ରାଜଂସ୍ତଵାତ୍ମଜା କୃଷ୍ଣା ଵେଦ୍ଯାଂ ତେଜସ୍ଵିନୀ ଶୁଭା। ତସ୍ମିଂସ୍ତସ୍ଯା ମନଃ ସକ୍ତଂ ନ ଚଚାଲ କଦାଚନ
ହେ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କର ଝିଅ କୃଷ୍ଣା ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଶୁଭ ମହିଳା, ସେ ସେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ମନ କେବେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରୁ ଭ୍ରମିତ ହେଲା ନାହିଁ।
ତଥା ପ୍ରଣିହିତୋ ହ୍ଯାତ୍ମା ତସ୍ଯାସ୍ତସ୍ମିନ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମେ
ସେ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜ ମନ, ଶରୀର ଓ ଆତ୍ମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରୂହି ତତ୍କାରଣଂ ଯେନ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାଲାଯନୀ ଶୁଭା। ଜାତା ମମାଧ୍ଵରେ କୃଷ୍ମା ସର୍ଵଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଯଜ୍ଞରେ ଶୁଭ ନାଳାୟନୀ କୃଷ୍ଣା ଭାବେ କିଏଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏହାର କାରଣ କହନ୍ତୁ, ହେ ସମସ୍ତ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ଯଥା ହ୍ଯସ୍ଯା ଦତ୍ତୋ ରୁଦ୍ରେଣ ଵୈ ଵରଃ। ଯଦର୍ଥଂ ଚୈଵ ସଂଭୂତା ତଵ ଗେହେ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ହେ ରାଜା, କିପରି ତାଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଵର ଦିଆଯାଇଥିଲା ଓ କିପାଇଁ ସେ ତୁମ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏହା ଶୁଣ।
ହନ୍ତ ତ କଥଯିଷ୍ଯାମି କୃଷ୍ମାଯାଃ ପୌର୍ଵଦେହିକମ୍। ଇନ୍ଦ୍ରସେନେତି ଵିଖ୍ଯାତା ପୁରା ନାଲାଯନୀ ଶୁଭା
ଏବେ ମୁଁ କୃଷ୍ଣାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମ କଥା କହିବି; ଶୁଭ ନାଳାୟନୀ ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ରସେନା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ମୌଦ୍ଗଲ୍ଯସ୍ଯ ପତିମାସାଦ୍ଯ ଚଚାର ଵିଗତଜ୍ଵରା। ମୌଦ୍ଗଲ୍ଯସ୍ଯ ମହର୍ଷେଶ୍ଚ ରମମାଣସ୍ଯ ଵୈ ତଯା
ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇ ତିନି ଚିନ୍ତା ଚିନ୍ତା ରହିଲେ ନାହିଁ; ମହାର୍ଷି ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟଙ୍କ ସହ ତିନି ଆନନ୍ଦରେ ଜୀବନ କାଟିଲେ।
ସଂଵତ୍ସରଗଣା ରାଜନ୍ଵ୍ଯତୀଯୁଃ କ୍ଷଣଵତ୍ତଦା। ତତଃ କଦାଚିଦ୍ଧର୍ମାତ୍ମା ତୃପ୍ତଃ କାମୈର୍ଵ୍ଯରଜ୍ଯତ
ହେ ରାଜା, ବର୍ଷର ପରେ ବର୍ଷ କ୍ଷଣ ଭଳି କଟିଗଲା; ଏହିପରେ ଏକ ସମୟରେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟ ଭୋଗରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ବିରକ୍ତ ହେଲେ।
ଅନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ପରମଂ ଧର୍ମଂ ବ୍ରହ୍ମଯୋଗପରୋଽଭଵତ୍। ଉତ୍ସସର୍ଜ ସ ତାଂ ଵିପ୍ରଃ ସା ତଦା ଚାପତଦ୍ଭୁଵି। ମୌଦ୍ଗଲ୍ଯୋ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ତପୋଭିର୍ଭାଵିତଃ ସଦା
ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଧର୍ମ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମଯୋଗରେ ଲିନ ହେଲେ; ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ତାହାରେ ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲେ; ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟ ସଦା ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ।
ପ୍ରସୀଦ ଭଗଵନ୍ମହ୍ଯଂ ନ ମାମୁତ୍ସ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହସି। ଅଵିତୃପ୍ତାସ୍ମି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷେ କାମାନାଂ କାମସେଵନାତ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ, ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ହେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ମୁଁ ଭୋଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇପାରିନାହିଁ।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ମାମନିଃଶଙ୍କା ହ୍ଯଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଭାଷସେ। ଆଚରନ୍ତୀ ତପୋଵିଘ୍ନଂ ତସ୍ମାଚ୍ଛୃଣୁ ଵଚୋ ମମ
ତୁମେ ଯେଉଁଠି ମୋତେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଅକଥ୍ୟ କଥା କହୁଛ, ଏବଂ ମୋର ତପସ୍ୟାର ବିଘ୍ନ କରୁଛ, ତେଣୁ ମୋର କଥା ଶୁଣ।
ଭଵିଷ୍ଯସି ନୃଲୋକେ ତ୍ଵଂ ରାଜପୁତ୍ରୀ ଯଶସ୍ଵି। ପାଞ୍ଚାଲରାଜସ୍ଯ ସୁତା ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜକନ୍ୟା ହେବ; ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ଦ୍ରୁପଦଙ୍କର ଝିଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଭଵିତାରସ୍ତତ୍ର ତଵ ପତଯଃ ପଞ୍ଚ ଵିପ୍ଲୁତାଃ। ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ମଧୁରାକାରୈଶ୍ଚିରଂ ରତିମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ସେଠାରେ ତୁମର ପାଞ୍ଚଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ୱାମୀ ହେବେ; ସେମାନଙ୍କ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବ।
ସୈଵଂ ଶପ୍ତା ତୁ ଵିମନା ଵନଂ ପ୍ରାଗାଦ୍ଯଶସ୍ଵିନୀ। ଭୋଗୈରତୃପ୍ତା ଦେଵେଶଂ ତପସାଽଽରାଧଯତ୍ତଦା
ଏଭଳି ଶାପ ପାଇ ଶୋକାକୁଳ ହୋଇ, ଶୁଭା ତିନି ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ; ଭୋଗରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ତିନି ତପସ୍ୟାରେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ନିରାଶୀର୍ମାରୁତାହାରା ନିରାହାରା ତଥୈଵ ଚ। ଅନୁଵର୍ତମାନା ତ୍ଵାଦିତ୍ଯଂ ତଥା ପଞ୍ଚତପାଭଵତ୍
ଆଶା ଛାଡ଼ି, ବାୟୁ ଖାଇ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ ଏବଂ ପଞ୍ଚତପ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତୀଵ୍ରେଣ ତପସା ତସ୍ଯାସ୍ତୁଷ୍ଟଃ ପଶୁପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍। ଵଚଂ ପ୍ରାଦାତ୍ତଦା ରୁଦ୍ରଃ ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ପଶୁପତି ଖୁସି ହେଲେ; ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନାଥ ରୁଦ୍ର ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ପରଂ ଜନ୍ମ ଭଵିଷ୍ଯତି ଵରାଙ୍ଗନା। ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ପରଂ ଭଦ୍ରେ ପତଯଃ ପଞ୍ଚ ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ତୁମର ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ହେବ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ ଥିବା ମହିଳା ହେବ; ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ପଞ୍ଚଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ୱାମୀ ମିଳିବ।
ମହେନ୍ଦ୍ରଵପୁଷଃ ସର୍ଵେ ମହେନ୍ଦ୍ରସମଵିକ୍ରମାଃ। ତତ୍ରସ୍ଥା ଚ ମହତ୍କର୍ମ ସୁରାଣାଂ ତ୍ଵଂ କରିଷ୍ଯସି
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଦେହ ଓ ପ୍ରଭାବ ଥିବେ; ସେଠାରେ ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବ।
ଏକଃ ଖଲୁ ମଯା ଭର୍ତା ଵୃତଃ ପଞ୍ଚ ତ୍ଵିମେ କଥମ୍। ଏକୋ ଭଵତି ନୈକସ୍ଯା ବହଵସ୍ତଦ୍ବ୍ରଵୀହି ମେ
ମୁଁ ତ ଏକ ସ୍ୱାମୀକୁ ବାଛିଥିଲି; ଏହି ପଞ୍ଚଜଣ କିପରି ମୋର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ? ଏକ ମହିଳାଙ୍କର ଅନେକ ସ୍ୱାମୀ କିପରି ହୋଇପାରେ, ମୋତେ କହ।
ପଞ୍ଚକୃତ୍ଵସ୍ତ୍ଵଯା ଚୋକ୍ତଃ ପତିଂ ଦେହୀତ୍ଯହଂ ପୁନଃ। ପଞ୍ଚତେ ପତଯୋ ଭଦ୍ରେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସୁଖାଵହାଃ
ତୁମେ ପାଞ୍ଚଥର ମୋତେ 'ମୋତେ ପତି ଦିଅ' ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କରିଛ। ଏହିକାରଣରେ, ଓ ସୁମଧୁରା, ତୁମ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଜଣ ପତି ହେବେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ସୁଖ ଦେବେ।
ଧର୍ମ ଏକଃ ପତିଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପୂର୍ଵମେ ପ୍ରକଲ୍ପିତଃ। ବହୁପତ୍ନୀକତା ପୁଂସୋ ଧର୍ମଶ୍ଚ ବହୁଭିଃ କୃତଃ
ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ, ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ଏକମାତ୍ର ପତି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ପୁରୁଷମାନେ ଅନେକ ଜଣୀକୁ ବିବାହ କରିପାରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା ଧର୍ମ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି।
ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମଃ ପୂର୍ଵମେଵାଯଂ ନିର୍ମିତୋ ମୁନିଭିଃ ସଦା। ସହଧର୍ମଚରୀ ଭର୍ତୁରେକା ଏକସ୍ଯ ଚୋଚ୍ଯତେ
ପୁରୁଣା ସମୟରୁ ମୁନିମାନେ ନାରୀଙ୍କର ଧର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି—ସେ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ସହ ଧର୍ମରେ ସହଯାତ୍ରୀ ହେବେ, ଏବଂ ଏହା କେବଳ ଜଣେ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ହେବ।
ଏକୋ ହି ଭର୍ତା ନାରୀଣାଂ କୌମାର ଇତି ଲୌକିକଃ। ଆପତ୍ସୁ ଚ ନିଯୋଗେନ ଭର୍ତୁର୍ନାର୍ଯାଃ ପରଃ ସ୍ମୃତଃ
ସାଧାରଣତଃ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ତାଙ୍କର ଯୌବନରେ ଏକମାତ୍ର ପତି ଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଆପଦ୍ବେଳେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅନ୍ୟଜଣ ମଧ୍ୟ ପତି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରେ।
ଗଚ୍ଛେତ ନ ତୃତୀଯଂ ତୁ ତସ୍ଯା ନିଷ୍କୃତିରୁଚ୍ଯତେ। ଚତୁର୍ଥେ ପତିତା ନାରୀ ପଞ୍ଚମେ ଵର୍ଧକୀ ଭଵେତ୍
ତୃତୀୟ ପୁରୁଷ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଚତୁର୍ଥ ପତି ସହ ନାରୀ ଗିରେହିନୀ ହୁଏ, ପଞ୍ଚମ ପତି ସହ ହେଲେ ବେଶ୍ୟା ଭାବକୁ ପାଏ।
ଏଵଂ ଗତେ ଧର୍ମପଥେ ନ ଵୃଣେ ବହୁପୁଂସ୍କତାମ୍। ଅଲୋକାଚରିତାତ୍ତ୍ସମାତ୍କଥଂ ମୁଚ୍ଯେଯ ସଙ୍କରାତ୍
ଏପରି ଧର୍ମର ପଥ ଅନୁସରି, ମୁଁ କେବେ ଅନେକ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ଚୟନ କରିନାହିଁ। ସାମାଜିକ ଚଳନ ଭଙ୍ଗ କରି ହୋଇଥିବା ଏହି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ କିପରି ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବି?
ଅନାଵୃତାଃ ପୁରା ନାର୍ଯୋ ହ୍ଯାସଞ୍ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ଚାର୍ତଵେ। ସକୃଦୁକ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ନୈତନ୍ନାଧର୍ମସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ପୁରୁଣା ସମୟରେ ନାରୀମାନେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରୀ ଥିଲେ ଏବଂ ଋତୁକାଳରେ ପବିତ୍ର ହୁଅଥିଲେ। ତୁମେ କେବଳ ଏକଥର ଅନୁରୋଧ କରିଛ, ତେଣୁ ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଅଧର୍ମ ହେବ ନାହିଁ।
ଯଦି ମେ ପତଯଃ ପଞ୍ଚ ରତିମିଚ୍ଛାମି ତୈର୍ମିଥଃ। କୌମାରଂ ଚ ଭଵେତ୍ସର୍ଵୈଃ ସଂଗମେ ସଂଗମେ ଚ ମେ
ଯଦି ମୋର ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଜଣ ପତି ଥାଏ ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ଚାହେଁ, ତେବେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମ୍ମିଳନରେ ମୋର ଯୌବନ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହୁ।
ପତିଶୁଶ୍ରୂଷଯା ଚୈଵ ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରାପ୍ତା ମଯା ପୁରା। ଭୋଗେଚ୍ଛା ଚ ମଯା ପ୍ରାପ୍ତା ସ ଚ ଭୋଗଶ୍ଚ ମେ ଭଵେତ୍
ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ପତିଙ୍କୁ ସେବା କରି ସଫଳତା ଲାଭ କରିଛି; ମୁଁ ଭୋଗର ଇଚ୍ଛା ଲାଭ କରିଛି, ଏବଂ ସେଇ ଭୋଗ ମୋତେ ମିଳିବ।
ରତିଶ୍ଚ ଭଦ୍ରେ ସିଦ୍ଧିଶ୍ଚ ନ ଭଜେତେ ପରସ୍ପରମ୍। ଭୋଗାନାପ୍ସ୍ଯସି ସିଦ୍ଧିଂ ଚ ଯୋଗେନ ଚ ମହତ୍ତ୍ଵତାମ୍
ରତି ଏବଂ ସଫଳତା, ଓ ସୁମଧୁରା, ପରସ୍ପର ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ। ତୁମେ ଯୋଗ ଏବଂ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଭୋଗ ଓ ସିଦ୍ଧି ଦୁହିଁ ଲାଭ କରିପାରିବ।
ଅନ୍ଯଦେହାନ୍ତରେ ଚୈଵ ରୂପଭାଗ୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତା। ପଞ୍ଚଭିଃ ପ୍ରାପ୍ଯ କୌମାରଂ ମହାଭାଗା ଭଵିଷ୍ଯସି
ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ତୁମେ ରୂପ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ହେବ। ପାଞ୍ଚଜଣ ସହ ଯୌବନ ଲାଭ କରି, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ହେବ।
ଗଚ୍ଛ ଗଙ୍ଗାଜଲସ୍ଥା ଚ ନରଂ ପଶ୍ଯସି ଯଂ ଶୁଭେ। ତମାନଯ ମମାଭ୍ଯାଶଂ ସୁରରାଜଂ ଶୁଚିସ୍ମିତେ
ଯାଅ, ଗଙ୍ଗା ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ିଅ, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିବ, ସେଇ ସୁରମଣିଙ୍କୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।