କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରେଷୁ ଜାତେଷୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାତ୍ମଜେଷୁ ଚ। ମଦ୍ରରାଜସୁତା ପାଣ୍ଡୁଂ ରହୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାବେଳେ, ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ଝିଅ ଗୁପ୍ତରେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ନ ମେଽସ୍ତି ତ୍ଵଯି ସନ୍ତାପୋ ଵିଗୁଣେଽପି ପରନ୍ତପ। ନାଵରତ୍ଵେ ଵରାର୍ହାଯାଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚାନଘ ନିତ୍ଯଦା
ଶତ୍ରୁଦମନ, ତୁମେ ଯଦିଓ ଗୁଣହୀନ ହେଉଥିବା, ମୋର ତୁମ ପ୍ରତି କେବେ ଦୁଃଖ ହୋଇନାହିଁ। ମୁଁ ଭଲ ବର ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, କେବେ ମନ ବଦଳାଇନାହିଁ, ନିର୍ମଳ।
ଗାନ୍ଧାର୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ନୃପତେ ଜାତଂ ପୁତ୍ରଶତଂ ତଥା। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନ ମେ ତଥା ଦୁଃଖମଭଵତ୍କୁରୁନନ୍ଦନ
କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ଗାନ୍ଧାରୀ ରାଣୀ ଶତପୁତ୍ରୀ ହେବା ଖବର ଶୁଣିଲି, ମୋତେ ଏମିତି ଦୁଃଖ ହୋଇନଥିଲା।
ଇଦଂ ତୁ ମେ ମହଦ୍ଦୁଃଖଂ ତୁଲ୍ଯତାଯାମପୁତ୍ରତା। ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ତ୍ଵିଦାନୀଂ ଭର୍ତୁର୍ମେ କୁନ୍ତ୍ଯାମପ୍ଯସ୍ତି ସନ୍ତତିଃ
କିନ୍ତୁ ସମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ସନ୍ତାନ ନଥିବା ଏହି ଦୁଃଖ ବଡ଼। ତଥାପି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଏବେ କୁନ୍ତୀ ମାଧ୍ୟମରେ ମୋର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହେଇଛି।
ଯଦି ତ୍ଵପତ୍ଯସନ୍ତାନଂ କୁନ୍ତିରାଜସୁତା ମଯି। କୁର୍ଯାଦନୁଗ୍ରହୋ ମେ ସ୍ଯାତ୍ତଵ ଚାପି ହିତଂ ଭଵେତ୍
ଯଦି ରାଜକୁମାରୀ କୁନ୍ତୀ ମୋ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଦେଇପାରନ୍ତି, ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଉପକାର ହେବ ଏବଂ ତୁମର ମଧ୍ୟ ଭଲ ହେବ।
ସଂରମ୍ଭୋ ହି ସପତ୍ନୀତ୍ଵାଦ୍ଵକ୍ତୁଂ କୁନ୍ତିସୁତାଂ ପ୍ରତି। ଯଦି ତୁ ତ୍ଵଂ ପ୍ରସନ୍ନୋ ମେ ସ୍ଵଯମେନାଂ ପ୍ରଚୋଦଯ
ସହଧର୍ମିଣୀ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ଥିବାରୁ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିବାରେ ଅସୁବିଧା ହୁଏ; ଯଦି ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ତୁମେ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କର।
ମମାପ୍ଯେଷ ସଦା ମାଦ୍ରି ହୃଦ୍ଯର୍ଥଃ ପରିଵର୍ତତେ। ନ ତୁ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରସହେ ଵକ୍ତୁମିଷ୍ଟାନିଷ୍ଟଵିଵକ୍ଷଯା
ମାଦ୍ରୀ, ଏହି ଇଚ୍ଛା ସଦା ମୋ ହୃଦୟରେ ଘୁରୁଛି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କଥା କହିବାକୁ ସାହସ କରିପାରୁନି।
ତଵ ତ୍ଵିଦଂ ମତଂ ମତ୍ଵା ପ୍ରଯତିଷ୍ଯାମ୍ଯତଃ ପରମ୍। ମନ୍ଯେ ଧ୍ରୁଵଂ ମଯୋକ୍ତା ସା ଵଚନଂ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯତେ
ତୁମର ମତ ଭାବି, ଏବେ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି; ମୋ ଭାବନା, ମୁଁ କହିଲେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ କଥା ମାନିବେ।
ତତଃ କୁନ୍ତୀଂ ପୁନଃ ପାଣ୍ଡୁର୍ଵିଵିକ୍ତ ଇଦମବ୍ରଵୀତ୍। `ଅନୁଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ କଲ୍ଯାଣି ମଦ୍ରରାଜସୁତାମପି।' କୁଲସ୍ଯ ମମ ସନ୍ତାନଂ ଲୋକସ୍ଯ ଚ କୁରୁ ପ୍ରିଯମ୍
ତାପରେ ପାଣ୍ଡୁ ପୁନିଥରେ ଗୁପ୍ତରେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଶୁଭେ, ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦୟା କର; ଆମ ବଂଶ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଏହି କାମ କର।'
ମମ ଚାପିଣ୍ଡନାଶାଯ ପୂର୍ଵେଷାଂ ଚ ମହାତ୍ମନାମ୍। ମତ୍ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ଚ କଲ୍ଯାଣି କୁରୁ କଲ୍ଯାଣମୁତ୍ତମମ୍
ମୋ ପିତୃପିଣ୍ଡ ନଷ୍ଟ ହେବାରୁ ମୋକୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବା ପାଇଁ, ଆଗରୁ ଥିବା ମହାନ ଆତ୍ମାମାନେ ପାଇଁ ଏବଂ ମୋର ଖୁସି ପାଇଁ, ଶୁଭେ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମ କର।
ଯଶସୋଽର୍ଥାଯ ଚୈଵ ତ୍ଵଂ କୁରୁ କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍। ପ୍ରାପ୍ଯାଧିପତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରେଣ ଯଜ୍ଞୈରିଷ୍ଟଂ ଯଶୋଽର୍ଥିନା
ଯଶ ପାଇବା ପାଇଁ ଏହି ଅତି କଠିନ କାମ କର; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଶ ଆଶାରେ, ଯଜ୍ଞ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଥିଲେ।
ତଥା ମନ୍ତ୍ରଵିଦୋ ଵିପ୍ରାସ୍ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ସୁଦୁଷ୍କରମ୍। ଗୁରୂନଭ୍ଯୁପଗଚ୍ଛନ୍ତି ଯଶସୋଽର୍ଥାଯ ଭାମିନି
ଏହିପରି, ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ, କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି, ଯଶ ପାଇବା ପାଇଁ ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସୁନ୍ଦରୀ।
ତଥା ରାଜର୍ଷଯଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ। ଚକ୍ରୁରୁଚ୍ଚାଵଚଂ କର୍ମ ଯଶସୋଽର୍ଥାଯ ଦୁଷ୍କରମ୍
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ରାଜର୍ଷି ଓ ତପସ୍ଵୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଶ ପାଇବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କଠିନ କାମ କରିଛନ୍ତି।
ସା ତ୍ଵଂ ମାଦ୍ରୀଂ ପ୍ଲଵେନୈଵ ତାରଯୈନାମନିନ୍ଦିତେ। ଅପତ୍ଯସଂଵିଧାନେନ ପରାଂ କୀର୍ତିମଵାପ୍ନୁହି
ଏହିପରି, ନିର୍ମଳେ, ଏହି ଉପାୟରେ ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର; ସନ୍ତାନ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କର, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୀର୍ତ୍ତି ଅର୍ଜନ କର।
ଧର୍ମଂ ଵୈ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତଂ ଯଥା ଵଦସି ତତ୍ତଥା। ତସ୍ମାଦନୁଗ୍ରହଂ ତସ୍ଯାଃ କରୋମି କୁରୁନନ୍ଦନ
ତୁମେ ଯେପରି ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କଥା କହିଛ, ସେଠିକି ଠିକ୍। ଏହିକାରଣରେ, ହେ କୁରୁବଂଶର ଗର୍ବ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି।
ଏଵମୁକ୍ତାଽବ୍ରଵୀନ୍ମାର୍ଦ୍ରୀଂ ସକୃଚ୍ଚିନ୍ତଯ ଦୈଵତମ୍। ତସ୍ମାତ୍ତେ ଭଵିତାଽପତ୍ଯମନୁରୂପମସଂଶଯମ୍
ଏପରି କହି, ସେ ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତୁମେ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର। ତାପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସନ୍ତାନ ପାଇବ।'
ତତୋ ମନ୍ତ୍ରେ କୃତେ ତସ୍ମିନ୍ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା। ତତୋ ରାଜସୁତା ସ୍ନାତା ଶଯନେ ସଂଵିଵେଶ ହ
ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲା। ରାଜକୁମାରୀ ସ୍ନାନ କରି ନିଜ ଶୟନକକ୍ଷକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତୋ ମାଦ୍ରୀ ଵିଚାର୍ଯୈକା ଜଗାମ ମନସାଽଶ୍ଵିନୌ। ତାଵାଗମ୍ଯ ସୁତୌ ତସ୍ଯାଂ ଜନଯାମାସତୁର୍ଯମୌ। ନକୁଲଂ ସହଦେଵଂ ଚ ରୂପେଣାପ୍ରତିମୌ ଭୁଵି
ଏହା ପରେ ମାଦ୍ରୀ ଏକାକି ବସି ମନରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ସେମାନେ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଦେଲେ—ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ, ଯେଉଁମାନେ ରୂପରେ ପୃଥିବୀରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ।
ତଥୈଵ ତାଵପି ଯମୌ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ। `ଧର୍ମତୋ ଭକ୍ତିତଶ୍ଚୈଵ ଶୀଲତୋ ଵିନଯୈସ୍ତଥା
ସେହିପରି ଭାବେ, ଦୁଇ ଝିଅଙ୍କୁ ଏକ ଦେହହୀନ ସ୍ୱର କହିଲା: 'ଧର୍ମ, ଭକ୍ତି, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଓ ନମ୍ରତା ଦ୍ୱାରା—'
ସତ୍ଵରୂପଗୁଣୋପେତୌ ଭଵତୋଽତ୍ଯଶ୍ଵିନାଵିତି। ମାସତେ ତେଜସାଽତ୍ଯର୍ଥଂ ରୂପଦ୍ରଵିଣସଂପଦା
'ତୁମେ ଦ୍ରୁତତା, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିବ। ତୁମେ ତେଜ, ରୂପ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ବେଶି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବ।'
ନାମାନି ଚକ୍ରିରେ ତେଷାଂ ଶତଶୃଙ୍ଗନିଵାସିନଃ। ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ କର୍ମଣା ଚୈଵ ତଥାଽଽଶୀର୍ଭିର୍ଵିଶାଂପତେ
ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଭକ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ରଖିଲେ, ହେ ରାଜା।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରେତ୍ଯେଵଂ ଭୀମସେନେତି ମଧ୍ଯମମ୍। ଅର୍ଜୁନେତି ତୃତୀଯଂ ଚ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରାନକଲ୍ପଯନ୍
ସେମାନେ ବଡ଼ଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମଧ୍ୟମକୁ ଭୀମସେନ ଓ ତୃତୀୟକୁ ଅର୍ଜୁନ ନାମ ଦେଲେ—ଏହିପରି କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ନାମିତ ହେଲେ।
ପୂର୍ଵଜଂ ନକୁଲେତ୍ଯେଵଂ ସହଦେଵେତି ଚାପରମ୍। ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରାଵକଥଯଂସ୍ତେ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରୀତମାନସାଃ
ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ବଡ଼ ପୁଅଙ୍କୁ ନକୁଳ ଓ ଛୋଟକୁ ସହଦେବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଲା; ସେହିପରି ଖୁସି ହୋଇ ମୁନିମାନେ ଏହା କହିଲେ।
ଅନୁସଂଵତ୍ସରଂ ଜାତା ଅପି ତେ କୁରୁସତ୍ତମାଃ। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରା ଵ୍ଯରାଜନ୍ତ ପଞ୍ଚସଂଵତ୍ସରା ଇଵ
ସେମାନେ ଏକେ ବର୍ଷରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇ, ମାନେ ଯେପରି ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ତଫାତ୍ ଅଛି, ସେଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ମହାସତ୍ତ୍ଵା ମହାଵୀର୍ଯା ମହାବଲପରାକ୍ରମାଃ। ପାଣ୍ଡୁର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁତାଂସ୍ତାଂସ୍ତୁ ଦେଵରୂପାନ୍ମହୌଜସଃ
ସେମାନେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରବଳ ପରାକ୍ରମୀ ଓ ଅପାର ବଳର ମାଲିକ। ପାଣ୍ଡୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ।
ମୁଦଂ ପରମିକାଂ ଲେଭେ ନନନ୍ଦ ଚ ନରାଧିପଃ। ଋଷୀଣାମପି ସର୍ଵେଷାଂ ଶତଶୃଙ୍ଗନିଵାସିନାମ୍
ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ ଓ ଖୁସି ହେଲେ। ଶତଶୃଙ୍ଗର ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ପ୍ରିୟ ହେଲେ।
ପ୍ରିଯା ବଭୂଵୁସ୍ତାସାଂ ଚ ତଥୈଵ ମୁନିଯୋଷିତାମ୍। କୁନ୍ତୀମଥ ପୁନଃ ପାଣ୍ଡୁର୍ମାଦ୍ର୍ଯର୍ଥେ ସମଚୋଦଯତ୍
ମୁନିମାନଙ୍କ ଜଣେ ଜଣେ ଗୃହଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ପ୍ରିୟ ହେଲେ। ତାପରେ ପାଣ୍ଡୁ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣିଥରେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ତମୁଵାଚ ପୃଥା ରାଜନ୍ ରହସ୍ଯୁକ୍ତା ତଦା ସତୀ। ଉକ୍ତା ସକ୍ଵଦ୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵମେଷା ଲେଭେ ତେନାସ୍ମି ଵଞ୍ଚିତା
ତେବେ ପୃଥା ରହସ୍ୟରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମୋତେ କୁହାଯାଇଥିଲା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ପାଇଁ ଏକଥର ମାତ୍ର ଚଳିବ। ଏହିପରି ମୁଁ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଛି।'
ବିଭେମ୍ଯସ୍ଯାଃ ପରିଭଵାତ୍କୁସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଗତିରିଦୃଶୀ। ନାଜ୍ଞାସିଷମହଂ ମୂଢା ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵାହ୍ଵାନେ ଫଲଦ୍ଵଯମ୍
'ମୁଁ ଭୟ କରୁଛି ଯେ, ନାରୀମାନେ ଏପରି ଅପମାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି। ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନରେ ଜାଣିପାରିନଥିଲି ଯେ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଦୁଇ ଫଳ ମିଳିବ।'
ତସ୍ମାନ୍ନାହଂ ନିଯୋକ୍ତଵ୍ଯା ତ୍ଵଯୈଷୋଽସ୍ତୁ ଵରୋ ମମ। ଏଵଂ ପାଣ୍ଡୋଃ ସୁତାଃ ପଞ୍ଚ ଦେଵଦତ୍ତା ମହାବଲାଃ
ଏହିକାରଣରେ, ଆଉ ମୋତେ ଏପରି କରିବାକୁ ବଲିବେ ନାହିଁ; ଏହି ମୋର ଇଚ୍ଛା ହେଉ। ଏଭଳି ଭାବରେ, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ।