ସୁବଲସ୍ଯ ଚ କଲ୍ଯାଣୀଂ ଗାନ୍ଧାରାଧିପତେଃ ସୁତାମ୍। ସୁତାଂ ଚ ମଦ୍ରରାଜସ୍ଯ ରୂପେଣାପ୍ରତିମାଂ ଭୁଵି
ଗାନ୍ଧାରରାଜା ସୁବଳଙ୍କ ଶୁଭ୍ର ଚରିତ୍ର ଥିବା କନ୍ୟା ଏବଂ ମଦ୍ରରାଜାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଥିବା କନ୍ୟା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ।
କଦାଚିଦଥ ଗାଙ୍ଗେଯଃ ସର୍ଵନୀତିମତାଂ ଵରଃ। ଵିଦୁରଂ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଂ ଵାକ୍ଯମାହ ଯଥୋଚିତମ୍
କେବଳ ଏକଥର ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ନୀତିରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଧର୍ମର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ବିଦୁରଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ କଥା କହିଲେ।
ଗୁଣୈଃ ସମୁଦିତଂ ସମ୍ଯଗିଦଂ ନଃ ପ୍ରଥିତଂ କୁଲମ୍। ଅତ୍ଯନ୍ଯାନ୍ପୃଥିଵୀପାଲାନ୍ପୃଥିଵ୍ଯାମଧିରାଜ୍ଯଭାକ୍
ଆମର ବଂଶ ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମ୍ମାନିତ; ଏହା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କଠାରୁ ଉପରେ ରହିଛି।
ରକ୍ଷିତଂ ରାଜଭିଃ ପୂର୍ଵଂ ଧର୍ମଵିଦ୍ଭିର୍ମହାତ୍ମଭିଃ। ନୋତ୍ସାଦମଗମଚ୍ଚେଦଂ କଦାଚିଦିହ ନଃ କୁଲମ୍
ପୂର୍ବରୁ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ମହାନ ରାଜାମାନେ ଏହି ବଂଶକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଆମ ବଂଶ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅବନତିକୁ ପାଇନାହିଁ।
ମଯା ଚ ସତ୍ଯଵତ୍ଯା ଚ କୃଷ୍ଣେନ ଚ ମହାତ୍ମନା। ସମଵସ୍ଥାପିତ ଭୂଯୋ ଯୁଷ୍ମାସୁ କୁଲତନ୍ତୁଷୁ
ମୁଁ, ସତ୍ୟବତୀ ଓ ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବଂଶ ପୁନି ତୁମମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।
ତଚ୍ଚୈତଦ୍ଵର୍ଧତେ ଭୂଯଃ କୁଲଂ ସାଗରଵଦ୍ଯଥା। ତଥା ମଯା ଵିଧାତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଚୈଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ବଂଶ ସାଗର ପରି ଆଉ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି; ତେଣୁ ମୁଁ ଓ ତୁମେ ଏହାକୁ ଆଉ ଆଗେ ବଢ଼ାଇବାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୂଯତେ ଯାଦଵୀ କନ୍ଯା ସ୍ଵନୁରୂପା କୁଲସ୍ଯ ନଃ। ସୁବଲସ୍ଯାତ୍ମଜା ଚୈଵ ତଥା ମଦ୍ରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ
ଶୁଣାଯାଉଛି ଯଦୁବଂଶର କନ୍ୟାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ବଂଶ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ସୁବଳଙ୍କ ଝିଅ ଓ ମଦ୍ରରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
କୁଲୀନା ରୂପଵତ୍ଯଶ୍ଚ ତାଃ କନ୍ଯାଃ ପୁତ୍ର ସର୍ଵଶଃ। ଉଚିତାଶ୍ଚୈଵ ସଂବନ୍ଧେ ତେଽସ୍ମାକଂ କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ କନ୍ୟାମାନେ, ପୁଅ, ଉତ୍ତମ ବଂଶର ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ; ଏହିମାନେ ଆମ ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟମଣି।
ମନ୍ଯେ ଵରଯିତଵ୍ଯାସ୍ତା ଇତ୍ଯହଂ ଧୀମତାଂ ଵର। ସନ୍ତାନାର୍ଥଂ କୁଲସ୍ଯାସ୍ଯ ଯଦ୍ଵା ଵିଦୁର ମନ୍ଯସେ
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଏହିମାନେ ବଂଶର ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ବରଣ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଯଦି ବିଦୁର, ତୁମର ଅନ୍ୟ ମତ ନଥାଏ।
ଭଵାନ୍ପିତା ଭାଵନ୍ମାତା ଭଵାନ୍ନଃ ପରମୋ ଗୁରୁଃ। ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଵଯଂ କୁଲସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିଚାର୍ଯ କୁରୁ ଯଦ୍ଧିତମ୍
ତୁମେ ଆମର ପିତା, ତୁମେ ଆମର ମାଆ, ତୁମେ ଆମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁରୁ; ତେଣୁ ଏହି ବଂଶ ପାଇଁ ଯାହା ଭଲ ଭାବିବ, ସେହି କାମ କର।
ଅଥ ଶୁଶ୍ରାଵ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଗାନ୍ଧାରୀଂ ସୁବଲାତ୍ମଜାମ୍। ଆରାଧ୍ଯ ଵରଦଂ ଦେଵଂ ଭଗନେତ୍ରହରଂ ହରମ୍
ତାପରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଲେ ଯେ, ସୁବଳଙ୍କର କନ୍ୟା ଗାନ୍ଧାରୀ, ଭଗନେତ୍ର ଧ୍ୱଂସକ ଦୟାଳୁ ଦେବତା ହରଙ୍କୁ ପୂଜି, ଏକ ବଡ଼ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ।
ଗାନ୍ଧାରୀ କିଲ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତଂ ଲେଭେ ଵରଂ ଶୁଭା। ଇତି ଶୁଶ୍ରାଵ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଭୀଷ୍ମଃ କୁରୁପିତାମହଃ
ଗାନ୍ଧାରୀ, ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ଥିବା, ଏକ ଶତ ପୁଅ ପାଇବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳିଥିଲେ ବୋଲି କହାଯାଉଥିଲା। ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ବୋଲି କୁରୁଙ୍କ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ ଶୁଣିଥିଲେ।
ତତୋ ଗାନ୍ଧାରରାଜସ୍ଯ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଭାରତ। ଅଚକ୍ଷୁରିତି ତତ୍ରାସୀତ୍ସୁବଲସ୍ଯ ଵିଚାରଣା
ତାପରେ, ହେ ଭାରତ, ସେ ଗାନ୍ଧାରର ରାଜାଙ୍କୁ ଦୂତ ପଠାଇଲେ। ସୁବଳଙ୍କ ଘରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଅନ୍ଧତା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ହେଲା।
କୁଲଂ ଖ୍ଯାତିଂ ଚ ଵୃତ୍ତଂ ଚ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ତୁ ପ୍ରସମୀକ୍ଷ୍ଯ ସଃ। ଦଦୈ ତାଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଗାନ୍ଧାରୀଂ ଧର୍ମଚାରିଣୀମ୍
ସେ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା କୁଳ, ଖ୍ୟାତି ଓ ଚରିତ୍ରକୁ ଭଲଭାବେ ଦେଖି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ଗାନ୍ଧାରୀ ତ୍ଵଥ ଶୁଶ୍ରାଵ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରମଚକ୍ଷୁଷମ୍। ଆତ୍ମାନଂ ଦିପ୍ସିତଂ ଚାସ୍ମୈ ପିତ୍ରା ମାତ୍ରା ଚ ଭାରତ
ତାପରେ ଗାନ୍ଧାରୀ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଅନ୍ଧ; ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାଆ ତାଙ୍କୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ତତଃ ସା ପଟମାଦାଯ କୃତ୍ଵା ବହୁଗୁଣଂ ତଦା। ବବନ୍ଧ ନେତ୍ରେ ସ୍ଵେ ରାଜନ୍ପତିଵ୍ରତପରାଯଣା
ତାପରେ ସେ ଏକ ବସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଏହାକୁ ଅନେକ ଗୁଣ କରି, ନିଜ ଆଖିକୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ, ହେ ରାଜନ୍, ପତିଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି।
ନାଭ୍ଯସୂଯାଂ ପତିମହମିତ୍ଯେଵଂ କୃତନିଶ୍ଚଯା। ତତୋ ଗାନ୍ଧାରରାଜସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ଶକୁନିରଭ୍ଯଯାତ୍
ସେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା କଲେ, 'ମୁଁ କେବେ ମୋ ପତିଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବିନାହିଁ'। ଏହାପରେ ଗାନ୍ଧାରର ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଶକୁନି ଆସିଲେ।
ସ୍ଵସାରଂ ପରଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଯୁକ୍ତାମାଦାଯ କୌରଵାନ୍। ତାଂ ତଦା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଦଦୌ ପରମସତ୍କୃତାମ୍। ଭୀଷ୍ମସ୍ଯାନୁମତେ ଚୈଵ ଵିଵାହଂ ସମକାରଯତ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭୂଷାରେ ଶୋଭିତ କରି, କୌରବମାନେଙ୍କ ଠାରେ ନେଇଗଲେ। ତାଙ୍କୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନରେ ଦେଇ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗିନୀଂ ଵୀରୋ ଯଥାର୍ହଂ ଚ ପରିଚ୍ଛଦମ୍। ପୁନରାଯାତ୍ସ୍ଵନଗରଂ ଭୀଷ୍ମେଣ ପ୍ରତିପୂଜିତଃ
ଭଉଣୀ ଓ ଯଥାଯଥ ଉପହାର ଦେଇ, ସେ ବୀର ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ।
ଗାନ୍ଧାର୍ଯପି ଵରାରୋହା ଶୀଲାଚାରଵିଚିଷେଟିତୈଃ। ତୁଷ୍ଟିଂ କୁରୂଣାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଜନଯାମାସ ଭାରତ
ଗାନ୍ଧାରୀ, ଉତ୍ତମ ଆକୃତି ଓ ଶିଳ୍ପ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ କୁରୁଙ୍କ ମନକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଦେଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଗାନ୍ଧାରୀ ସା ପତିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଜ୍ଞାଚକ୍ଷୁଷମୀଶ୍ଵରମ୍। ଅତିଚାରାଦ୍ଭୃଶଂ ଭୀତା ଭର୍ତୁଃ ସା ସମଚିନ୍ତଯତ୍
ଗାନ୍ଧାରୀ ତାଙ୍କ ପତି, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଅତିକ୍ରମରେ ଭୟଭିତ ହେଲେ ଓ ଏହା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ସା ଦୃଷ୍ଟିଵିନିଵୃତ୍ତ୍ଯା ହି ଭର୍ତୁଶ୍ଚ ସମତାଂ ଯଯୌ। ନହି ସୂକ୍ଷ୍ମେପ୍ଯତୀଚାରେ ଭର୍ତୁଃ ସା ଵଵୃତେ ତଦା
ନିଜ ଦୃଷ୍ଟି ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ପତି ସହ ସମତା ଅନୁଭବ କଲେ। ପତିଙ୍କ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅତିକ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ସେ କେବେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ ନାହିଁ।
ଵୃତ୍ତେନାରାଧ୍ଯ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଗୁରୂନ୍ପତିପରାଯଣା। ଵାଚାପି ପୁରୁଷାନନ୍ଯାନ୍ସୁଵ୍ରତା ନାନ୍ଵକୀର୍ତଯତ୍
ପତିଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ତାଙ୍କ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବଡ଼ମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ଶୁଭ ନିୟମ ରଖି, ସେ କେବେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ କଥା କହିଲେ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯାଃ ସହୋଦରୀଃ କନ୍ଯାଃ ପୁନରେଵ ଦଦୌ ଦଶ। ଗାନ୍ଧାରରାଜଃ ସୁବଲୋ ଭୀଷ୍ମେଣ ଚ ଵୃତସ୍ତଦା
ଗାନ୍ଧାରର ରାଜା ସୁବଳ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସହମତିରେ, ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ଦଶ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ଦେଇଦେଲେ।
ସତ୍ଯଵ୍ରତାଂ ସତ୍ଯସେନାଂ ସୁଦେଷ୍ଣାଂ ଚାପି ସଂହିତାମ୍। ତେଜଶ୍ଶ୍ର୍ଵାଂ ସୁଶ୍ରଵାଂ ଚ ତଥୈଵ ନିକୃତିଂ ଶୁଭାମ୍
ସେ ସତ୍ୟବ୍ରତା, ସତ୍ୟସେନା, ସୁଦେଷ୍ଣା, ସଂହିତା, ତେଜଶ୍ର୍ବା, ସୁଶ୍ରବା ଓ ନିକୃତି ନାମକ ଶୁଭାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଶଂଭ୍ଵଠାଂ ଚ ଦଶାର୍ଣାଂ ଚ ଗାନ୍ଧାରୀର୍ଦଶ ଵିଶ୍ରୁତାଃ। ଏକାହ୍ନା ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ଜନେଶ୍ଵରଃ
ଶମ୍ଭ୍ଭଟ୍ଠା, ଦଶାର୍ଣ୍ଣା ଓ ଦଶଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗାନ୍ଧାରୀ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ଦିନରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତଃ ଶାନ୍ତନଵୋ ଭୀଷ୍ମୋ ଧାନୁଷ୍କସ୍ତାସ୍ତତସ୍ତତଃ। ଅଦଦାଦ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ରାଜପୁତ୍ରୀଃ ପରଶ୍ଶତମ୍
ତାପରେ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, ଧନୁର୍ଧର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ରାଜକୁମାରୀ ଦେଇଦେଲେ।
ଶୂରୋ ନାମ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵସୁଦେଵପିତାଽଭଵତ୍। ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ପୃଥା ନାମ ରୂପେଣାପ୍ରତିମା ଭୁଵି
ଯଦୁମାନ୍ୟ ଶୂର ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ବସୁଦେବଙ୍କ ପିତା ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଝିଅ ପୃଥା ନାମ, ଭୂମିରେ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ମାଲିକା ଥିଲେ।
ପିତୃଷ୍ଵସ୍ରୀଯାଯ ସ ତାମନପତ୍ଯାଯ ଭାରତ। ଅଗ୍ର୍ଯମଗ୍ରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ସ୍ଵସ୍ଯାପତ୍ଯଂ ସ ସତ୍ଯଵାକ୍
ଭାରତ, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କ ପୁଅ, ଯିଏ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ, ସେଠିକୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ ଏବଂ ସେଇ କଥାକୁ ସତ୍ୟ କଲେ।
ଅଗ୍ରଜାମଥ ତାଂ କନ୍ଯାଂ ଶୂରୋଽନୁଗ୍ରହକାଙ୍କ୍ଷିଣେ। ପ୍ରଦଦୌ କୁନ୍ତିଭୋଜାଯ ସଖା ସଖ୍ଯେ ମହାତ୍ମନେ
ତାପରେ, ସେ ଜେଷ୍ଠ ଓ ବୀର ପୁରୁଷ, ତାହା କନ୍ୟାକୁ ତାଙ୍କ ମହାନ୍ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବନ୍ଧୁ କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କୁ, ଯିଏ ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁଥିଲେ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ସମ୍ପର୍କରେ ଦାନ କଲେ।