ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ହିଡିମ୍ବାଂ ସ ହିଡିମ୍ବୋ ଲୋହିତେକ୍ଷଣଃ। ଵଧାଯାଭିପପାତୈନାନ୍ଦନ୍ତୈର୍ଦନ୍ତାନୁପସ୍ପୃଶନ୍
ଏପରି କହି, ଲାଲ ଆଖି ଥିବା ହିଡିମ୍ବ ତାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଲା, ଦାନ୍ତ ଦାନ୍ତ ଘସୁଥିଲା।
ଗର୍ଜନ୍ତମେଵଂ ଵିଜନେ ଭୀମସେନୋଽଭିଵୀକ୍ଷ୍ଯ ତମ୍। ରକ୍ଷନ୍ପ୍ରବୋଧଂ ଭ୍ରାତୄଣାଂ ମାତୁଶ୍ଚ ପରଵୀରହା
ବନ୍ୟଜନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟ କରୁଥିବା ଭୀମସେନ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଓ ମାଆଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବାର ଦେଖଭାଳ କରୁଥିଲେ।
ତମାପତାନ୍ତଂ ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଭୀମଃ ପ୍ରହରତାଂ ଵରଃ। ଭର୍ତ୍ସଯାମାସ ତେଜସ୍ଵୀ ତିଷ୍ଠତିଷ୍ଠେତି ଚାବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ—'ଥମ୍ବ, ଥମ୍ବ!'
ଭୀମସେନସ୍ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାକ୍ଷସଂ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ। ଭଗିନୀଂ ପ୍ରତି ସଙ୍କ୍ରୁଦ୍ଧମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଭୀମସେନ ହସୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ରାକ୍ଷସକୁ ଦେଖି, କ୍ରୋଧିତ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
କିଂ ତେ ହିଡିମ୍ବ ଏତୈର୍ଵା ସୁଖସୁପ୍ତୈଃ ପ୍ରବୋଧିତୈଃ। ମାମାସାଦଯ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ତରସା ତ୍ଵଂ ନରାଶନ
ହିଡିମ୍ବ, ଏହି ଶାନ୍ତିରେ ଶୁଅଥିବା ଲୋକମାନେ ଜାଗିଲେ କିମ୍ବା ନ ଜାଗିଲେ, ତୁମ ପାଇଁ କଣ ଉପକାର? ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି, ମୋତେ ଆକ୍ରମଣ କର, ଦୁଷ୍ଟ ମାନବ ଖାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ତୁମେ।
ମଯ୍ଯେଵ ପ୍ରହରୈହି ତ୍ଵଂ ନ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ହନ୍ତୁମର୍ହସି। ଵିଶେଷତୋଽନପକୃତେ ପରେଣାପକୃତେ ସତି
ତୁମେ ମୋତେ ମାତ୍ର ଆକ୍ରମଣ କର; ଏଠାରେ ଏହି ଜଣେ ଜଣାଣୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିଶେଷ କରି ସେ ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ କରିନାହାନ୍ତି, ଅପରାଧ ଅନ୍ୟଠାରେ ଅଛି।
ନ ହୀଯଂ ସ୍ଵଵଶା ବାଲା କାମଯତ୍ଯଦ୍ଯ ମାମିହ। ଚୋଦିତୈଷା ହ୍ଯନଙ୍ଗେନ ଶରୀରାନ୍ତରଚାରିଣା
ଏହି ଜଣାଣୀ ଏଠାରେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ କିଛି କରୁନାହାନ୍ତି, ସେ ଆଜି ମୋତେ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି; ମନରେ ଘୁରୁଥିବା କାମ ତାଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ କରିଛି।
ଭଗିନୀ ତଵ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତ ରକ୍ଷସାଂ ଵୈ ଯଶୋହର। ତ୍ଵନ୍ନିଯୋଗେନ ଚୈଵେଯଂ ରୂପଂ ମମ ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ଚ
ତୁମ ଭଉଣୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଥିବା ତୁମେ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜାର କାରଣ; ତୁମ ଆଦେଶରେ ଏବଂ ମୋର ରୂପ ଦେଖି, ସେ ଏବେ ମୋତେ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
କାମଯତ୍ଯଦ୍ଯ ମାଂ ଭୀରୁସ୍ତଵ ନୈଷାପରାଧ୍ଯତି। ଅନଙ୍ଗେନ କୃତେ ଦୋଷେ ନେମାଂ ଗର୍ହିତୁମର୍ହସି
ସେ ଏବେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ମୋତେ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଏହା ତୁମ ଦ୍ୱାରା; ସେ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିନାହାନ୍ତି। ଦୋଷ କାମର, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମଯି ତିଷ୍ଠତି ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମନ୍ନ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ହନ୍ତୁମର୍ହସି। ସଂଗଚ୍ଛସ୍ଵ ମଯା ସାର୍ଧମେକେନୈକୋ ନରାଶନ
ମୁଁ ଏଠାରେ ଥିବାବେଳେ, ଦୁଷ୍ଟମନ, ତୁମେ ଏହି ଜଣାଣୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏକାକି ମୋ ସହ ମୁହଁମୁହିଁ ହେଉ, ମାନବ ଖାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା।
ଅହମେକୋ ଗମିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵାମଦ୍ଯ ଯମସାଦନମ୍। ଅଦ୍ଯ ମଦ୍ବଲନିଷ୍ପିଷ୍ଟଂ ଶିରୋ ରାକ୍ଷସ ଦୀର୍ଯତାମ୍। କୁଞ୍ଜରସ୍ଯେଵ ପାଦେନ ଵିନିଷ୍ପିଷ୍ଟଂ ବଲୀଯସାଃ
ମୁଁ ଏକା ଏହି ଦିନେ ତୁମ ସହିତ ଯମର ଗୃହକୁ ଯିବି। ଆଜି ମୋର ଶକ୍ତିରେ ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ରାକ୍ଷସ, ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଦରେ ହାତୀର ମୁଣ୍ଡ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଅଦ୍ଯ ଗାତ୍ରାଣି ତେ କଙ୍କାଃ ଶ୍ଯେନା ଗୋମାଯଵସ୍ତଥା। କର୍ଷନ୍ତୁ ଭୁଵି ସଂହୃଷ୍ଟା ନିହତସ୍ଯ ମଯା ମୃଧେ
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେବା ପରେ, କାଉ, ଗୃଧ୍ର ଓ କୁକୁରମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତୁମ ଅଂଗଗୁଡିକୁ ଭୂମିରେ ଟାଣିନେବେ।
କ୍ଷଣେନାଦ୍ଯ କରିଷ୍ଯେଽହମିଦଂ ଵନମରାକ୍ଷସମ୍। ପୁରା ଯଦ୍ଦୂଷିତଂ ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଭକ୍ଷଯତା ନରାନ୍
ଏହି ରାକ୍ଷସପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟବା, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଲମ୍ବା ସମୟ ଧରି ମନୁଷ୍ୟ ଖାଇ ଅପବିତ୍ର କରିଛ, ମୁଁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏହାକୁ ତୁମ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି।
ଅଦ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ଭଗିନୀ ରକ୍ଷଃ କୃଷ୍ଯମାଣଂ ମଯାଽସକୃତ୍। ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତ୍ଯଦ୍ରିପ୍ରତୀକାଶଂ ସିଂହେନେଵ ମହାଦ୍ଵିପମ୍
ଆଜି ତୁମ ଭଉଣୀ ଦେଖିବେ, ରାକ୍ଷସ, ମୁଁ ପାହାଡ଼ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବା ମୁଁ, ତୁମକୁ ସିଂହ ଯେପରି ମହାହାତୀକୁ ଟାଣିନେଇଯାଏ, ସେପରି ଟାଣିନେଉଛି।
ନିରାବାଧାସ୍ତ୍ଵଯି ହତେ ମଯା ରାକ୍ଷସପାଂସନ। ଵନମେତଚ୍ଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷା ଵନଚାରିଣଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେଲେ, ରାକ୍ଷସବଂଶକୁ ଅପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଏଠାରେ ଅଟବାରେ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିର୍ଭୟରେ ଘୁରିପାରିବେ।
ଗର୍ଜିତେନ ଵୃଥା କିଂ ତେ କତ୍ଥିତେନ ଚ ମାନୁଷ। କୃତ୍ଵୈତତ୍କର୍ମଣା ସର୍ଵଂ କତ୍ଥେଯା ମା ଚିରଂ କୃଥାଃ
କାହିଁକି ତୁମେ ଏମିତି ଅପରଥକ ଗର୍ଜନ କରୁଛ, ମାନବ? କଥାରେ ନୁହେଁ, କାମରେ ଦେଖାଅ, ବିଳମ୍ବ କରନି।
ବଲିନଂ ମନ୍ଯସେ ଯଚ୍ଚାପ୍ଯାତ୍ମାନଂ ସପରାକ୍ରମମ୍। ଜ୍ଞାସ୍ଯସ୍ଯଦ୍ଯ ସମାଗମ୍ଯ ମଯାତ୍ମାନଂ ବଲାଧିକମ୍
ତୁମେ ଭାବୁଛ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ; କିନ୍ତୁ ଆଜି ମୋ ସହିତ ମୁହଁମୁହିଁ ହେଲେ, ତୁମେ ତୁମ ଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେହି ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିପାରିବ।
ନ ତାଵଦେତାନ୍ହିଂସିଷ୍ଯେ ସ୍ଵପନ୍ତ୍ଵେତେ ଯଥାସୁଖମ୍। ଏଷ ତ୍ଵାମେଵ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ନିହନ୍ମ୍ଯଦ୍ଯାପ୍ରିଯଂଵଦମ୍
ଏହି ଅନ୍ୟମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ଶୁଅଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କିଛି କରିବି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅପ୍ରିୟ କଥା କହୁଥିବା ତୁମକୁ ଆଜି ମୁଁ ମାରିଦେବି।
ପୀତ୍ଵା ତଵାସୃଗ୍ଗାତ୍ରେଭ୍ଯସ୍ତତଃ ପଶ୍ଚାଦିମାନପି। ହନିଷ୍ଯାମି ତତଃ ପଶ୍ଚାଦିମାଂ ଵିପ୍ରିଯକାରିଣୀମ୍
ତୁମ ଶରୀରରୁ ରକ୍ତ ପିଇବା ପରେ, ପରେ ଏହି ମୋତେ ଅପ୍ରିୟ କାମ କରିଥିବା ଜଣାଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ମାରିଦେବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ବାହୁଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ପୁରୁଷାଦକଃ। ଅଭ୍ଯଦ୍ରଵତ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଭୀମସେନମରିନ୍ଦମମ୍
ଏଭଳି କହି, ପୁରୁଷ ଖାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ସେ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି, କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତସ୍ଯାଭିଦ୍ରଵତସ୍ତୂର୍ଣଂ ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ। ଵେଗେନ ପ୍ରହିତଂ ବାହୁଂ ନିଜଗ୍ରାହ ହସନ୍ନିଵ
ସେ ତିବ୍ର ଗତିରେ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଥିବା ଭୀମ, ହସି ହସି ତାଙ୍କ ଆଗେ ବଢ଼ାଇଥିବା ହାତକୁ ଧରିଲେ।
ନିଗୃହ୍ଯ ତଂ ବଲାଦ୍ଭୀମୋ ଵିସ୍ଫୁରନ୍ତଂ ଚକର୍ଷ ହ। ତସ୍ମାଦ୍ଦେଶାଦ୍ଧନୂଂଷ୍ଯଷ୍ଟୌ ସିଂହଃ କ୍ଷୁଦ୍ରମୃଗଂ ଯଥା
ଭୀମ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଦମନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଟାଣିନେଲେ, ଯେପରି ସିଂହ ଛୋଟ ପଶୁକୁ ଟାଣିନେଇଯାଏ, ସେପରି ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ସେଠାରୁ ଟାଣିନେଲେ।
ତତଃ ସ ରାକ୍ଷସଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପାଣ୍ଡଵେନ ବଲାର୍ଦିତଃ। ଭୀମସେନଂ ସମାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଵ୍ଯନଦଦ୍ଭୈରଵଂ ରଵମ୍
ତାପରେ ସେ ରାକ୍ଷସଟିଏ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଅତି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କଲା।
ପୁନର୍ଭୀମୋ ବଲାଦେନଂ ଵିଚକର୍ଷ ମହାବଲଃ। ମା ଶବ୍ଦଃ ସୁଖସୁପ୍ତାନାଂ ଭ୍ରାତୄଣାଂ ମେ ଭଵେଦିତି
ପୁଣି ଭୀମ, ଅପାର ଶକ୍ତିରେ, ସେଠିଏକୁ ଟାଣିଲେ, ମନେ କଲେ—'ମୋ ଭାଇମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସୁଖରେ ଶୁଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ନିଦ୍ରା ଭଙ୍ଗ ନହେଉ।'
ହସ୍ତେ ଗୃହୀତ୍ଵା ତଦ୍ରକ୍ଷୋ ଦୂରମନ୍ଯତ୍ର ନୀତଵାନ୍। ପୃଚ୍ଛେ ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁଣ୍ଡେନ ଗରୁଡଃ ପନ୍ନଗଂ ଯଥା
ସେ ରାକ୍ଷସଟିଏକୁ ହାତରେ ଧରି, ଭୀମ ଦୂରକୁ ନେଇଗଲେ, ଯେପରି ଗରୁଡ଼ ନାଗକୁ ଠୁଣ୍ଡରେ ଧରି ଉଡ଼ିଯାଏ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ତୌ ସମାସାଦ୍ଯ ଵିଚକର୍ଷତୁରୋଜସା। ହିଡିମ୍ବୋ ଭୀମସେନଶ୍ଚ ଵିକ୍ରମଂ ଚକ୍ରତୁଃ ପରମ୍
ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ଏକାଠି ହୋଇ, ଜୋରଦାର ଶକ୍ତିରେ ଲଡ଼ିଲେ; ହିଡିମ୍ବ ଓ ଭୀମସେନ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରତାପ ଦେଖାଇଲେ।
ବଭଞ୍ଜତୁସ୍ତଦା ଵୃକ୍ଷାଁଲ୍ଲତାଶ୍ଚାକର୍ଷତୁସ୍ତଦା। ମତ୍ତାଵିଵ ଚଂ ସଂରବ୍ଧୌ ଵାରଣୌ ଷଷ୍ଟିହାଯନୌ
ସେ ସମୟରେ, ସେମାନେ ଗଛ ଭାଙ୍ଗିଲେ, ଲତା ଟାଣିଲେ; ଦୁଇଜଣେ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ରାଗରେ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ।
ପାଦପାନୁଦ୍ଧରନ୍ତୌ ତାଵୂରୁଵେଗେନ ଵେଗିତୌ। ସ୍ଫୋଟଯନ୍ତୌ ଲତାଜାଲାନ୍ଯୂରୁଭ୍ଯାଂ ଗୃହ୍ଯ ସର୍ଵଶଃ
ଉରୁର ଜୋରରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ତେଜରେ ଗଛ ଉଖାଡ଼ିଲେ, ଲତା ଜାଳ ଫାଟିଦେଲେ, ଉରୁଦ୍ୱାରା ସବୁକିଛି ଧରିଲେ।
ଵିତ୍ରାସଯନ୍ତୌ ତୌ ଶବ୍ଦୈଃ ସର୍ଵତୋ ମୃଗପକ୍ଷିଣଃ। ବଲେନ ବଲିନୌ ମତ୍ତାଵନ୍ଯୋନ୍ଯଵଧକାଙ୍କ୍ଷିଣୌ
ସେମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାରରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗର ପଶୁପକ୍ଷୀ ଭୟଭୀତ ହେଲେ; ଦୁଇଜଣେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମଦମସ୍ତ, ପ୍ରତିଯୋଗୀଙ୍କ ନାଶ ଚାହିଁଲେ।
ଭୀମରାକ୍ଷସଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତଦାଽଵର୍ତତ ଦାରୁଣମ୍। ପୁରା ଦେଵାସୁରେ ଯୁଦ୍ଧେ ଵୃତ୍ରଵାସଵଯୋରିଵ
ସେତେବେଳେ ଭୀମ ଓ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଯେପରି ପୁରୁଣାଦିନରେ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃତ୍ର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିଲା।