ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦ୍ରୁପଦଃ ପ୍ରୀତୋ ବଭୂଵ ରିପୁସୂଦନଃ। ସହ ସୈନ୍ଯୈଶ୍ଚ ପାର୍ଥସ୍ଯ ସାହାଯ୍ଯାର୍ଥମିଯେଷ ସଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ ଦ୍ରୁପଦ ଖୁସି ହେଲେ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ ଶବ୍ଦେ ମହତି ପ୍ରଵୃଦ୍ଧେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରିଷ୍ଠଃ। ଆଵାସମେଵୋପଜଗାମ ଶୀଘ୍ରଂ ସାର୍ଧଂ ଯମାଭ୍ଯାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଭ୍ଯାମ୍
ସେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯମର ଦୁଇ ପୁଅ ସହିତ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରମକୁ ତୁରନ୍ତ ଫେରିଗଲେ।
ଵିଦ୍ଧଂ ତୁ ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ପ୍ରସମୀକ୍ଷ୍ଯ କୃଷ୍ଣା ପାର୍ଥଂ ଚ ଶକ୍ରପ୍ରତିମଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ। `ସ୍ଵଭ୍ଯସ୍ତରୂପାପି ନଵେଵ ନିତ୍ଯଂ ଵିନାପି ହାସଂ ହସତୀଵ କନ୍ଯା
ଲକ୍ଷ୍ୟ ବିଦ୍ଧ ହେବା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣା ବାହ୍ୟରେ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନୂଆ ଫୁଲିଥିବା ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଉଥିଲେ, ହସିନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କନ୍ୟା ଭଳି ହସୁଥିବା ପ୍ରତିତି ହେଉଥିଲା।
ମଦାଦୃତେଽପି ସ୍ଖଲତୀଵ ଭାଵୈ- ର୍ଵାଚା ଵିନା ଵ୍ଯାହରତୀଵ ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା। ଆଦାଯ ଶୁକ୍ଲଂ ଵରମାଲ୍ଯଦାମ ଜଗାମ କୁନ୍ତୀସୁତମୁତ୍ସ୍ମଯନ୍ତୀ
ମଦ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭାବରେ ଅସ୍ଥିର ଲାଗୁଥିଲେ; କଥା କହୁନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭାଷା କହୁଥିଲେ; ଶୁଭ୍ର ମାଳା ନେଇ, ହାଲୁକା ହସରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଗତ୍ଵା ଚ ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରସମୀକ୍ଷ୍ଯ କୃଷ୍ଣା ପାର୍ଥସ୍ଯ ଵକ୍ଷସ୍ଯଵିଶଙ୍କମାନା। କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ସ୍ରଜଂ ପାର୍ଥିଵଵୀରମଧ୍ଯେ ଵରାଯ ଵଵ୍ରେ ଦ୍ଵିଜସଙ୍ଘମଧ୍ଯେ
ଏବଂ ପଛକୁ ଦେଖି, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ କୃଷ୍ଣା, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ଛାତିରେ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଲେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ବର ଭାବେ ବାଛିଲେ।
ଶଚୀଵ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରମଥାଗ୍ନିଦେଵଂ ସ୍ଵାହେଵ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଯଥା ମୁକୁନ୍ଦମ୍। ଉଷେଵ ସୂର୍ଯଂ ମଦନଂ ରତୀଵ ମହେଶ୍ଵରଂ ପର୍ଵତରାଜପୁତ୍ରୀ
ଯେପରି ଶଚୀ ଦେବେନ୍ଦ୍ରକୁ, ସ୍ୱାହା ଅଗ୍ନିକୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମୁକୁନ୍ଦକୁ, ଉଷା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ, ରତି ମଦନକୁ, ଓ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ମହେଶ୍ୱରକୁ ବାଛିଥିଲେ, ସେଉଁପରି ସେ କୃଷ୍ଣା କରିଲେ।
ସ ତାମୁପାଦାଯ ଵିଜିତ୍ଯ ରଙ୍ଗେ ଦ୍ଵିଜାତିଭିସ୍ତୈରଭିପୂଜ୍ଯମାନଃ। ରଙ୍ଗାନ୍ନିରକ୍ରାମଦଚିନ୍ତ୍ଯକର୍ମା ପତ୍ନ୍ଯା ତଯା ଚାପ୍ଯନୁଗମ୍ଯମାନଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ଜିତି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ସେ, ତାଙ୍କ ନୂଆ ପତ୍ନୀ ସହିତ ସଭାରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ତସ୍ମୈ ଦିତ୍ସତି କନ୍ଯାଂ ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ତଦା ନୃପେ। କୋପ ଆସୀନ୍ମହୀପାନାମାଲୋକ୍ଯାନ୍ଯୋନ୍ଯମନ୍ତିକାତ୍
ସେତେବେଳେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦେବାକୁ ଯାଉଥିଲେ, ଏକାଠି ହୋଇଥିବା ରାଜାମାନେ ପାଖାପାଖି ଦେଖି, ମନରେ କ୍ରୋଧ ଆସିଗଲା।
ଊଚୁଃ ସର୍ଵେ ସମାଗମ୍ଯ ପରସ୍ପରହିତୈଷିଣଃ। ଵଯଂ ସର୍ଵେ ସମାହୂତା ଦ୍ରୁପଦେନ ଦୁରାତ୍ମନା। ସଂହତ୍ଯ ଚାଭ୍ଯଗଚ୍ଛାମ ସ୍ଵଯଂଵରଦିଦୃକ୍ଷଯା
ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ, ପରସ୍ପର ଭଲ ଚାହିଁ, କହିଲେ: 'ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ଦ୍ରୁପଦ ଆମକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକିଛି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ସ୍ୱୟଂବର ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛୁ।'
ଅସ୍ମାନଯମତିକ୍ରମ୍ଯ ତୃଣୀକୃତ୍ଯ ଚ ସଂଗତାନ୍। ଦାତୁମିଚ୍ଛତି ଵିପ୍ରାଯ ଦ୍ରୌପଦୀଂ ଯୋଷିତାଂ ଵରାମ୍
'ସେ ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି, ଏଠାରେ ଆସିଥିବା ଆମକୁ ଗଣନା କରୁନାହିଁ, ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛି।'
ଅଵରୋପ୍ଯେହ ଵୃକ୍ଷସ୍ତୁ ଫଲକାଲେ ନିପାତ୍ଯତେ। ନିହନ୍ମୈନଂ ଦୁରାତ୍ମାନଂ ଯୋଯମସ୍ମାନ୍ନ ମନ୍ଯତେ
ଯେପରି ଗଛରେ ଫଳ ପକେଲେ ତାହାକୁ କାଟି ଦିଅନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଟିଏ ଯେଉଁଠି ଆମକୁ କିଛି ମାନ୍ୟତା ଦେଉନାହିଁ, ତାକୁ ଆମେ ଦଣ୍ଡିତ କରିବା ଉଚିତ।
ନ ହ୍ଯର୍ହତ୍ଯେଷ ସଂମାନଂ ନାପି ଵୃଦ୍ଧକ୍ରମଂ ଗୁଣୈଃ। ହନ୍ମୈନଂ ସହ ପୁତ୍ରେଣ ଦୁରାଚାରଂ ନୃପଦ୍ଵିଷମ୍
ଏହି ଲୋକଟିଏ ସମ୍ମାନ କିମ୍ବା ବୟସ୍କ ହେବାର ଗୁଣ ଲାଗି ଯେଉଁ ଆଦର ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ତାହା ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହି ଦୁର୍ବୃତ୍ତ, ରାଜାଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ମିଶି ମାରିଦେବା ଦରକାର।
ଅଯଂ ହି ସର୍ଵାନାହୂଯ ସତ୍କୃତ୍ଯ ଚ ନରାଧିପାନ୍। ଗୁଣଵଦ୍ଭୋଜଯିତ୍ଵାନ୍ନଂ ତତଃ ପଶ୍ଚାନ୍ନ ମନ୍ଯତେ
ଏହେଁ ତ ଏହି ଲୋକଟିଏ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକି, ସମ୍ମାନ କରି, ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଖାଇଥିବା ପରେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମକୁ ଅବହେଳା କରୁଛି।
ଅସ୍ମିନ୍ରାଜସମଵାଯେ ଦେଵାନାମିଵ ସନ୍ନଯେ। କିମଯଂ ସଦୃଶଂ କଂଚିନ୍ନୃପତିଂ ନୈଵ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍
ଏହି ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଭା ପରି ଏହି ମହାସଭାରେ, ସେ କାହାକୁ ନିଜ ସମାନ ଭାବିଲେ ନାହିଁ କି?
ନ ଚ ଵିପ୍ରେଷ୍ଵଧୀକାରୋ ଵିଦ୍ଯତେ ଵରଣଂ ପ୍ରତି। ସ୍ଵଯଂଵରଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାମିତୀଯଂ ପ୍ରଥିତା ଶ୍ରୁତିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବରା ଚୟନରେ କୌଣସି ଅଧିକାର ନାହାନ୍ତି; ସ୍ୱୟଂବର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେବା ଏହି ପ୍ରଥା ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଥଵା ଯଦି କନ୍ଯେଯଂ ନ ଚ କଂଚିଦ୍ବୁଭୂଷତି। ଅଗ୍ନାଵେନାଂ ପରିକ୍ଷିପ୍ଯ ଯାମ ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ପାର୍ଥିଵାଃ
କିମ୍ବା ଯଦି ଏହି କନ୍ୟା ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଚାହୁଁନାହିଁ, ତେବେ ରାଜାମାନେ, ଆମେ ତାକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଘେରି ଆମ ଦେଶକୁ ଫେରିଯିବା।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯଦି ଚାପଲ୍ଯାଲ୍ଲୋଭାଦ୍ଵା କୃତଵାନିଦମ୍। ଵିପ୍ରିଯଂ ପାର୍ଥିଵେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ନୈଷ ଵଧ୍ଯଃ କଥଂଚନ
ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅସାବଧାନତା କିମ୍ବା ଲୋଭରେ ଏହି କାମ କରିଛନ୍ତି ଯାହା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ, ତେବେ ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ମରଣ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥଂ ହି ନୋ ରାଜ୍ଯଂ ଜୀଵିତଂ ହି ଵସୂନି ଚ। ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଂ ଚ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦସ୍ମାକଂ ଵିଦ୍ଯତେ ଧନମ୍
ଆମ ରାଜ୍ୟ, ଜୀବନ, ଧନ, ପୁଅ-ନାତି ଓ ଯେଉଁସବୁ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ଆମ ପାଖରେ ଅଛି, ସେସବୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ଅଵମାନଭଯାଚ୍ଚୈଵ ସ୍ଵଧର୍ମସ୍ଯ ଚ ରକ୍ଷଣାତ୍। ସ୍ଵଯଂଵରାଣାମନ୍ଯେଷାଂ ମା ଭୂଦେଵଂଵିଧା ଗତିଃ
ଅପମାନର ଭୟ ଓ ନିଜ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଅନ୍ୟ ସ୍ୱୟଂବରମାନେ ଏପରି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜଶାର୍ଦୂଲା ରୁଷ୍ଟାଃ ପରିଘବାହଵଃ। ଦ୍ରୁପଦଂ ତୁ ଜିଘାଂସନ୍ତଃ ସାଯୁଧାଃ ସମୁପାଦ୍ରଵନ୍
ଏପରି କହି, ବାଘ ପରି ସାହସୀ ରାଜାମାନେ, କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ, ହାତରେ ଗଦା ନେଇ, ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ।
ତାନ୍ଗୃହୀତଶରାଵାପାନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧାନାପତତୋ ବହୂନ୍। ଦ୍ରୁପଦୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସଂଗ୍ରାସାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଞ୍ଛରଣଂ ଗତଃ
ଅନେକ କ୍ରୁଧ୍ଧ ଲୋକଙ୍କୁ ହାତରେ ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଦ୍ରୁପଦ ଭୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ନ ଭଯାନ୍ନାପି କାର୍ପଣ୍ଯାନ୍ନ ପ୍ରାଣପରିରକ୍ଷଣାତ୍। ଜଗାମ ଦ୍ରୁପଦୋ ଵିପ୍ରାଞ୍ଶମାର୍ଥୀ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ
ଦ୍ରୁପଦ କୌଣସି ଭୟ, କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳତା, କିମ୍ବା ପ୍ରାଣର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାନ୍ତି ନୁହେଁ; ସେ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଆଶାରେ ଯାଇଥିଲେ।
ଵେଗେନାପତତସ୍ତାଂସ୍ତୁ ପ୍ରଭିନ୍ନାନିଵ ଵାରଣାନ୍। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରୌ ମହେଷ୍ଵାସୌ ପ୍ରତିଯାତାଵରିନ୍ଦମୌ
ତାପରେ, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମଦମସ୍ତ ହାତୀମାନେ ପରି ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇଦେଲେ।
ତତଃ ସମୁତ୍ପେତୁରୁଦାଯୁଧାସ୍ତେ ମହୀକ୍ଷିତୋ ବଦ୍ଧଗୋଧାଙ୍ଗୁଲିତ୍ରାଃ। ଜିଘାଂସମାନାଃ କୁରୁରାଜପୁତ୍ରା- ଵମର୍ଷଯନ୍ତୋଽର୍ଜୁନଭୀମସେନୌ
ତାପରେ ସେହି ରାଜାମାନେ, ହାତରେ ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଚାମଡ଼ ଗୋଡ଼ିରେ ମାଡ଼ି, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଉଠିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତତସ୍ତୁ ଭୀମୋଽଦ୍ଭୁତଭୀମକର୍ମା ମହାବଲୋ ଵଜ୍ରସମାନସାରଃ। ଉତ୍ପାଟ୍ଯ ଦୋର୍ଭ୍ଯାଂ ଦ୍ରୁମମେକଵୀରୋ ନିଷ୍ପତ୍ରଯାମାସ ଯଥା ଗଜେନ୍ଦ୍ରଃ
ତାପରେ ଭୀମ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବିଜୁଳି ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଇ ହାତରେ ଏକ ଗଛ ଉପଡ଼ିଦେଲେ, ଏକାକି ଥିବା ହାତୀରାଜା ପରି।
ତଂ ଵୃକ୍ଷମାଦାଯ ରିପୁପ୍ରମାଥୀ ଦଣ୍ଡୀଵ ଦଣ୍ଡଂ ପିତୃରାଜ ଉଗ୍ରମ୍। ତସ୍ଥୌ ସମୀପେ ପୁରୁଷର୍ଷଭସ୍ଯ ପାର୍ଥସ୍ଯ ପାର୍ଥଃ ପୃଥୁଦୀର୍ଘବାହୁଃ
ସେ ଗଛଟିଏକୁ ଶସ୍ତ୍ର ଭାବେ ନେଇ, ଯମରାଜଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ପରି, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଖରେ, ପ୍ରଶସ୍ତ ଓ ଦୀର୍ଘ ବାହୁ ଥିବା ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ କର୍ମାତିମନୁଷ୍ଯବୁଦ୍ଧି- ର୍ଜିଷ୍ଣୁଃ ସ ହି ଭ୍ରାତୁରଚିନ୍ତ୍ଯକର୍ମା। ଵିସିଷ୍ମିଯେ ଚାପି ଭଯଂ ଵିହାଯ ତସ୍ଥୌ ଧନୁର୍ଗୃହ୍ଯ ମହେନ୍ଦ୍ରକର୍ମା
ଏହି ମାନବ ଅତିକ୍ରମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ନିଜ ଭାଇଙ୍କ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଅର୍ଜୁନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ଭୟ ଛାଡ଼ି, ଧନୁଷ ଧରି ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ କର୍ମାତିମନୁଷ୍ଯବୁଦ୍ଧି- ର୍ଜିଷ୍ଣୋଃ ସହଭ୍ରାତୁରଚିନ୍ତ୍ଯକର୍ମା। ଦାମୋଦରୋ ଭ୍ରାତରମୁଗ୍ରଵୀର୍ଯଂ ହଲାଯୁଧଂ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ବଭାଷେ
ଏହି ମାନବ ଅତିକ୍ରମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ନିଜ ଭାଇଙ୍କ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଦାମୋଦର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ହଳଧରଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଯ ଏଷ ସିଂହର୍ଷଭଖେଲଗାମୀ ମଦଦ୍ଧନୁଃ କର୍ଷତି ତାଲମାତ୍ରମ୍। ଏଷୋଽର୍ଜୁନୋ ନାତ୍ର ଵିଚାର୍ଯମସ୍ତି ଯଦ୍ଯସ୍ମି ସଂକର୍ଷଣ ଵାସୁଦେଵଃ
ଯିଏ ସିଂହ ଓ ବୃଷଭଙ୍କ ପରି ଚାଲିଛନ୍ତି, ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଧନୁଷକୁ ପୂରା ଟାଣିଛନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଅର୍ଜୁନ। ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଯଦି ନୁହେଁ ସେ ସଂକର୍ଷଣ କିମ୍ବା ବାସୁଦେବ।
ଯସ୍ତ୍ଵେଷ ଵୃକ୍ଷଂ ତରସାଽଵଭଜ୍ଯ ରାଜ୍ଞାଂ ନିକାରେ ସହସା ପ୍ରଵୃତ୍ତଃ। ଵୃକୋଦରାନ୍ନାନ୍ଯ ଇହୈତଦଦ୍ଯ କର୍ତୁଂ ସମର୍ଥଃ ସମରେ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍
ଯିଏ ଏମିତି ଶକ୍ତିରେ ଗଛକୁ ଉପ୍ରେ ଉଖିଡ଼ି ରାଜାମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଏଠି ଯୋଗ ଦେଲେ, ଏହି କାମ ଆଜି ପୃଥିବୀରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କେବଳ ବୃକୋଦର ଛାଡ଼ି ଆଉ କେହି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।