ରାକ୍ଷସ୍ଯେଷା ହି ଵାକ୍ଯେନ ଧର୍ମଂ ଵଦତି ସାଧୁ ଵୈ। ଭାଵେନ ଦୁଷ୍ଟା ଭୀମଂ ଵୈ କିଂ କରିଷ୍ଯତି ରାକ୍ଷସୀ
ଏହି ରାକ୍ଷସୀର କଥା ମାଧ୍ୟମରେ ନିଷ୍ଠା ଧର୍ମର କଥା ହେଉଛି। ମନରେ ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ରାକ୍ଷସୀ ଭୀମଙ୍କୁ କଣ କରିପାରିବ?
ଏଵମେତଦ୍ଯଥାଽଽତ୍ଥ ତ୍ଵଂ ହିଡିମ୍ବେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ହିଡିମ୍ବା, ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ, ଏହିପରି ଠିକ୍ ଅଛି; ଏଠାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ତୁ ତ୍ଵଯା ଧର୍ମେ ଯଥା ବ୍ରୂଯାଂ ସୁମଧ୍ଯମେ। `ନିତ୍ଯଂ କୃତାହ୍ନିକା ସ୍ନାତା କୃତଶୌଚା ସୁରୂପିଣୀ
ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ଯେପରି କହିବି, ସେପରି ଧର୍ମରେ ତୁମେ ଅଟୁଟ ରୁହ। ପ୍ରତିଦିନ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ସ୍ନାନ କର, ଶୁଦ୍ଧ ରୁହ, ଏବଂ ତୁମର ରୂପ ରକ୍ଷା କର।
ସ୍ନାତଂ କୃତାହ୍ନିକଂ ଭଦ୍ରେ କୃତକୌତୁକମଙ୍ଗଲମ୍। ଭୀମସେନଂ ଭଜେଥାସ୍ତ୍ଵମୁଦିତେ ଵୈ ଦିଵାକରେ
ଭଦ୍ରେ, ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସଜା କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ତୁମେ ଭୀମସେନଙ୍କ ସମୀପକୁ ଯିବ।
ଅହସ୍ସୁ ଵିହରାନେନ ଯଥାକାମଂ ମନୋଜଵା। ଅଯଂ ତ୍ଵାନଯିତଵ୍ଯସ୍ତେ ଭୀମସେନଃ ସଦା ନିଶି
ଦିନେ ତୁମେ ଭଳିପରି ଭୀମଙ୍କ ସହ ଇଚ୍ଛାମତେ ଘୁରିପାର, ତ୍ୱରିତା; କିନ୍ତୁ ରାତିରେ ସବୁବେଳେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ପ୍ରାକ୍ସନ୍ଧ୍ଯାତୋ ଵିମୋକ୍ତଵ୍ଯୋ ରକ୍ଷିତଵ୍ଯଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଶଃ। ଏଵଂ ରମସ୍ଵ ଭୀମେନ ଯାଵଦ୍ଗର୍ଭସ୍ଯ ଵେଦନମ୍
ପ୍ରଭାତ ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ଓ ସବୁବେଳେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଭାବେ ଭୀମ ସହ ରହ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ଭର ଚିହ୍ନ ଅନୁଭବ ହେଉନାହିଁ।
ଏଷ ତେ ସମଯୋ ଭଦ୍ରେ ଶୁଶ୍ରୂଷା ଚାପ୍ରମତ୍ତଯା। ନିତ୍ଯାନୁକୂଲଯା ଭୂତ୍ଵା କର୍ତଵ୍ଯଂ ଶୋଭନଂ ତ୍ଵଯା
ଭଦ୍ରେ, ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଚୁକ୍ତି। ସଦା ସଚେତନ ଓ ଭଲ ଭାବରେ ସେବା କରି, ନିତ୍ୟ ଉନ୍ମୁଖ ରୁହି, ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୁନ୍ତୀମଙ୍ଗେଽଧିରୋପ୍ଯ ସା। ଭୀମାର୍ଜୁନାନ୍ତରଗତା ଯମାଭ୍ଯାଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତା
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ନିଜ ନିତମ୍ଭ ଉପରେ ବସାଇଲେ, ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, ଯମଜ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଚଲିଲେ।
ତିର୍ଯଗ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରେ ଯାତି ହିଡିମ୍ବା ଭୀମଗାମିନୀ। ଶାଲିହୋତ୍ରସରୋ ରମ୍ଯମାସସାଦ ଜଲାର୍ଥିନୀ
ଭୀମଙ୍କ ସହ ଚାଲୁଥିବା ହିଡିମ୍ବା, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖରେ ଯାଇ, ପାଣି ପାଇଁ ଆଶା କରି, ଶାଳିହୋତ୍ରଙ୍କ ମନୋହର ସରୋବରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵନସ୍ପତିତଲଂ ଗତ୍ଵା ପରିମୃଜ୍ଯ ଗୃହଂ ଯଥା। ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଚ ଵାସଂ ସା କୃତ୍ଵା ପର୍ଣମଯଂ ତଥା
ଗଛ ତଳକୁ ଗିଲେ, ଘର ଭଳି ଭୂମିକୁ ପରିଷ୍କାର କଲେ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ପତ୍ରର ଘର ତିଆରି କଲେ।
ଆତ୍ମନଶ୍ଚ ତଥା କୁନ୍ତ୍ଯା ଏକୋଦ୍ଦେଶେ ଚକାର ସା। ପାଣ୍ଡଵାସ୍ତୁ ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଦ୍ଧାଃ ସନ୍ଧ୍ଯାମୁପାସ୍ଯ ଚ
କୁନ୍ତୀ ମଧ୍ୟ ଏକାକି ଅଳଗା ଭାବେ ସ୍ନାନ କଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା କରି ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ।
ତୃଷିତାଃ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାର୍ତା ଜଲମାତ୍ରେଣ ଵର୍ତଯନ୍। ଶାଲିହୋତ୍ରସ୍ତତୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା କ୍ଷୁଧାର୍ତାନ୍ପାଣ୍ଡଵାଂସ୍ତଦା
ତାଙ୍କର ତିବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ ଭୋକରେ, ସେମାନେ କେବଳ ପାଣି ପିଇ ଦେହ ଚାଲାଇଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଶାଲିହୋତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ଭୋକରେ କଷ୍ଟ ପାଉଛନ୍ତି ବୋଲି ବୁଝିଲେ।
ମନସା ଚିନ୍ତଯାମାସ ପାନୀଯଂ ଭୋଜନଂ ମହତ୍। ତତସ୍ତେ ପାଣ୍ଡଵାଃ ସର୍ଵେ ଵିଶ୍ରାନ୍ତାଃ ପୃଥଯା ସହ
ସେ ମନେମନେ ବଡ଼ ପରିମାଣର ପାଣି ଓ ଖାଦ୍ୟ କିପରି ମିଳିବ, ଏହି ଭାବନା କରିଲେ। ତାପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମେତ ପୃଥା ଅରାମ କଲେ।
ଯଥା ଜତୁଗୃହେ ଵୃତ୍ତଂ ରାକ୍ଷସେନ କୃତଂ ଚ ଯତ୍। କୃତ୍ଵା କଥା ବହୁଵିଧାଃ କଥାନ୍ତେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନମ୍
ସେମାନେ ଜତୁଗୃହରେ ଯେଉଁ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା ଓ ରାକ୍ଷସଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ କଥା କହିଲେ। ଏଭଳି ଅନେକ କଥା କହିବା ପରେ, ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ...
କୁନ୍ତୀ ରାଜସୁତା ଵାକ୍ଯଂ ଭୀମସେନମଥାବ୍ରଵୀତ୍। ଯଥା ପାଣ୍ଡୁସ୍ତଥା ମାନ୍ଯସ୍ତଵ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ତେବେ ରାଜପୁତ୍ରୀ କୁନ୍ତୀ ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଯେପରି ତୁମ ପିତା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ସେପରି ତୁମ ବଡ଼ଭାଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର।"
ଅହଂ ଧର୍ମଵିଦାଽନେନ ମାନ୍ଯା ଗୁରୁତରା ତଵ। ତସ୍ମାତ୍ପାଣ୍ଡୁହିତାର୍ଥଂ ମେ ଯୁଵରାଜ ହିତଂ କୁରୁ
"ଏହି ଧର୍ମଜ୍ଞ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଦେଖିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ତେଣୁ, ପାଣ୍ଡୁବଂଶର ଭଲ ପାଇଁ ଯୁବରାଜଙ୍କ ଉପକାର କର।"
ନିକୃତା ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ପାପେନାକୃତବୁଦ୍ଧିନା। ଦୁଷ୍କୃତସ୍ଯ ପ୍ରତୀକାରଂ ନ ପଶ୍ଯାମି ଵୃକୋଦର
"ଦୁର୍ୟୋଧନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ ଦୁଃଖିତ ହେଲୁ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି। ଭୀମ, ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍କୃତିର କୌଣସି ଉପାୟ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ।"
ତସ୍ମାତ୍କତିପଯାହେନ ଯୋଗକ୍ଷେମଂ ଭଵିଷ୍ଯତି। କ୍ଷେମଂ ଦୁର୍ଗମିମଂ ଵାସଂ ଵତ୍ସ୍ଯାମ ହି ଯଥା ଵଯମ୍
"ତେଣୁ, କିଛି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମର ରକ୍ଷା ଓ ଜୀବିକା ଏହିଠାରେ ନିର୍ଭର କରିବ। ଆମେ ଏହି ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନରେ ଯେପରି ହେଉ, ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ବସିବାକୁ ପଡ଼ିବ।"
ଇଦମନ୍ଯନ୍ମହଦୁଃଖଂ ଧର୍ମକୃଚ୍ଛ୍ରଂ ଵୃକୋଦର। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ତ୍ଵାଂ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଅନଙ୍ଗାଭିପ୍ରଚୋଦିତା
"ଏହା ଆଉ ଏକ ବଡ଼ ଦୁଃଖ, ଧର୍ମର ପରୀକ୍ଷା ଭୀମ। ତୁମକୁ ଦେଖି, ସେ ଅନୁରାଗରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ତୁମକୁ ବାଛିଛି।"
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ଚ ମାଂ ଚୈଵ ଵରଯାମାସ ଧର୍ମତଃ। ଧର୍ମାର୍ଥଂ ଦେହି ପୁତ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ସ ନଃ ଶ୍ରେଯଃ କରିଷ୍ଯତି
"ସେ ଧର୍ମର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ମୋତେ ବାଛିଥିଲେ। ଧର୍ମ ପାଇଁ, ପୁଅ ଦେଉ, ସେ ଆମ ପରିବାରର ଭଲ କରିବ।"
ପ୍ରତିଵାକ୍ଯଂ ତୁ ନେଚ୍ଛାମି ଆଵଯୋର୍ଵଚନଂ କୁରୁ
"ମୁଁ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହେଁନି, ଆମେ ଯାହା କହିଛୁ, ତାହା କର।"
ଶାସନଂ ତେ କରିଷ୍ଯାମି ଵେଦଶାସନମିତ୍ଯପି। ସମକ୍ଷଂ ଭ୍ରାତୃମଧ୍ଯେ ତୁ ତାଂ ଚୋଵାଚ ସ ରାକ୍ଷସୀମ୍
"ମୁଁ ତୁମ ଆଦେଶ ମାନିବି, ଯେପରି ବେଦର ଆଦେଶ ମାନିଥାଏ।" ଭାଇମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ରାକ୍ଷସୀଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲେ।
ଶୃଣୁ ରାକ୍ଷସି ସତ୍ଯେନ ସମଯଂ ତେ ଵଦାମ୍ଯହମ୍।' ଯାଵତ୍କାଲେନ ଭଵତି ପୁତ୍ରସ୍ଯୋତ୍ପାଦନଂ ଶୁଭେ
"ହେ ରାକ୍ଷସୀ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କହି ତୁମ ସହିତ ଏକ ଚୁକ୍ତି କରୁଛି—ଯେତେ ଦିନ ପୁଅ ହେବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ, ହେ ଶୁଭେ,"
ତାଵତ୍କାଲଂ ଚରିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵଯା ସହ ସୁମଧ୍ଯମେ। `ଵିଶେଷତୋ ମତ୍ସକାଶେ ମା ପ୍ରକାଶଯ ନୀଚତାମ୍
"ସେତେ ଦିନ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ରହିବି, ହେ ସୁସୂମ୍ନା। କିନ୍ତୁ ମୋ ନିକଟରେ ତୁମ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମ କଥା କାହାକୁ କହିବା ନାହିଁ।"
ସା ତଥେତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ହିଡିମ୍ବା ରାକ୍ଷସୀ ତଥା
ହିଡିମ୍ବା ରାକ୍ଷସୀ ଏହିପରି ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ଗତାଽହନି ନିଵେଶେଷୁ ଭୋଜ୍ଯଂ ରାଜାର୍ହମାନଯତ୍। ସା କଦାଚିଦ୍ଵିହାରାର୍ଥଂ ହିଡିମ୍ବା କାମରୂପିଣୀ
ଦିନେ ସେ ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକୁ ଯାଇ, ରାଜା ପାଇଁ ଯେମିତି ଖାଦ୍ୟ ଆଣିଥାଏ, ସେପରି ଖାଦ୍ୟ ଆଣୁଥିଲେ। କେବେ କେବେ ମନୋରଞ୍ଜନ ପାଇଁ ହିଡିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାମତେ ରୂପ ବଦଳାଇଥିଲେ।
ଭୀମସେନମୁପାଦାଯ ଊର୍ଧ୍ଵମାଚକ୍ରମଂ ତଦା। ଶୈଲଶୃଙ୍ଗେଷୁ ରମ୍ଯେଷୁ ଦେଵତାଯତନେଷୁ ଚ
ସେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ନେଇ, ଶୁଭ୍ର ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଓ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ମୃଗପକ୍ଷିଵିଘୃଷ୍ଟେଷୁ ରମଣୀଯେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ। କୃତ୍ଵା ସା ପରମଂ ରୂପଂ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତା
ପଶୁପକ୍ଷୀ ଘୁଞ୍ଚିବା ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଅତି ରୂପବତୀ ହେଉଥିଲେ।
ସଂଜଲ୍ପନ୍ତୀ ସୁମଧୁରଂ ରମଯାମାସ ପାଣ୍ଡଵମ୍। ତଥୈଵ ଵନଦୁର୍ଗେଷୁ ପର୍ଵତଦ୍ରୁମସାନୁଷୁ
ସେ ମଧୁର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥା କହି ଭୀମଙ୍କୁ ଖୁସି କରିଥିଲେ, ଏହିପରି ଭାବରେ ଅଟବାର ଗଭୀର ଅଞ୍ଚଳରେ, ପାହାଡ଼ ଓ ଗଛମାନଙ୍କ ଛାୟାରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ।
ସରସ୍ତୁ ରମଣୀଯେଷୁ ପଦ୍ମୋତ୍ପଲଵନେଷୁ ଚ। ନଦୀଦ୍ଵୀପପ୍ରଦେଶେଷୁ ଵୈଡୂର୍ଯସିକତେଷୁ ଚ
ସୁନ୍ଦର ହିଲା ଓ ଅପରୁପ ଗୋଲାପ ଓ ପଦ୍ମ ଜଙ୍ଗଲରେ, ନଦୀ ଓ ଦ୍ୱୀପ ଅଞ୍ଚଳରେ, ବୈଡୂର୍ୟ ମଣି ପରି ଚମକୁଥିବା ବାଳୁକା ଉପରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ।