ଏଵମୁକ୍ତା ତତଃ ଶକ୍ରମାଜୁହାଵ ଯଶସ୍ଵିନୀ। ଅଥାଜଗାମ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଜନଯାମାସ ଚାର୍ଜୁନମ୍
ଏପରି କଥା ଶୁଣି କୁନ୍ତୀ ଶକ୍ରକୁ ଡାକିଲେ । ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଉତ୍ତରାଭ୍ଯାଂ ତୁ ପୂର୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଫଲ୍ଗୁନୀଭ୍ଯାଂ ତତୋ ଦିଵା। ଜାତସ୍ତୁ ଫାଲ୍ଗୁନେ ମାସି ତେନାସୌ ଫଲ୍ଗୁନଃସ୍ମୃତଃ
ଉତ୍ତରା ଓ ପୂର୍ବା ଫାଲ୍ଗୁନୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନ ରେ ଏକାଠି ହେବା ସମୟରେ, ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଜନ୍ମ ହେଲା । ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ ଫାଲ୍ଗୁନ ନାମରେ ପୁକାରାଯାଏ ।
ଜାତମାତ୍ରେ କୁମାରେ ତୁ `ସର୍ଵଭୂତପ୍ରହର୍ଷିଣୀ। ସୂତକେ ଵର୍ତମାନାଂ ତାଂ' ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ। ମହାଗମ୍ଭୀରନିର୍ଘୋଷା ନଭୋ ନାଦଯତୀ ତଦା
ଝିଅଟି ଜନ୍ମ ନେବା ସମୟରେ, ଏକ ଦେହହୀନ ଶବ୍ଦ ଗଭୀର ଓ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନିରେ ଆକାଶରେ ଗୁଞ୍ଜିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା ଓ ସୂତକ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲା ।
ଶୃଣ୍ଵତାଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତେଷାଂ ଚାଶ୍ରମଵାସିନାମ୍। କୁନ୍ତୀମାଭାଷ୍ଯ ଵିସ୍ପଷ୍ଟମୁଵାଚେଦଂ ଶୁଚିସ୍ମିତାମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ । ସେ ଶବ୍ଦ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଶୁଚି ହସ୍ତି କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲା ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯସମଃ କୁନ୍ତି ଶିଵତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ। ଏଷ ଶକ୍ର ଇଵାଜଯ୍ଯୋ ଯଶସ୍ତେ ପ୍ରଥଯିଷ୍ଯତି
କୁନ୍ତୀ, ଏଉଁ ଜଣେ କାର୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ, ଶିବଙ୍କ ପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେବେ; ଶକ୍ରଙ୍କ ପରି ଅଜୟ ହେବେ, ତୁମର ଖ୍ୟାତିକୁ ସାରା ଦେଶରେ ପ୍ରଚାର କରିବେ।
ଅଦିତ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରୀତିର୍ଯଥାଽଭୂଦଭିଵର୍ଧିତା। ତଥା ଵିଷ୍ଣୁସମଃ ପ୍ରୀତିଂ ଵର୍ଧଯିଷ୍ଯତି ତେଽର୍ଜୁନଃ
ଯେପରି ଅଦିତିଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଢିଥିଲା, ସେପରି ଅର୍ଜୁନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ତୁମର ଆନନ୍ଦକୁ ବଢାଇବେ।
ଏଷ ମଦ୍ରାନ୍ଵଶେ କୃତ୍ଵା କୁରୂଂଶ୍ଚ ସହ ସୋମକୈଃ। ଚେଦିକାଶିକରୂଷାଂଶ୍ଚ କୁରୁଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଵହିଷ୍ଯତି
ଏଉଁ ଜଣେ ମଦ୍ର ଓ କୁରୁଙ୍କୁ ସୋମକଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେବେ; ଚେଦି, କାଶୀ ଓ କରୂଷ ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ବଶ କରି, କୁରୁଙ୍କ ଗୌରବକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
ଏତସ୍ଯ ଭୁଜଵୀର୍ଯେଣ ଖାଣ୍ଡଵେ ହଵ୍ଯଵାହନଃ। ମେଦସା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତୃପ୍ତିଂ ଯାସ୍ଯତି ଵୈ ପରାମ୍
ଏଉଁ ଜଣେର ଭୁଜଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଖଣ୍ଡବ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅଗ୍ନି ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମେଦ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ପାଇବେ।
ଗ୍ରାମଣୀଶ୍ଚ ମହୀପାଲାନେଷ ଜିତ୍ଵା ମହାବଲଃ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ଵୀରସ୍ତ୍ରୀନ୍ମେଧାନାହରିଷ୍ଯତି
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର, ପ୍ରଧାନ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଜିତି, ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ତିନିଟି ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରିବେ।
ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯସମଃ କୁନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ। ଏଷ ଵୀର୍ଯଵତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହାଯଶାଃ
କୁନ୍ତୀ, ଏହି ବୀର ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ହେବ। ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ ଏବଂ ବଡ଼ କିର୍ତି ଲାଗିବ।
ଏଷ ଯୁଦ୍ଧେ ମହାଦେଵଂ ତୋଷଯିଷ୍ଯତି ଶଙ୍କରମ୍। ଅସ୍ତ୍ରଂ ପାଶୁପତଂ ନାମ ତସ୍ମାତ୍ତୁଷ୍ଟାଦଵାପ୍ସ୍ଯତି
ଏହି ଯୋଦ୍ଧା ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବେ ଏବଂ ସେଇ ପ୍ରସନ୍ନ ଶଙ୍କରଙ୍କଠାରୁ ପାଶୁପତ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇବେ।
ନିଵାତକଵଚା ନାମ ଦୈତ୍ଯା ଵିବୁଧଵିଦ୍ଵିଷଃ। ଶକ୍ରାଜ୍ଞଯା ମହାବାହୁସ୍ତାନ୍ଵଧିଷ୍ଯତି ତେ ସୁତଃ
ନିବାତକବଚ ନାମକ ଦୈତ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି—ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ।
ତଥା ଦିଵ୍ଯାନି ଚାସ୍ତ୍ରାଣି ନିଖିଲେନାହରିଷ୍ଯତି। ଵିପ୍ରନଷ୍ଟାଂ ଶ୍ରିଯଂ ଚାଯମାହର୍ତା ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିବେ ଏବଂ ଏହି ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ହରାଇଯାଇଥିବା ଶ୍ରୀକୁ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ବାହାଳ କରିବେ।
ଏତାମତ୍ଯଦ୍ଭୁତାଂ ଵାଚଂ କୁନ୍ତୀ ଶୁଶ୍ରାଵ ସୂତକେ। ଵାଚମୁଚ୍ଚରିତାମୁଚ୍ଚୈସ୍ତାଂ ନିଶମ୍ଯ ତପସ୍ଵିନାମ୍
କୁନ୍ତୀ ତାଙ୍କର ପିଲା ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଏହି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କଥା ଶୁଣିଥିଲେ, ଯାହା ତପସ୍ବୀମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ।
ବଭୂଵ ପମୋ ହର୍ଷଃ ଶତଶୃଙ୍ଗନିଵାସିନାମ୍। ତଥା ଦେଵମହର୍ଷୀଣାଂ ସେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍
ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତର ବାସିନ୍ଦାମାନେ, ଦେବତା, ମହାଋଷି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଜନମାନେ ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ଆକାଶେ ଦୁନ୍ଦୁଭୀନାଂ ଚ ବଭୂଵ ତୁମୁଲଃ ସ୍ଵନଃ। ଉଦତିଷ୍ଠନ୍ମହାଘୋରଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଭିରାଵୃତଃ
ଆକାଶରେ ଡୁଣ୍ଡୁଭି ବଜାର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଲା ଏବଂ ବଡ ଭୟାନକ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡିଲା।
ସମଵେତ୍ଯ ଚ ଦେଵାନାଂ ଗଣାଃ ପାର୍ଥମପୂଜଯନ୍। କାଦ୍ରଵେଯା ଵୈନତେଯା ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସସ୍ତଥା। ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯଃ ସର୍ଵେ ସପ୍ତ ଚୈଵ ମହର୍ଷଯଃ
ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦଳ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ; କାଦ୍ରବ୍ୟ, ବେଣୁତେୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ଏବଂ ସପ୍ତ ମହାଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଭରଦ୍ଵାଜଃ ଖସ୍ଯପୋ ଗୌତମଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ଜମଦଗ୍ନିର୍ଵସିଷ୍ଠଃ। ଯଶ୍ଚୋଦିତୋ ଭାସ୍କରେଽଭୂତ୍ପ୍ରନଷ୍ଟେ ସୋଽପ୍ଯତ୍ରାତ୍ରିର୍ଭଗଵାନାଜଗାମ
ଭରଦ୍ୱାଜ, କଶ୍ୟପ, ଗୌତମ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଜମଦଗ୍ନି, ବଶିଷ୍ଠ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବାବେଳେ ଯିଏ ଦେଖାଦେଇଥିଲେ—ସେ ଭଗବାନ ଅତ୍ରି ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଆସିଥିଲେ।
ମରୀଚିରଙ୍ଗିରାଶ୍ଚୈଵ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଃ ପୁଲହଃ କ୍ରତୁଃ। ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଶ୍ଚୈଵ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସସ୍ତଥା
ମରୀଚି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରାଃ ସର୍ଵାଲଙ୍କାରଭୂଷିତାଃ। ଉପଗାଯନ୍ତି ବୀଭତ୍ସୁଂ ନୃତ୍ଯନ୍ତେଽପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ସେମାନେ ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ତଥା ମହର୍ଷଯଶ୍ଚାପି ଜେପୁସ୍ତତ୍ର ସମନ୍ତତଃ। ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସହିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ପ୍ରାଗାଯତ ଚ ତୁମ୍ବୁରୁଃ
ଏହିପରି ମହାଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଜପ କରୁଥିଲେ; ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ ଶ୍ରୀମାନ୍ ତୁମ୍ବୁରୁ ଗୀତ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଭୀମସେନୋଗ୍ରସେନୌ ଚ ଊର୍ଣାଯୁରନଘସ୍ତଥା। ଗୋପତିର୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଶ୍ଚ ସୂର୍ଯଵର୍ଚାସ୍ତଥାଷ୍ଟମଃ
ଭୀମସେନ, ଉଗ୍ରସେନ, ଊର୍ଣ୍ଣାୟୁର, ନିର୍ମଳ ଅନଘ, ଗୋପତି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ଚ୍ଚାସ୍।
ଯୁଗପସ୍ତୃଣପଃ କାର୍ଷ୍ଣିର୍ନନ୍ଦିଶ୍ଚିତ୍ରରଥସ୍ତଥା। ତ୍ରଯୋଦଶଃ ଶାଲିଶିରାଃ ପର୍ଜନ୍ଯଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଦଶଃ
ତୃଣପ, କାର୍ଷ୍ଣି, ନନ୍ଦି, ଚିତ୍ରରଥ, ତ୍ରୟୋଦଶ ଶାଳିଶିରା ଏବଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପର୍ଜନ୍ୟ—ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥିରେ ଆସିଥିଲେ।
କଲିଃ ପଞ୍ଚଦଶଶ୍ଚୈଵ ନାରଦଶ୍ଚାତ୍ର ଷୋଡଶଃ। ଋତ୍ଵା ବୃହତ୍ତ୍ଵା ବୃହକଃ କରାଲଶ୍ଚ ମହାମନାଃ
ପଂଚଦଶ କଳି ଏବଂ ଷୋଢ଼ଶ ନାରଦ; ଋତ୍ୱା, ବୃହତ୍ତ୍ୱା, ବୃହକ, କରାଳ ଏବଂ ମହାମନା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବହୁଗୁଣଃ ସୁଵର୍ଣଶ୍ଚେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ। ଵିଶ୍ଵାଵସୁର୍ଭୁମନ୍ଯୁଶ୍ଚ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଶରୁସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବହୁଗୁଣ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ବିଶ୍ୱାବସୁ, ଭୂମନ୍ୟୁ, ସୁଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଶରୁ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଗୀତମାଧୁର୍ଯସଂପନ୍ନୌ ଵିଖ୍ଯାତୌ ଚ ହହାହୁହୂ। ଇତ୍ଯେତେ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ଜଗ୍ମୁସ୍ତତ୍ର ନରାଧିପ
ମଧୁର ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହହା ଓ ହୁହୂ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବଗନ୍ଧର୍ବ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ରାଜନ।
ତଥୈଵାପ୍ସରସୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵାଲଙ୍କାରଭୂଷିତାଃ। ନନୃତୁର୍ଵୈ ମହାଭାଗା ଜଗୁଶ୍ଚାଯତଲୋଚନାଃ
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ହସି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ଷୁ ଥିବାମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ।
ଅନୂଚାନାଽନଵଦ୍ଯା ଚ ଗୁଣମୁଖ୍ଯା ଗୁଣାଵରା। ଅଦ୍ରିକା ଚ ତଥା ସୋମା ମିଶ୍ରକେଶୀ ତ୍ଵଲମ୍ବୁଷା
ଶିକ୍ଷିତ, ନିର୍ମଳ, ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ କିଛି କମ୍, ଅଦ୍ରିକା, ସୋମା, ମିଶ୍ରକେଶୀ ଏବଂ ତ୍ୱଲମ୍ବୁଷା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ମରୀଚିଃ ଶୁଚିକା ଚୈଵ ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପର୍ଣା ତିଲୋତ୍ତମା। ଅମ୍ବିକା ଲକ୍ଷଣା କ୍ଷେମା ଦେଵୀ ରମ୍ଭା ମନୋରମା
ମରୀଚି, ଶୁଚିକା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ପର୍ଣ୍ଣା, ତିଲୋତ୍ତମା, ଅମ୍ବିକା, ଲକ୍ଷଣା, କ୍ଷେମା, ଦେବୀ, ରମ୍ଭା ଓ ମନୋରମା।
ଅସିତା ଚ ସୁବାହୁଶ୍ଚ ସୁପ୍ରିଯା ଚ ଵପୁସ୍ତଥା। ପୁଣ୍ଡରୀକା ସୁଗନ୍ଧା ଚ ସୁରସା ଚ ପ୍ରମାଥିନୀ
ଅସିତା, ସୁବାହୁ, ସୁପ୍ରିୟା, ଭାବ୍ୟ, ପୁଣ୍ଡରୀକା, ସୁଗନ୍ଧା, ସୁରସା ଓ ପ୍ରମାଥିନୀ।