ଯେ ଜାତପୁତ୍ରାଂ ଗୁଣାନ୍ଵିତାଂ
ଏବେ ଯେପରି ତୁମେ ବଧୂବେଶରେ ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଦେଖି ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ, ସେପରି ଭବିଷ୍ୟତରେ ତୁମେ ଗୁଣବତୀ ଓ ସନ୍ତାନବତୀ ହେଲେ ମୁଁ ପୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହେବି।
ତତସ୍ତୁ କୃତଦାରେଭ୍ଯଃ ପାଣ୍ଡୁଭ୍ଯଃ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଧରିଃ। ଵୈଦୂର୍ଯମଣିଚିତ୍ରାଣି ହୈମାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ତାପରେ, ବିବାହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ହରି ହେମ ଓ ବୈଦୂର୍ୟ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଅଳଙ୍କାର ପଠାଇଲେ।