ତାନ୍ଗୃହୀତଶରାଵାପାନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧାନାପତତୋ ବହୂନ୍। ଦ୍ରୁପଦୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସଂଗ୍ରାସାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଞ୍ଛରଣଂ ଗତଃ
ଅନେକ କ୍ରୁଧ୍ଧ ଲୋକଙ୍କୁ ହାତରେ ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଦ୍ରୁପଦ ଭୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ନ ଭଯାନ୍ନାପି କାର୍ପଣ୍ଯାନ୍ନ ପ୍ରାଣପରିରକ୍ଷଣାତ୍। ଜଗାମ ଦ୍ରୁପଦୋ ଵିପ୍ରାଞ୍ଶମାର୍ଥୀ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ
ଦ୍ରୁପଦ କୌଣସି ଭୟ, କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳତା, କିମ୍ବା ପ୍ରାଣର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାନ୍ତି ନୁହେଁ; ସେ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଆଶାରେ ଯାଇଥିଲେ।
ଵେଗେନାପତତସ୍ତାଂସ୍ତୁ ପ୍ରଭିନ୍ନାନିଵ ଵାରଣାନ୍। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରୌ ମହେଷ୍ଵାସୌ ପ୍ରତିଯାତାଵରିନ୍ଦମୌ
ତାପରେ, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମଦମସ୍ତ ହାତୀମାନେ ପରି ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇଦେଲେ।
ତତଃ ସମୁତ୍ପେତୁରୁଦାଯୁଧାସ୍ତେ ମହୀକ୍ଷିତୋ ବଦ୍ଧଗୋଧାଙ୍ଗୁଲିତ୍ରାଃ। ଜିଘାଂସମାନାଃ କୁରୁରାଜପୁତ୍ରା- ଵମର୍ଷଯନ୍ତୋଽର୍ଜୁନଭୀମସେନୌ
ତାପରେ ସେହି ରାଜାମାନେ, ହାତରେ ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଚାମଡ଼ ଗୋଡ଼ିରେ ମାଡ଼ି, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଉଠିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତତସ୍ତୁ ଭୀମୋଽଦ୍ଭୁତଭୀମକର୍ମା ମହାବଲୋ ଵଜ୍ରସମାନସାରଃ। ଉତ୍ପାଟ୍ଯ ଦୋର୍ଭ୍ଯାଂ ଦ୍ରୁମମେକଵୀରୋ ନିଷ୍ପତ୍ରଯାମାସ ଯଥା ଗଜେନ୍ଦ୍ରଃ
ତାପରେ ଭୀମ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବିଜୁଳି ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଇ ହାତରେ ଏକ ଗଛ ଉପଡ଼ିଦେଲେ, ଏକାକି ଥିବା ହାତୀରାଜା ପରି।
ତଂ ଵୃକ୍ଷମାଦାଯ ରିପୁପ୍ରମାଥୀ ଦଣ୍ଡୀଵ ଦଣ୍ଡଂ ପିତୃରାଜ ଉଗ୍ରମ୍। ତସ୍ଥୌ ସମୀପେ ପୁରୁଷର୍ଷଭସ୍ଯ ପାର୍ଥସ୍ଯ ପାର୍ଥଃ ପୃଥୁଦୀର୍ଘବାହୁଃ
ସେ ଗଛଟିଏକୁ ଶସ୍ତ୍ର ଭାବେ ନେଇ, ଯମରାଜଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ପରି, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଖରେ, ପ୍ରଶସ୍ତ ଓ ଦୀର୍ଘ ବାହୁ ଥିବା ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ କର୍ମାତିମନୁଷ୍ଯବୁଦ୍ଧି- ର୍ଜିଷ୍ଣୁଃ ସ ହି ଭ୍ରାତୁରଚିନ୍ତ୍ଯକର୍ମା। ଵିସିଷ୍ମିଯେ ଚାପି ଭଯଂ ଵିହାଯ ତସ୍ଥୌ ଧନୁର୍ଗୃହ୍ଯ ମହେନ୍ଦ୍ରକର୍ମା
ଏହି ମାନବ ଅତିକ୍ରମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ନିଜ ଭାଇଙ୍କ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଅର୍ଜୁନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ଭୟ ଛାଡ଼ି, ଧନୁଷ ଧରି ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ କର୍ମାତିମନୁଷ୍ଯବୁଦ୍ଧି- ର୍ଜିଷ୍ଣୋଃ ସହଭ୍ରାତୁରଚିନ୍ତ୍ଯକର୍ମା। ଦାମୋଦରୋ ଭ୍ରାତରମୁଗ୍ରଵୀର୍ଯଂ ହଲାଯୁଧଂ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ବଭାଷେ
ଏହି ମାନବ ଅତିକ୍ରମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ନିଜ ଭାଇଙ୍କ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଦାମୋଦର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ହଳଧରଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଯ ଏଷ ସିଂହର୍ଷଭଖେଲଗାମୀ ମଦଦ୍ଧନୁଃ କର୍ଷତି ତାଲମାତ୍ରମ୍। ଏଷୋଽର୍ଜୁନୋ ନାତ୍ର ଵିଚାର୍ଯମସ୍ତି ଯଦ୍ଯସ୍ମି ସଂକର୍ଷଣ ଵାସୁଦେଵଃ
ଯିଏ ସିଂହ ଓ ବୃଷଭଙ୍କ ପରି ଚାଲିଛନ୍ତି, ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଧନୁଷକୁ ପୂରା ଟାଣିଛନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଅର୍ଜୁନ। ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଯଦି ନୁହେଁ ସେ ସଂକର୍ଷଣ କିମ୍ବା ବାସୁଦେବ।
ଯସ୍ତ୍ଵେଷ ଵୃକ୍ଷଂ ତରସାଽଵଭଜ୍ଯ ରାଜ୍ଞାଂ ନିକାରେ ସହସା ପ୍ରଵୃତ୍ତଃ। ଵୃକୋଦରାନ୍ନାନ୍ଯ ଇହୈତଦଦ୍ଯ କର୍ତୁଂ ସମର୍ଥଃ ସମରେ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍
ଯିଏ ଏମିତି ଶକ୍ତିରେ ଗଛକୁ ଉପ୍ରେ ଉଖିଡ଼ି ରାଜାମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଏଠି ଯୋଗ ଦେଲେ, ଏହି କାମ ଆଜି ପୃଥିବୀରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କେବଳ ବୃକୋଦର ଛାଡ଼ି ଆଉ କେହି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଯୋଽସୌ ପୁରସ୍ତାତ୍କମଲାଯତାକ୍ଷୋ ମହାତନୁଃ ସିଂହଗତିର୍ଵିନୀତଃ। ଗୌରଃ ପ୍ରଲମ୍ବୋଜ୍ଜ୍ଵଲଚାରୁଘୋଣୋ ଵିନିଃସୃତଃ ସୋଽପ୍ଯୁତ ଧର୍ମପୁତ୍ରଃ
ଯିଏ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ ଦେହ, ପଦ୍ମପରି ଆଖି, ସିଂହ ପରି ଚାଲି, ନମ୍ର ସ୍ୱଭାବ, ଗୋରା ଚାମ୍ୱା, ଉଚ୍ଚ ଦେହ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାକ ନେଇ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି, ସେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଧର୍ମପୁତ୍ର।
ଯୌ ତୌ କୁମାରାଵିଵ କାର୍ତିକେଯୌ ଦ୍ଵାଵାଶ୍ଵିନେଯାଵିତି ମେ ଵିତର୍କଃ। ମୁକ୍ତା ହି ତସ୍ମାଜ୍ଜତୁଵେଶ୍ମଦାହା- ନ୍ମଯା ଶ୍ରୁତାଃ ପାଣ୍ଡୁସୁତାଃ ପୃଥା ଚ
ଯେଉଁ ଦୁଇ ଯୁବକ, କାର୍ତ୍ତିକେୟ କିମ୍ବା ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ମୋତେ ଲାଗୁଛି ସେମାନେ ଅଶ୍ୱିନୀପୁତ୍ର। କାରଣ ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଓ ପୃଥା ଲକ୍ଷାଗୃହରୁ ବଞ୍ଚିଯାଇଥିଲେ।
ତମବ୍ରଵୀନ୍ନିର୍ଜଲତୋଯଦାଭୋ ହଲାଯୁଧୋଽନନ୍ତରଜଂ ପ୍ରତୀତଃ। ପ୍ରୀତୋଽସ୍ମି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହି ପିତୃଷ୍ଵସାରଂ ପୃଥାଂ ଵିମୁକ୍ତାଂ ସହ କୌରଵାଗ୍ର୍ଯୈଃ
ତାପରେ ହଳାୟୁଧ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅନନ୍ତଙ୍କ ଭାଇଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କର ବୋନ୍ ପୃଥାଙ୍କୁ କୌରବମାନଙ୍କ ସହିତ ମୁକ୍ତ ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲି।'
ଅଜିନାନି ଵିଧୁନ୍ଵନ୍ତଃ କରକାଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜର୍ଷଭାଃ। ଊଚୁସ୍ତେ ଭୀର୍ନ କର୍ତଵ୍ଯା ଵଯଂ ଯୋତ୍ସ୍ଯାମହେ ପରାନ୍
ମୃଗଚର୍ମ ଓ ଦଣ୍ଡ ନାଡ଼ି ଉଠାଇ, ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ, 'ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା।'
ତାନେଵଂ ଵଦତୋ ଵିପ୍ରାନର୍ଜୁନଃ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ। ଉଵାଚ ପ୍ରେକ୍ଷକା ଭୂତ୍ଵା ଯୂଯଂ ତିଷ୍ଠତ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏଭଳି କହିବା ସମୟରେ, ଅର୍ଜୁନ ହସି ହସି କହିଲେ, 'ତମେମାନେ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ଦେଖ, ଆମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା।'
ଅହମେନାନଜିହ୍ମାଗ୍ରୈଃ ଶତଶୋ ଵିକିରଞ୍ଛରୈଃ। ଵାରଯିଷ୍ଯାମି ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧାନ୍ମନ୍ତ୍ରୈରାଶୀଵିଷାନିଵ
ମୁଁ ସିଧା ଆଗର ଶତଶଃ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଏହି କ୍ରୁଧ୍ଧମାନେକୁ ରୋକିଦେବି, ଯେପରି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଷାକ୍ତ ସାପକୁ ବନ୍ଧିଦିଅନ୍ତି।
ଇତି ତଦ୍ଧନୁରାନମ୍ଯ ଶୁଲ୍କାଵାପ୍ତଂ ମହାବଲଃ। ଭ୍ରାତ୍ରା ଭୀମେନ ସହିତସ୍ତସ୍ଥୌ ଗିରିରିଵାଚଲଃ
ଏଭଳି କହି, ଶୁଲ୍କ ଜିତା ଧନୁଷକୁ ଟାଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅର୍ଜୁନ ଭୀମ ଭାଇ ସହିତ ପାହାଡ଼ ପରି ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତତଃ କର୍ଣମୁଖାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାନ୍। ସଂପେତତୁରଭୀତୌ ତୌ ଗଜୌ ପ୍ରତିଗଜାନିଵ
ତାପରେ କର୍ଣ୍ଣ ଆଦି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଉତ୍ସାହରେ ଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେ ଦୁଇଜଣ ହାତୀ ପରି ଅନ୍ୟ ହାତୀମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଊଚୁଶ୍ଚ ଵାଚଃ ପରୁଷାସ୍ତେ ରାଜାନୋ ଯୁଯୁତ୍ସଵଃ। ଆହଵେ ହି ଦ୍ଵିଜସ୍ଯାପି ଵଧୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୁଯୁତ୍ସତଃ
ଯୁଦ୍ଧ ଆଶାୟରେ ରାଜାମାନେ କଠୋର କଥା କହିଲେ, 'ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହେ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।'
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜାନଃ ସହସା ଦୁଦ୍ରୁଵୁର୍ଦ୍ଵିଜାନ୍। ତତଃ କର୍ଣୋ ମହାତେଜା ଜିଷ୍ଣୁଂ ପ୍ରତି ଯଯୌ ରଣେ
ଏଭଳି କହି, ରାଜାମାନେ ହଠାତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପରେ ଧାଉଥିଲେ; ତାପରେ ମହାତେଜସ୍ବୀ କର୍ଣ୍ଣ ରଣରେ ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମୁହାଁ ଦେଲେ।
ଯୁଦ୍ଧାର୍ଥୀ ଵାସିତାହେତୋର୍ଗଜଃ ପ୍ରତିଗଜଂ ଯଥା। ଭୀମସେନଂ ଯଯୌ ଶଲ୍ଯୋ ମଦ୍ରାଣାମୀଶ୍ଵରୋ ବଲୀ
ଯୁଦ୍ଧ ଆଶାୟରେ, ଏକ ହାତୀ ଅନ୍ୟ ହାତୀକୁ ଯେପରି ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେପରି ମଦ୍ରଦେଶର ରାଜା ଶଳ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ମୁହାଁ ଦେଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନାଦଯଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ ସଂଗତାଃ। ମୃଦୁପୂର୍ଵମଯତ୍ନେନ ପ୍ରତ୍ଯଯୁଧ୍ଯଂସ୍ତଦାଽଽହଵେ
ଦୁର୍ୟୋଧନ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ମିଶି, ସେଠାରେ ସହଜ ଓ ମୃଦୁ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ତତୋଽର୍ଜୁନଃ ପ୍ରତ୍ଯଵିଧ୍ଯଦାପତନ୍ତଂ ଶିତୈଃ ଶରୈଃ। କର୍ଣଂ ଵୈକର୍ତନଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ଵିକୃଷ୍ଯ ବଲଵଦ୍ଧନୁଃ
ତାପରେ ଅର୍ଜୁନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁଷକୁ ଟାଣି, ଆଗକୁ ଆସୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ।
ତେଷାଂ ଶରାଣାଂ ଵେଗେନ ଶିତାନାଂ ତିଗ୍ମତେଜସାମ୍। ଵିମୁହ୍ଯମାନୋ ରାଧେଯୋ ଯତ୍ନାତ୍ତମନୁଧାଵତି
ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୀରମାନଙ୍କ ତୀବ୍ର ଆଘାତରେ, ରାଧେୟ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ, ଉଦ୍ୟମ କରି ତାଙ୍କୁ ଧାଉଥିଲେ।
ତାଵୁଭାଵପ୍ଯନିର୍ଦେଶ୍ଯୌ ଲାଘଵାଜ୍ଜଯତାଂ ଵରୌ। ଅଯୁଧ୍ଯେତାଂ ସୁସଂରବ୍ଧାଵନ୍ଯୋନ୍ଯଵିଜିଗୀଷିଣୌ
ସେ ଦୁଇଜଣ ଏତେ ଦ୍ରୁତ ଓ ଅଲଗା କରିପାରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଦୁହେଁ ଜିତିବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଭୟଙ୍କର ରୂପେ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ।
କୃତେ ପ୍ରତିକୃତଂ ପଶ୍ଯ ପଶ୍ଯ ବାହୁବଲଂ ଚ ମେ। ଇତି ଶୂରାର୍ଥଵଚନୈରଭାଷେତାଂ ପରସ୍ପରମ୍
'ଦେଖ, ତୋର କାମର ମୋ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା, ଦେଖ, ମୋ ବାହୁର ଶକ୍ତି!'—ଏଭଳି ବୀରତାର କଥା କହି, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଉତ୍ତର ଦେଉଥିଲେ।
ତତୋଽର୍ଜୁନସ୍ଯ ଭୁଜଯୋର୍ଵୀର୍ଯମପ୍ରତିମଂ ଭୁଵି। ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵୈକର୍ତନଃ କର୍ଣଃ ସଂରବ୍ଧଃ ସମଯୋଧଯତ୍
ତାପରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦୁଇ ହାତର ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିକୁ ଭୂମିରେ ଜାଣି, ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ରାଗି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କଲେ।
ଅର୍ଜୁନେନ ପ୍ରଯୁକ୍ତାଂସ୍ତାନ୍ବାଣାନ୍ଵେଗଵତସ୍ତଦା। ପ୍ରତିହତ୍ଯ ନନାଦୋଚ୍ଚୈଃ ସୈନ୍ଯାନି ତଦପୂଜଯନ୍
ସେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ଯେଉଁ ତୀବ୍ର ବାଣ ଛାଡ଼ିଥିଲେ, କର୍ଣ୍ଣ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରୋକି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କଲେ; ଏହି କାରଣରେ ସେନାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ତୁଷ୍ଯାମି ତେ ଵିପ୍ରମୁଖ୍ଯ ଭୁଜଵୀଯର୍ସ୍ଯ ସଂଯୁଗେ। ଅଵିଷାଦସ୍ଯ ଚୈଵାସ୍ଯ ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରଵିଜଯସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଖୁସି ହେଉଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ଶକ୍ତି, ଭୟହୀନତା ଓ ଶସ୍ତ୍ର-ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ।
କିଂ ତ୍ଵଂ ସାକ୍ଷାଦ୍ଧନୁର୍ଵେଦୋ ରାମୋ ଵା ଵିପ୍ରସତ୍ତମ। ଅଥ ସାକ୍ଷାଦ୍ଧରିହଯଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁରଚ୍ଯୁତଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ କି ନିଜେ ଧନୁର୍ବେଦ ଅଟୁଟ ରୂପ, କିମ୍ବା ରାମ ନିଜେ? କିମ୍ବା ହରି, ହୟ, କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ଅବତାର ହୋଇଛ?