ଏଷ ଯୁଦ୍ଧେ ମହାଦେଵଂ ତୋଷଯିଷ୍ଯତି ଶଙ୍କରମ୍। ଅସ୍ତ୍ରଂ ପାଶୁପତଂ ନାମ ତସ୍ମାତ୍ତୁଷ୍ଟାଦଵାପ୍ସ୍ଯତି
ଏହି ଯୋଦ୍ଧା ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବେ ଏବଂ ସେଇ ପ୍ରସନ୍ନ ଶଙ୍କରଙ୍କଠାରୁ ପାଶୁପତ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇବେ।
ନିଵାତକଵଚା ନାମ ଦୈତ୍ଯା ଵିବୁଧଵିଦ୍ଵିଷଃ। ଶକ୍ରାଜ୍ଞଯା ମହାବାହୁସ୍ତାନ୍ଵଧିଷ୍ଯତି ତେ ସୁତଃ
ନିବାତକବଚ ନାମକ ଦୈତ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି—ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ।
ତଥା ଦିଵ୍ଯାନି ଚାସ୍ତ୍ରାଣି ନିଖିଲେନାହରିଷ୍ଯତି। ଵିପ୍ରନଷ୍ଟାଂ ଶ୍ରିଯଂ ଚାଯମାହର୍ତା ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିବେ ଏବଂ ଏହି ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ହରାଇଯାଇଥିବା ଶ୍ରୀକୁ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ବାହାଳ କରିବେ।
ଏତାମତ୍ଯଦ୍ଭୁତାଂ ଵାଚଂ କୁନ୍ତୀ ଶୁଶ୍ରାଵ ସୂତକେ। ଵାଚମୁଚ୍ଚରିତାମୁଚ୍ଚୈସ୍ତାଂ ନିଶମ୍ଯ ତପସ୍ଵିନାମ୍
କୁନ୍ତୀ ତାଙ୍କର ପିଲା ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଏହି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କଥା ଶୁଣିଥିଲେ, ଯାହା ତପସ୍ବୀମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ।
ବଭୂଵ ପମୋ ହର୍ଷଃ ଶତଶୃଙ୍ଗନିଵାସିନାମ୍। ତଥା ଦେଵମହର୍ଷୀଣାଂ ସେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍
ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତର ବାସିନ୍ଦାମାନେ, ଦେବତା, ମହାଋଷି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଜନମାନେ ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ଆକାଶେ ଦୁନ୍ଦୁଭୀନାଂ ଚ ବଭୂଵ ତୁମୁଲଃ ସ୍ଵନଃ। ଉଦତିଷ୍ଠନ୍ମହାଘୋରଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଭିରାଵୃତଃ
ଆକାଶରେ ଡୁଣ୍ଡୁଭି ବଜାର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଲା ଏବଂ ବଡ ଭୟାନକ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡିଲା।
ସମଵେତ୍ଯ ଚ ଦେଵାନାଂ ଗଣାଃ ପାର୍ଥମପୂଜଯନ୍। କାଦ୍ରଵେଯା ଵୈନତେଯା ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସସ୍ତଥା। ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯଃ ସର୍ଵେ ସପ୍ତ ଚୈଵ ମହର୍ଷଯଃ
ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦଳ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ; କାଦ୍ରବ୍ୟ, ବେଣୁତେୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ଏବଂ ସପ୍ତ ମହାଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଭରଦ୍ଵାଜଃ ଖସ୍ଯପୋ ଗୌତମଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ଜମଦଗ୍ନିର୍ଵସିଷ୍ଠଃ। ଯଶ୍ଚୋଦିତୋ ଭାସ୍କରେଽଭୂତ୍ପ୍ରନଷ୍ଟେ ସୋଽପ୍ଯତ୍ରାତ୍ରିର୍ଭଗଵାନାଜଗାମ
ଭରଦ୍ୱାଜ, କଶ୍ୟପ, ଗୌତମ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଜମଦଗ୍ନି, ବଶିଷ୍ଠ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବାବେଳେ ଯିଏ ଦେଖାଦେଇଥିଲେ—ସେ ଭଗବାନ ଅତ୍ରି ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଆସିଥିଲେ।
ମରୀଚିରଙ୍ଗିରାଶ୍ଚୈଵ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଃ ପୁଲହଃ କ୍ରତୁଃ। ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଶ୍ଚୈଵ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସସ୍ତଥା
ମରୀଚି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରାଃ ସର୍ଵାଲଙ୍କାରଭୂଷିତାଃ। ଉପଗାଯନ୍ତି ବୀଭତ୍ସୁଂ ନୃତ୍ଯନ୍ତେଽପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ସେମାନେ ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ତଥା ମହର୍ଷଯଶ୍ଚାପି ଜେପୁସ୍ତତ୍ର ସମନ୍ତତଃ। ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସହିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ପ୍ରାଗାଯତ ଚ ତୁମ୍ବୁରୁଃ
ଏହିପରି ମହାଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଜପ କରୁଥିଲେ; ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ ଶ୍ରୀମାନ୍ ତୁମ୍ବୁରୁ ଗୀତ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଭୀମସେନୋଗ୍ରସେନୌ ଚ ଊର୍ଣାଯୁରନଘସ୍ତଥା। ଗୋପତିର୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଶ୍ଚ ସୂର୍ଯଵର୍ଚାସ୍ତଥାଷ୍ଟମଃ
ଭୀମସେନ, ଉଗ୍ରସେନ, ଊର୍ଣ୍ଣାୟୁର, ନିର୍ମଳ ଅନଘ, ଗୋପତି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ଚ୍ଚାସ୍।
ଯୁଗପସ୍ତୃଣପଃ କାର୍ଷ୍ଣିର୍ନନ୍ଦିଶ୍ଚିତ୍ରରଥସ୍ତଥା। ତ୍ରଯୋଦଶଃ ଶାଲିଶିରାଃ ପର୍ଜନ୍ଯଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଦଶଃ
ତୃଣପ, କାର୍ଷ୍ଣି, ନନ୍ଦି, ଚିତ୍ରରଥ, ତ୍ରୟୋଦଶ ଶାଳିଶିରା ଏବଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପର୍ଜନ୍ୟ—ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥିରେ ଆସିଥିଲେ।
କଲିଃ ପଞ୍ଚଦଶଶ୍ଚୈଵ ନାରଦଶ୍ଚାତ୍ର ଷୋଡଶଃ। ଋତ୍ଵା ବୃହତ୍ତ୍ଵା ବୃହକଃ କରାଲଶ୍ଚ ମହାମନାଃ
ପଂଚଦଶ କଳି ଏବଂ ଷୋଢ଼ଶ ନାରଦ; ଋତ୍ୱା, ବୃହତ୍ତ୍ୱା, ବୃହକ, କରାଳ ଏବଂ ମହାମନା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବହୁଗୁଣଃ ସୁଵର୍ଣଶ୍ଚେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ। ଵିଶ୍ଵାଵସୁର୍ଭୁମନ୍ଯୁଶ୍ଚ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଶରୁସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବହୁଗୁଣ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ବିଶ୍ୱାବସୁ, ଭୂମନ୍ୟୁ, ସୁଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଶରୁ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଗୀତମାଧୁର୍ଯସଂପନ୍ନୌ ଵିଖ୍ଯାତୌ ଚ ହହାହୁହୂ। ଇତ୍ଯେତେ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ଜଗ୍ମୁସ୍ତତ୍ର ନରାଧିପ
ମଧୁର ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହହା ଓ ହୁହୂ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବଗନ୍ଧର୍ବ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ରାଜନ।
ତଥୈଵାପ୍ସରସୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵାଲଙ୍କାରଭୂଷିତାଃ। ନନୃତୁର୍ଵୈ ମହାଭାଗା ଜଗୁଶ୍ଚାଯତଲୋଚନାଃ
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ହସି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ଷୁ ଥିବାମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ।
ଅନୂଚାନାଽନଵଦ୍ଯା ଚ ଗୁଣମୁଖ୍ଯା ଗୁଣାଵରା। ଅଦ୍ରିକା ଚ ତଥା ସୋମା ମିଶ୍ରକେଶୀ ତ୍ଵଲମ୍ବୁଷା
ଶିକ୍ଷିତ, ନିର୍ମଳ, ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ କିଛି କମ୍, ଅଦ୍ରିକା, ସୋମା, ମିଶ୍ରକେଶୀ ଏବଂ ତ୍ୱଲମ୍ବୁଷା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ମରୀଚିଃ ଶୁଚିକା ଚୈଵ ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପର୍ଣା ତିଲୋତ୍ତମା। ଅମ୍ବିକା ଲକ୍ଷଣା କ୍ଷେମା ଦେଵୀ ରମ୍ଭା ମନୋରମା
ମରୀଚି, ଶୁଚିକା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ପର୍ଣ୍ଣା, ତିଲୋତ୍ତମା, ଅମ୍ବିକା, ଲକ୍ଷଣା, କ୍ଷେମା, ଦେବୀ, ରମ୍ଭା ଓ ମନୋରମା।
ଅସିତା ଚ ସୁବାହୁଶ୍ଚ ସୁପ୍ରିଯା ଚ ଵପୁସ୍ତଥା। ପୁଣ୍ଡରୀକା ସୁଗନ୍ଧା ଚ ସୁରସା ଚ ପ୍ରମାଥିନୀ
ଅସିତା, ସୁବାହୁ, ସୁପ୍ରିୟା, ଭାବ୍ୟ, ପୁଣ୍ଡରୀକା, ସୁଗନ୍ଧା, ସୁରସା ଓ ପ୍ରମାଥିନୀ।
କାମ୍ଯା ଶାରଦ୍ଵତୀ ଚୈଵ ନନୃତୁସ୍ତତ୍ର ସଂଘଶଃ। ମେନକା ସହଜନ୍ଯା ଚ କର୍ଣିକା ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଲା
କାମ୍ୟା ଓ ଶାରଦ୍ବତୀ, ମେନକା, ସହଜନ୍ୟା, କର୍ଣ୍ଣିକା ଓ ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା ସମସ୍ତେ ଦଳେ ଦଳେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଋତୁସ୍ଥଲା ଘୃତାଚୀ ଚ ଵିଶ୍ଵାଚୀ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତ୍ଯପି। ଉମ୍ଲୋଚେତି ଚ ଵିଖ୍ଯାତା ପ୍ରମ୍ଲୋଚେତି ଚ ତା ଦଶ
ଋତୁସ୍ଥଳା, ଘୃତାଚୀ, ବିଶ୍ୱାଚୀ, ପୂର୍ବଚିତ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉର୍ମିଲୋଚା ଓ ପ୍ରମ୍ଲୋଚା—ଏହି ଦଶଜଣୀ।
ଉର୍ଵଶ୍ଯେକାଦଶୀ ତାସାଂ ଜଗୁଶ୍ଚାଯତଲୋଚନାଃ। ଧାତାଽର୍ଯମା ଚ ମିତ୍ରଶ୍ଚ ଵରୁଣୋଂଽଶୋ ଭଗସ୍ତଥା
ଉର୍ବଶୀ ଏହାମାନଙ୍କ ଏକାଦଶୀ, ସେମାନେ ଆଖି ଉଦା ହୋଇ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ; ଧାତା, ଅର୍ୟମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଂଶ ଓ ଭଗ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ପୂଷା ଚ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଦଶମଃ ସ୍ମୃତଃ। ତତସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁରଜଘନ୍ଯୋ ଜଘନ୍ଯଜଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱାନ୍, ପୂଷା, ପର୍ଜନ୍ୟ—ଦଶମ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ; ତାପରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସବୁଠାରୁ ଶେଷ ଓ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ।
ଇତ୍ଯେତେ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯା ଜ୍ଵଲନ୍ତଃ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସଃ
ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ମୃଗଵ୍ଯାଧଶ୍ଚ ସର୍ପଶ୍ଚ ନିର୍ଋତିଶ୍ଚ ମହାଯଶାଃ। ଅଜୈକପାଦହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯଃ ପିନାକୀ ଚ ପରଂତପ
ମୃଗବ୍ୟାଧ, ସର୍ପ, ମହାଯଶସ୍ବୀ ନିରୃତି, ଅଜଏକପାଦ, ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ, ପିନାକୀ, ହେ ଶତ୍ରୁଦଳନ।
ଦହନୋଽଥେଶ୍ଵରଶ୍ଚୈଵ କପାଲୀ ଚ ଵିଶାଂପତେ। ସ୍ଥାଣୁର୍ଭଗଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରାସ୍ତତ୍ରାଵତସ୍ଥିରେ
ଦହନ, ଈଶ୍ୱର, କପାଳୀ, ହେ ଜନପତି; ସ୍ଥାଣୁ, ଭଗ ଓ ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ର ସେଠାରେ ଉଭୟ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ଅଶ୍ଵିନୌ ଵସଵଶ୍ଚାଷ୍ଟୌ ମରୁତଶ୍ଚ ମହାବଲାଃ। ଵିଶ୍ଵେଦେଵାସ୍ତଥା ସାଧ୍ଯାସ୍ତତ୍ରାସନ୍ପରିତଃ ସ୍ଥିତାଃ
ଅଶ୍ୱିନୀ ଦ୍ୱୟ, ଆଠି ଵସୁ, ବଳଶାଳୀ ମରୁତ, ବିଶ୍ୱେଦେବ ଓ ସାଧ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତେ ଚାରିପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
କର୍କୋଟକୋଽଥ ସର୍ପଶ୍ଚ ଵାସୁକିଶ୍ଚ ଭୁଜଙ୍ଗମଃ। କଚ୍ଛପଶ୍ଚାଥ କୁଣ୍ଡଶ୍ଚ ତକ୍ଷକଶ୍ଚ ମହୋରଗଃ
କର୍କୋଟକ ସର୍ପ, ବାସୁକି ନାଗ; କଚ୍ଛପ, କୁଣ୍ଡ, ତକ୍ଷକ ମହାନାଗ।
ଆଯଯୁସ୍ତପସା ଯୁକ୍ତା ମହାକ୍ରୋଧା ମହାବଲାଃ। ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵସ୍ତତ୍ର ନାଗା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ସେମାନେ ତପସ୍ୟା, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ବଳରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଆସିଥିଲେ; ଏମିତି ଅନେକ ନାଗ ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ।