ତମାଗତମଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଗମ୍ଯ ପରନ୍ତପାଃ। ପ୍ରଣିପତ୍ଯାଭିଵାଦ୍ଯୈନଂ ତସ୍ଥୁଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲଯସ୍ତଦା
ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେଠାରୁ ବାହାରି ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଶିର ନମାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କୁର୍ତ୍ତି ଦେଲେ ଓ ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ।
ସମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ତାନ୍ସର୍ଵାନାସୀନାନ୍ମୁନିରବ୍ରଵୀତ୍। ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନଂ ପୂଜିତଃ ପାର୍ଥୈଃ ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵମିଦଂ ଵଚଃ
ସେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବସିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ମୁନି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆଦର ପାଇ, ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅପି ଧର୍ମେଣ ଵର୍ତଧ୍ଵଂ ଶାସ୍ତ୍ରେଣ ଚ ପରନ୍ତପାଃ। ଅପି ଵିପ୍ରେଷୁ ପୂଜା ଵଃ ପୂଜାର୍ହେଷୁ ନ ହୀଯତେ
ହେ ଶତ୍ରୁମାନେ, ତମେ ଧର୍ମ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲୁଛ କି? ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପୂଜ୍ୟ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତୁମର ପୂଜା କମି ଯାଉନାହିଁ କି?
ଅଥ ଧର୍ମାର୍ଥଵଦ୍ଵାକ୍ଯମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାନୃଷିଃ। ଵିଚିତ୍ରାଶ୍ଚ କଥାସ୍ତାସ୍ତାଃ ପୁନରେଵେଦମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ସେ ଭଗବାନ ଋଷି ଧର୍ମ ଓ ଉପକାରୀ କଥା କହି, ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା ଶୁଣାଇ, ପୁଣି ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଆସୀତ୍ତପୋଵନେ କାଚିଦୃଷେଃ କନ୍ଯା ମହାତ୍ମନଃ। ଵିଲଗ୍ନମଧ୍ଯା ସୁଶ୍ରୋଣୀ ସୁଭ୍ରୂଃ ସର୍ଵଗୁଣାନ୍ଵିତା
ଏକ ସମୟରେ ଏକ ତପୋବନରେ ଏକ ମହାତ୍ମା ଋଷିଙ୍କ ଝିଅ ଥିଲେ। ସେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସୁନ୍ଦର, ଆକର୍ଷକ ନିତମ୍ଭ, ଚମତ୍କାର ଭୃକୁଟି ଓ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ।
କର୍ମଭିଃ ସ୍ଵକୃତୈଃ ସା ତୁ ଦୁର୍ଭଗା ସମପଦ୍ଯତ। ନାଧ୍ଯଗଚ୍ଛତ୍ପତିଂ ସା ତୁ କନ୍ଯା ରୂପଵତୀ ସତୀ
କିନ୍ତୁ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ ସେ ଅସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ହେଲେ। ସେ ରୂପବତୀ ଓ ସଦ୍ଗୁଣବତୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବିବାହ ପାଇଲେ ନାହିଁ।
ତପସ୍ତପ୍ତୁମଥାରେଭେ ପତ୍ଯର୍ଥମସୁଖା ତତଃ। ତୋଷଯାମାସ ତପସା ସା କିଲୋଗ୍ରେଣ ଶଙ୍କରମ୍
ପତି ପାଇବା ଆଶାରେ, ସେ ଦୁଃଖରେ ଗଭୀର ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ସ ଭଗଵାଂସ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତାମୁଵାଚ ଯଶସ୍ଵିନୀମ୍। ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵରଦୋଽସ୍ମୀତି ଶଙ୍କରଃ
ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭଗବାନ ଶଙ୍କର ଏହି ଯଶସ୍ୱିନୀ କୁମାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ମୁଁ ଦେବି। ମୁଁ ଦାତା।'
ଅଥେଶ୍ଵରମୁଵାଚେଦମାତ୍ମନଃ ସା ଵଚୋ ହିତମ୍। ପତିଂ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତମିଚ୍ଛାମୀତି ପୁନଃପୁନଃ
ତାପରେ ସେ ନିଜ ଉପକାର ପାଇଁ ଭଲ କଥା ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଏକ ପତି ଚାହୁଁଛି' ବୋଲି ପୁଣିପୁଣି କହିଲେ।
ତାମଥ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚେଦମୀଶାନୋ ଵଦତାଂ ଵରଃ। ପଞ୍ଚ ତେ ପତଯୋ ଭଦ୍ରେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତୀତି ଭାରତାଃ
ତାପରେ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମର ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଜଣ ପତି ହେବେ, ଏହି ନିଶ୍ଚିତ।'
ଏଵମୁକ୍ତା ତତଃ କନ୍ଯା ଦେଵଂ ଵରଦମବ୍ରଵୀତ୍। ଏକମିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଦେଵ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ପତିଂ ପ୍ରଭୋ
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସେ କୁମାରୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ କେବଳ ଏକ ପତି ଚାହୁଁଛି।'
ପୁନରେଵାବ୍ରଵୀଦ୍ଦେଵ ଇଦଂ ଵଚନମୁତ୍ତମମ୍। ପଞ୍ଚକୃତ୍ଵସ୍ତ୍ଵଯା ହ୍ଯୁକ୍ତଃ ପତିଂ ଦେହୀତ୍ଯହଂ ପୁନଃ
ଭଗବାନ ପୁଣି ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ, 'ତୁମେ ପାଞ୍ଚଥର ପତି ଦିଅନ୍ତୁ ବୋଲି ମୋତେ ଅନୁରୋଧ କରିଛ। ତେଣୁ ମୁଁ ପୁଣି କହୁଛି—'
ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ କୁଲେ ଜଜ୍ଞେ ସା କନ୍ଯା ଦେଵରୂପିଣୀ
ସେଇ ଦେବସ୍ୱରୂପା କୁମାରୀ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନିର୍ଦିଷ୍ଟା ଭଵତାଂ ପତ୍ନୀ କୃଷ୍ଣା ପାର୍ଷତ୍ଯନିନ୍ଦିତା। ପାଞ୍ଚାଲନଗରେ ତସ୍ମାନ୍ନିଵସଧ୍ଵଂ ମହାବଲାଃ। ସୁଖିନସ୍ତାମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯଥ ନ ସଂଶଯଃ
ପୃଷତଙ୍କ ନିର୍ମଳ କନ୍ୟା କୃଷ୍ଣା ତୁମମାନେର ପତ୍ନୀ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି। ଏହିଠାରୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ପାଞ୍ଚାଳ ସହରରେ ବସିବା। ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପାଇ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁଖୀ ହେବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭାଗଃ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ସ ପିତାମହଃ। ପାର୍ଥାନାମନ୍ତ୍ର୍ଯ କୁନ୍ତୀଂ ଚ ପ୍ରାତିଷ୍ଠତ ମହାତପାଃ
ଏଭଳି କହି, ମହାତପସ୍ବୀ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତେ ଭଗଵତି ଵ୍ଯାସେ ପାଣ୍ଡଵା ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ। `ତେ ପ୍ରଯାତା ନରଵ୍ଯାଘ୍ରା ମାତ୍ରା ସହ ପରନ୍ତପାଃ
ପୂଜ୍ୟ ବ୍ୟାସଦେବ ଯିବା ପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କର ମାଆ ସହ ଖୁସି ମନେ ଯାତ୍ରା କଲେ, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ମହାବୀର।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଗଚ୍ଛତୋ ପଶ୍ଯନ୍ପାଞ୍ଚାଲାନ୍ସଗଣାନ୍ପଥି। ଅଥ ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଊଚୁଃ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ପଥରେ ଯିବା ସମୟରେ, ସେଇ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପଞ୍ଚାଳମାନେ ସହ ବିଭିନ୍ନ ଦଳକୁ ଦେଖିଲେ। ତେବେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
କ୍ଵ ଭଵନ୍ତୋ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି କୁତୋ ଵାଽଽଗଚ୍ଛଥେତି ହ
“ଆପଣମାନେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଏବଂ କେଉଁଠାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି?”
ଭଵନ୍ତୋ ନୋଽଭିଜାନନ୍ତୁ ସହିତାନ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ। ଗଚ୍ଛତୋ ନସ୍ତୁ ପାଞ୍ଚାଲାନ୍ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ପୁରଂ ପ୍ରତି
“ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଯାଉଛୁ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ। ଆମେ ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶର ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ସହରକୁ ଯାଉଛୁ।”
ଇଚ୍ଛାମୋ ଭଵତୋ ଜ୍ଞାତୁଂ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
“ଆମେ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, କାରଣ ଆମେ ବହୁତ ଉତ୍ସୁକ।”
ଏତେ ସାର୍ଧଂ ପ୍ରଯାତାଃ ସ୍ମୋ ଵଯମପ୍ଯତ୍ର ଗାମିନଃ। ତତ୍ରାପ୍ଯଦ୍ଭୁତସଙ୍କାଶ ଉତ୍ସଵୋ ଭଵିତା ମହାନ୍
“ଆମେ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଯାଉଛୁ; ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ସବ ହେବ।”
ତତସ୍ତୁ ଯଜ୍ଞସେନସ୍ଯ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଯାସାଵଯୋନିଜା କନ୍ଯା ସ୍ଥାସ୍ଯତେ ସା ସ୍ଵଯଂଵରେ
“ସେଠାରେ ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ପୁଅ ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଅଗ୍ନିଜନ୍ମା କନ୍ୟା ସ୍ୱୟଂବରରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବେ।”
ଦର୍ଶନୀଯାଽନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୀ ସୁକୁମାରୀ ଯଶସ୍ଵିନୀ। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ଭଗିନୀ ଦ୍ରୋଣଶତ୍ରୋଃ ପ୍ରତାପିନଃ
“ସେ ସୁନ୍ଦରୀ, ନିର୍ମଳ ଅଙ୍ଗ, ନରମ ଓ ଖ୍ୟାତିଶାଳି; ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଡ୍ରୋଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଓ ପ୍ରତାପୀ।”
ଜାତୋ ଯଃ ପାଵକାଚ୍ଛୂରଃ ସଶରଃ ସଶରାସନଃ। ସୁସମିଦ୍ଧାନ୍ମହାଭାଗଃ ସୋମକାନାଂ ମହାରଥଃ
“ଯିଏ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଧନୁଷ୍ ବାଣ ଧାରଣ କରି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ସୋମକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୋଦ୍ଧା।”
ଯସ୍ମିନ୍ସଂଜାଯମାନେ ହି ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ। ଏଷ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯଶ୍ଚ ଭାରଦ୍ଵାଜସ୍ଯ ଜାଯତେ
“ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ ଶବ୍ଦ ହେଲା: ‘ଏହିଏ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଶିଷ୍ୟ ହେବେ।’”
ସ୍ଵସା ତସ୍ଯ ତୁ ଵେଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଜାତା ତସ୍ମିନ୍ମହାମଖେ। ସ୍ତ୍ରୀରତ୍ନମସିତାପାଙ୍ଗୀ ଶ୍ଯାମା ନୀଲୋତ୍ପଲଦ୍ଯୁତିଃ
“ସେଠି ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଅସିତାପାଙ୍ଗୀ, ଶ୍ୟାମା, ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ପ୍ରଭା ଓ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମଣି।”
ତାଂ ଯଜ୍ଞସେନସ୍ଯ ସୁତାଂ ଦ୍ରୌପଦୀଂ ପରମାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍। ଗଚ୍ଛାମସ୍ତତ୍ର ଵୈ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତଂ ଚୈଵାସ୍ଯାଃ ସ୍ଵଯଂଵରମ୍
“ଆମେ ସେଠାକୁ ଯାଉଛୁ, ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ଝିଅ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ୱୟଂବର ଦେଖିବାକୁ।”
ରାଜାନୋ ରାଜପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଯଜ୍ଵାନୋ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣାଃ। ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଵନ୍ତଃ ଶୁଚଯୋ ମହାତ୍ମାନୋ ଧୃତଵ୍ରତାଃ
“ରାଜା, ରାଜପୁତ୍ର, ବେଦଶିକ୍ଷିତ, ପବିତ୍ର, ଦାନଶୀଳ, ମହାତ୍ମା ଓ ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ଲୋକମାନେ ସେଠାକୁ ଆସିବେ।”
ତରୁଣା ଦର୍ଶନୀଯାଶ୍ଚ ବଲଵନ୍ତୋ ଦୁରାସଦାଃ। ମହାରଥାଃ କୃତାସ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ସମେଷ୍ଯନ୍ତୀହ ଭୂମିପାଃ
“ଯୁବକ, ସୁନ୍ଦର, ଶକ୍ତିଶାଳି, ଦୁର୍ଜୟ, ବଡ଼ ଯୋଦ୍ଧା ଓ ଶସ୍ତ୍ରଚତୁର ଭୂପତିମାନେ ସେଠାକୁ ଏକଠା ହେବେ।”
ତେ ତତ୍ର ଵିଵିଧଂ ଦାନଂ ଵିଜଯାର୍ଥଂ ନରେଶ୍ଵରାଃ। ପ୍ରଦାସ୍ଯନ୍ତି ଧନଂ ଗାଶ୍ଚ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାନି ସର୍ଵଶଃ
“ସେଠାରେ ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ, ଧନ, ଗାଈ, ଭୋଜ୍ୟ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇବେ, ବିଜୟ ପାଇଁ।”