ହତ୍ଵୈତାନ୍ମାନୁଷାନ୍ସର୍ଵାନାନଯସ୍ଵ ମମାନ୍ତିକମ୍। ଅସ୍ମଦ୍ଵିଷଯସୁପ୍ତେଭ୍ଯୋ ନୈତେଭ୍ଯୋ ଭଯମସ୍ତି ତେ
ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରି, ମୋ ପାଖକୁ ଆଣିଦେ; ଆମ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶୁଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ କୌଣସି ଭୟ କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ଏଷାମୁତ୍କୃତ୍ଯ ମାଂସାନି ମାନୁଷାଣାଂ ଯଥେଷ୍ଟତଃ। ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯାଵ ସହିତୌ କୁରୁ ପୂର୍ଣଂ ଵଚୋ ମମ
ଏମାନଙ୍କ ମାଂସ ଇଚ୍ଛାମତ ଚିରି, ଦୁଇଜଣେ ମିଶି ଖାଇବା; ମୋ କଥା ପୂରା କର।
ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା ଚ ମାଂସାନି ମାନୁଷାଣାଂ ପ୍ରକାମତଃ। ନୃତ୍ଯାଵ ସହିତାଵାଵାଂ ଦତ୍ତତାଲାଵନେକଶଃ
ମାନବ ମାଂସ ଆପଣମନେ ମନମତା ଖାଇସାରି, ଦୁଇଜଣେ ମିଶି ହାତ ତାଳି ଦେଇ ଦେଇ ନାଚିବା।
ଏଵମୁକ୍ତା ହିଡିମ୍ବା ତୁ ହିଡିମ୍ବେନ ମହାଵନେ। ଭ୍ରାତୁର୍ଵଚନମାଜ୍ଞାଯ ତ୍ଵରମାଣେଵ ରାକ୍ଷସୀ
ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ହିଡିମ୍ବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଭଉଣୀ ହିଡିମ୍ବୀ ଭାଇଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୀଘ୍ର ସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ଆପ୍ଲୁତ୍ଯାପ୍ଲୁତ୍ଯ ଚ ତରୂନଗଚ୍ଛତ୍ପାଣ୍ଡଵାନ୍ପ୍ରତି।' ଜଗାମ ତତ୍ର ଯତ୍ର ସ୍ମ ଶେରତେ ପାଣ୍ଡଵା ଵନେ
ଗଛରୁ ଗଛକୁ ଲାଫି ଲାଫି, ସେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୁଇଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ସା ଗତ୍ଵା ପାଣ୍ଡଵାନ୍ପୃଥଯା ସହ। ଶଯାନାନ୍ଭୀମସେନଂ ଚ ଜାଗ୍ରତଂ ତ୍ଵପରାଜିତମ୍
ସେଠାରେ ସେ ପୃଥା ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶୁଇଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଅଜୟ ଭୀମସେନ ଜାଗିଥିଲେ।
ଉପାସ୍ଯମାନାନ୍ଭୀମେନ ରୂପଯୌଵନଶାଲିନଃ। ସୁକୁମାରାଂଶ୍ଚ ପାର୍ଥାନ୍ସା ଵ୍ଯାଯାମେନ ଚ କର୍ଶିତାନ୍
ସେ ଦେଖିଲେ, ଭୀମଙ୍କ ସେବାରେ ଥିବା, ରୂପଶୀଳୀ ଓ ଯୁବକ ପାର୍ଥମାନେ, ମୃଦୁ ଓ କ୍ଳାନ୍ତି ଦେଖାଉଥିବା।
ଦୁଃଖେନ ସଂପ୍ରଯୁକ୍ତାଂଶ୍ଚ ସହଜ୍ଯେଷ୍ଠାନ୍ପ୍ରମାଥିନଃ। ରୌଦ୍ରୀ ସତୀ ରାଜପୁତ୍ରଂ ଦର୍ଶନୀଯପ୍ରଦର୍ଶନମ୍
ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ୱିତ, ସହଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇମାନେ, ରୌଦ୍ରୀ ହୋଇ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ଭୀମସେନଂ ସା ସାଲସ୍କନ୍ଧମିଵୋଦ୍ଯତମ୍। ରାକ୍ଷସୀ କାମଯାମାସ ରୂପେଣାପ୍ରତିମଂ ଭୁଵି
ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଗଛର ଡାଲି ପରି ଉଁଚ ଦେଖି, ସେ ରାକ୍ଷସୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ରୂପ ପୃଥିବୀରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ।
ଅନ୍ତର୍ଗତେନ ମନସା ଚିନ୍ତଯାମାସ ରାକ୍ଷସୀ'। ଅଯଂ ଶ୍ଯାମୋ ମହାବାହୁଃ ସିଂହସ୍କନ୍ଧୋ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ମନରେ ଲୁଚାଇ ରାକ୍ଷସୀ ଭାବିଲେ: 'ଏହି କଳା, ଦୀର୍ଘ ବାହୁ, ସିଂହ ପରି କାନ୍ଧ, ଦୀପ୍ତିମାନ ପୁରୁଷ...'
କମ୍ବୁଗ୍ରୀଵଃ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷୋ ଭର୍ତା ଯୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ମମ। ନାହଂ ଭ୍ରାତୃଵଚୋ ଜାତୁ କୁର୍ଯାଂ କ୍ରୂରମସାଂପ୍ରତମ୍
ମୋର ସ୍ୱାମୀ କମ୍ବୁ ଗଳା, ପଦ୍ମ ନୟନ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ; ମୁଁ କେବେ ମୋ ଭାଇଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ୟାତନାଦାୟକ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିବି ନାହିଁ।
ପତିସ୍ନେହୋଽତିବଲଵାନ୍ନ ତଥା ଭ୍ରାତୃସୌହୃଦମ୍। ମୁହୂର୍ତମିଵ ତୃପ୍ତିଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଧାତୁର୍ମମୈଵ ଚ
ସ୍ତ୍ରୀର ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଭଲପାଇବା ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭାଇ ସହ ଏମିତି ନୁହେଁ; ମୋର ରକ୍ଷକଙ୍କ ଦୟା ମଧ୍ୟ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ହତୈରେତୈରହତ୍ଵା ତୁ ମୋଦିଷ୍ଯେ ଶାଶ୍ଵତୀଃ ସମାଃ। `ନିଶ୍ଚିତ୍ଯେତ୍ଥଂ ହିଡିମ୍ବା ସା ଭୀମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାଭୁଜଂ
ଏମାନେ ମୋତେ ମାରିନଥିଲେ ବା ମୁଁ ଏମାନେଙ୍କୁ ମାରିନଥିଲେ, ମୁଁ ଅନେକ ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବି। ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ହିଡିମ୍ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ।
ଉତ୍ସୃଜ୍ଯ ରାକ୍ଷସଂ ରୂପଂ ମାନୁଷଂ ରୂପମାସ୍ଥିତା।' ସା କାମରୂପିଣୀ ରୂପଂ କୃତ୍ଵା ମଦନମୋହିତା
ସେ ତାଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀ ରୂପ ଛାଡ଼ି ମାନବୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ; ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ରୂପ ନେଇ, କାମରେ ମୋହିତ ହେଲେ।
ଉପତସ୍ଥେ ମହାତ୍ମାନଂ ଭୀମସେନମନିନ୍ଦିତା। `ଇଙ୍ଗିତାକାରକୁଶଲା ସୋପାସର୍ପଚ୍ଛନୈଃ ଶନୈଃ
ସେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷା, ଇଙ୍ଗିତ ଓ ଭାବ ଜଣାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶାନ୍ତ ଓ ଧୀରେ ଧୀରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ଵିନମ୍ଯମାନେଵ ଲତା ଦିଵ୍ଯାଭରଣଭୂଷିତା। ଶନୈଃ ଶନୈଶ୍ଚ ତାଂ ଭୀମଃ ସମୀପମୁପସର୍ପତୀମ୍
ଦିବ୍ୟ ଗହନା ପିନ୍ଧି, ଲତା ଭଳି ବାଙ୍କି ଚାଲିଥିଲେ; ଭୀମ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ହର୍ଷମାଣାଂ ତଦା ପଶ୍ଯତ୍ତନ୍ଵୀଂ ପୀନପଯୋଧରାମ୍। ଚନ୍ଦ୍ରାନନାଂ ପଦ୍ମନେତ୍ରାଂ ନୀଲକୁଞ୍ଚିତମୂର୍ଧଜାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ—ସୁସ୍ଲିମ, ଭରିପୁରା ଅଂକ, ଚାନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ, ପଦ୍ମନୟନୀ, ନୀଳ କୁନ୍ଚିତ କେଶ।
କୃଷ୍ଣାଂ ସୁପାଣ୍ଡୁରୈର୍ଦନ୍ତୈର୍ବିମ୍ବୋଷ୍ଠୀଂ ଚାରୁଦର୍ଶନାମ୍। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ରୂପସଂପନ୍ନାଂ ଭୀମୋ ଵିସ୍ମଯମାଗତଃ
କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଧଳା ଦାନ୍ତ, ବିମ୍ବଫଳ ସଦୃଶ ଠୋଠ, ଦେଖିବାକୁ ଅତି ସୁନ୍ଦର; ଏଭଳି ରୂପ ଦେଖି, ଭୀମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ଉପଚାରଗୁଣୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଲଲିତୈର୍ହାସସଂମିତୈଃ। ସମୀପମୁପସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଭୀମଂ ସାଥ ଵରାନତା
ସୁନ୍ଦର ଆଚରଣ ଓ ମୃଦୁ ହାସ୍ୟରେ ଭରିଥିବା, ସେ ଭୀମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ମନେ ମନେ ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ ଚାହିଁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
ଵଚୋ ଵଚନଵେଲାଯାଂ ଭୀମଂ ପ୍ରୋଵାଚ ଭାମିନୀ।' ଲଜ୍ଜଯା ନମ୍ଯମାନେଵ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତା
ସମୟ ଆସିଲାବେଳେ, ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ନାରୀ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସମସ୍ତ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ ଭୀମଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ସ୍ମିତପୂର୍ଵମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ଭୀମସେନମଥାବ୍ରଵୀତ୍। କୁତସ୍ତ୍ଵମସି ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ କଶ୍ଚାସି ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ସହିତ, ସେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲେ—'ତୁମେ କେଉଁଠୁ ଆସିଛ? କିଏ ତୁମେ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ?'
କ ଇମେ ଶେରତେ ଚେହ ପୁରୁଷା ଦେଵରୂପିଣଃ। କେଯଂ ଵୈ ବୃହତୀ ଶ୍ଯାମା ସୁକୁମାରୀ ତଵାନଘ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ଦେବତାମାନେ ପରି ଶୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କିଏ? ଏହି ଉଚ୍ଚ, କଳାବର୍ଣ୍ଣ, କୋମଳା ନାରୀ କିଏ, ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ?
ଶେତେ ଵନମିଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ତା ସ୍ଵଗୃହେ ଯଥା। ନେଦଂ ଜାନୀଥ ଗହନଂ ଵନଂ ରାକ୍ଷସସେଵିତମ୍
ଏଠି ଏମିତି ଗଭୀର ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ନିଜ ଘର ପରି ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଶୋଇଛନ୍ତି; ତୁମେ ଜାଣନାହା, ଏହି ଅରଣ୍ୟ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦେଖାଯାଏ।
ଵସତି ହ୍ଯତ୍ର ପାପାତ୍ମା ହିଡିମ୍ବୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ଏଠି ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଥିବା ହିଡିମ୍ବୋ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ବସୁଛି।
ତେନାହଂ ପ୍ରେଷିତା ଭ୍ରାତ୍ରା ଦୁଷ୍ଟଭାଵେନ ରକ୍ଷସା। ବିଭକ୍ଷଯିଷତା ମାଂସଂ ଯୁଷ୍ମାକମମରୋପମାଃ
ମୋ ଭାଇ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ, ମୋତେ ତୁମମାନେଙ୍କ ମାଂସ ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଭୋଜନ କରିବ।
ସାଽହଂ ତ୍ଵମଭିସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଦେଵଗର୍ଭସମପ୍ରଭମ୍। ନାନ୍ଯଂ ଭର୍ତାରମିଚ୍ଛାମି ସତ୍ଯମେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ
କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ଦେଖି, ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁରୁଷକୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ଏହି କଥା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।
ଏତଦ୍ଵିଜ୍ଞାଯ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଯୁକ୍ତଂ ମଯି ସମାଚର। କାମୋପହତଚିତ୍ତାଂ ହି ଭଜମାନାଂ ଭଜସ୍ଵ ମାମ୍
ଏହି କଥା ଜାଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ତୁମେ ମୋତେ ଯଥାଯଥ ଆଚରଣ କର; ମୋର ମନ କାମନାରେ ମୋହିତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛି, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।
ତ୍ରାସ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂ ମହାବାହୋ ରାକ୍ଷସାତ୍ପୁରୁଷାଦକାତ୍। ଵତ୍ସ୍ଯାଵୋ ଗିରିଦୁର୍ଗେଷୁ ଭର୍ତା ଭଵ ମମାନଘ
ହେ ମହାବାହୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମାନବ ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସରୁ ରକ୍ଷା କରିବି; ଆମେ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ବସିବା, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ହେଉ, ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ।
ଇଚ୍ଛାମି ଵୀର ଭଦ୍ରଂ ତେ ମା ମେ ପ୍ରାଣାନ୍ଵିହାସିଷଃ। ତ୍ଵଯା ହ୍ଯହଂ ପରିତ୍ଯକ୍ତା ନ ଜୀଵେଯମରିନ୍ଦମ
ହେ ବୀର, ମୁଁ ତୁମର ଭଲ ଚାହେଁ—ମୋ ଜୀବନକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନି। ହେ ଶତ୍ରୁଦଳନ, ତୁମେ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ, ମୁଁ ବଞ୍ଚିପାରିବିନି।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷଚରୀ ହ୍ଯସ୍ମି କାମତୋ ଵିଚରାମି ଚ। ଅତୁଲାମାପ୍ନୁହି ପ୍ରୀତିଂ ତତ୍ର ତତ୍ର ମଯା ସହ
ମୁଁ ଆକାଶରେ ଘୁରିବି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲିବି। ତୁମେ ମୋ ସହ ଏଠା ଓ ସେଠା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର।